E diel në mbrëmje në Paris, në orën 19:44, Alexander Zverev e ndryshoi rrjedhën e karrierës së tij përgjithmonë. Tenisti gjerman, 29 vjeç, arriti më në fund atë që kishte pritur prej vitesh: të shpallej kampion i një Grand Slami. Për një sportist që kishte kaluar shumë sprova në fushat e mëdha, ky moment u kthye në një pikë kthese që nuk do ta harrojë as vetë, as publiku në tribunë.
Ndeshja u zhvillua në stadiumin “Philippe-Chatrier”, i njëjti vend ku Zverev kishte përjetuar edhe disa nga netët më të vështira të karrierës. Por kësaj radhe, historia shkoi në drejtimin e kundërt. Ai u ngjit në majë të podiumit pasi fitoi finalen e Roland Garros, duke mposhtur në finale Flavio Cobollin me rezultat 3:2. Setet u mbyllën 6:1, 4:6, 6:4, 6:7(5) dhe 6:1, duke i dhënë titullin e parë të madh për gjermanin pas një beteje që pati kthesa të qarta.
Pika e fundit e ndeshjes solli shpërthimin e emocioneve që Zverev mbante prej kohësh. Menjëherë pas fitore, ai u rrëzua në fushën me dhe të kuqe, si i shkundur nga barra e presionit shumëvjeçar që kishte ndjekur rrugëtimin e tij. Në ato çaste, tenisti mbuloi fytyrën me të dyja duart, ndërsa trupi i dridhej nga intensiteti i gëzimit. Reagimi i tij ishte i menjëhershëm dhe i sinqertë, duke treguar se fitorja nuk ishte vetëm një sukses sportiv, por edhe çlirim nga një pritje e gjatë.
Ndryshe nga herët e tjera kur Zverev kishte derdhur lot në të njëjtën fushë, këto nuk ishin lot zhgënjimi apo mërzie. Këtë herë bëhej fjalë për lot “çlirimi dhe gëzimi”. Teksa u ngrit, ai e mbajti vëmendjen te momenti historik. Më pas, duke ecur drejt rrjetës, mbuloi sërish fytyrën dhe, pas kësaj, ngriti duart lart në shenjë feste për triumfin. Ky gjest e vulosi atë që kishte ndodhur gjatë ndeshjes dhe që kishte pritur për vite të tëra.
Zverev e ngriti trofeun në Roland Garros pas një finalje dramatike
Ndërkohë, në të njëjtin turne të rëndësishëm në Paris u zhvilluan edhe finalet e kategorisë së femrave. Dy finaliste të Roland Garros për femra ishin tenistja polake Maya Chwalinska dhe ajo ruse Mirra Andreeva. Përballja në fund kishte vlera sportive edhe për faktin se ishte surprizë në vetvete, pasi nuk ishte parashikuar që pikërisht këto dy emra të arrinin deri në finalen e madhe.
Mirra Andreeva siguroi vendin e saj në finale pasi mposhti 2-0 ukrainasen Marta Kostyuk. Për të, rrugëtimi deri në atë finale u ndërtua me ritëm dhe kontroll, ndërsa kundërshtares iu deshën vetëm 17 minuta e një ore për të gjetur hapësirat, por rusi arriti ta kalonte në mënyrë më të lehtë sfidën. Kjo e pozicionoi Andreevën si një nga protagonistet e Roland Garros gjatë gjithë javës, në një turne ku pritshmëritë herë pas here rrëzoheshin nga rezultate konkrete në fushë.
Në planin tjetër të tenisit, ky edicion i Roland Garros solli edhe lajme që tërhoqën vëmendjen e publikut. Për shembull, bota e tenisit u befasua gjatë zhvillimit të turneut kur u konfirmua zyrtarisht rikthimi i Serena Williamsit në fusha. Amerikania, në moshën 44-vjeçare, u regjistrua në turneun “WTA” dhe u njoftua se do të merrte pjesë në “HSBC Championships”. Po ashtu, gjatë javës pati edhe eliminime të rëndësishme, duke nisur nga eliminimi i Iga Swiatek në fazën e 1/8 së finales, ku ajo u mposht nga ukrainasja Marta Kostyuk.
Për Zverevin, fundi i asaj jave në “Philippe-Chatrier” ishte një moment që e ndryshoi realitetin e tij sportiv. Finalja me Cobollin, 3:2 në sete, u mbyll me një set vendimtar të fituar 6:1, pas kthesave në setet e tjera ku rezultati alternoi. Por fitorja e tij u lidh drejtpërdrejt me atë çast kur u ndje se barra ra nga shpatullat. Ai hoqi dorë nga çdo tension dhe e shndërroi atë në festë, duke ngritur duart lart për triumfin e parë Grand Slam në karrierë.
Botuar fillimisht në Bota Sot
