Më 5 shtator, Kisha katolike romake kremton festën liturgjike të Shënjtes shqiptare Nënë Terezës. Kjo datë lidhet drejtpërdrejt me rrugëtimin shpirtëror dhe me shpalljen zyrtare të saj si shenjtë, një ngjarje që u shndërrua në moment historik për besimtarët katolikë, por edhe për publikun e gjerë.
Shenjtërimi i Nënë Terezës nga Papa Françesku, më 4 shtator 2016, e bëri murgeshën shqiptare të pavdekshme në sytë e katolikëve. Që nga ajo ditë, figura e Anjezë Gonxhe Bojaxhiut u trajtua jo vetëm si një dëshmi e përkushtimit fetar, por edhe si simbol i dashurisë dhe shërbimit ndaj të tjerëve. Përkujtimi vjetor më 5 shtator e ruan këtë kujtesë, duke e kthyer në një traditë të pranishme në kalendarin liturgjik të Kishës.
Anjezë Gonxhe Bojaxhiu, emri i plotë i Nënë Terezës, është i lidhur ngushtë me rrugën e saj drejt jetës fetare. Në historinë e saj, vendi i saj si murgeshë dhe misioni që ndërmori gjatë viteve u bënë shkak që figurën e saj ta shohin si një shembull që u prek besimtarëve nga vende të ndryshme. Kur Kisha e njohu zyrtarisht si shenjte, vlerësimi u shtri edhe për njerëz që nuk e ndjekin nga afër fenë, duke e bërë emrin e saj të njohur globalisht.
Për besimtarët katolikë, festa liturgjike e 5 shtatorit shërben si një ditë për reflektim. Në praktikën kishtare, ky përkujtim lidhet me nderimin e shenjtes dhe me nxitjen e besimtarëve që të marrin shembull nga jeta dhe shërbesa e saj. Në këtë mënyrë, data nuk mbetet thjesht në kalendar, por kthehet në një moment ku organizohen përkujtimore dhe kujtesa e veprës së Nënë Terezës rikthehet në qendër të vëmendjes.
5 shtatori shënon festën liturgjike të Nënë Terezës
Kur Papa Françesku shpalli shenjtërimin më 4 shtator 2016, ky akt e plotësoi një proces që i parapriu gjatë kohës. Shenjtërimi, i pritur me interes të madh, e vendosi Nënë Terezën në kategorinë e atyre figurave që Kisha i propozon si shembull. Që nga ajo periudhë, përkujtesa e saj u përforcua edhe më shumë, duke e bërë Nënë Terezën të pranishme në lutjet dhe në traditën e besimit përtej kufijve.
Festa e 5 shtatorit, pra, lidhet drejtpërdrejt me ceremoninë e shenjtërimit që u mbajt një ditë më parë. Kjo distancë mes 4 dhe 5 shtatorit ruan një vijë të qartë kohore: 4 shtatori 2016 është dita e shpalljes nga Papa Françesku, ndërsa 5 shtatori është momenti kur Kisha katolike romake kremton festën liturgjike të Shënjtes shqiptare Nënë Tereza. Në këtë mënyrë, kalendari liturgjik i jep kuptim të plotë si aktit zyrtar ashtu edhe përkujtimit të përvitshëm.
Përtej rëndësisë fetare, emri i Nënë Terezës mbart një peshë të veçantë edhe si pjesë e trashëgimisë shqiptare, pasi ajo u bë figurë e njohur ndërkombëtarisht. Përkujtimi vjetor më 5 shtator i mban gjallë gjurmët e saj dhe e rikthen në vëmendje historinë e Anjezë Gonxhe Bojaxhiut, emër me të cilin lidhet fillimi i rrugëtimit të saj. Kremtimi i kësaj dite vijon të bashkojë besimtarët në lutje dhe të shërbejë si kujtim i një jete të dedikuar shërbimit ndaj të tjerëve.
Botuar fillimisht në Albeu