Ka raste kur prindërit vërejnë tek fëmijët sjellje që duken të çuditshme, të pazakonta ose thjesht “ndryshe” nga pritshmëritë e përditshme. Megjithatë, jo çdo veprim i veçantë është arsye për panik. Shumë prej këtyre shenjave mund të flasin për kureshtje, inteligjencë në rritje dhe një botë emocionale më të pasur nga sa mendohet zakonisht.
Në disa ditë, një fëmijë mund të fiksohet pas një teme dhe të mos marrë vesh asgjë tjetër rreth vetes. Kjo mund të jetë një shenjë e fortë për përqendrim: ai ose ajo futet thellë në atë që e intereson, qoftë trenat, hapësira, historia apo ndonjë fushë tjetër specifike. Në vend që të shihet vetëm si “kokëfortësi”, shpesh është mënyra se si mendja kërkon të kuptojë më shumë dhe të organizojë informacionin.
Një tjetër situatë tipike është kur fëmija duket sikur nuk po dëgjon fare. Në fakt, gjatë atyre momenteve mendja e tij mund të jetë duke punuar: fëmijët mund të ëndërrojnë me sy hapur, duke i dhënë trurit kohë të përpunojë atë që kanë marrë. Kjo periudhë “heshtjeje” mendore ndihmon edhe krijimtarinë, prandaj nuk është domosdoshmërisht shenjë mosvëmendjeje.
Ka fëmijë që nuk kënaqen lehtë me përgjigje të thjeshta. Kur dëgjojnë: “Sepse kështu është”, ata shpesh vazhdojnë të bëjnë pyetje si: “Pse është qielli blu?”, “Pse shohim hënën ditën?” ose “Si funksionon kjo?”. Një kuriozitet i tillë tregon dëshirë të fortë për të kuptuar botën dhe për të zbuluar çfarë fshihet pas çdo dukurie, edhe kur përgjigjet nuk janë menjëherë të lehta.
Edhe prishja e gjërave, çmontimi i telekomandës apo i lodrave, madje edhe tastierës së kompjuterit, mund të mos ketë vetëm “qëllim për rrëmujë”. Shpesh fëmija po përpiqet të kuptojë si funksionojnë gjërat. Kjo qasje lidhet me prirje për mekanikën, inxhinierinë ose thjesht një dëshirë të madhe për të parë brenda asaj që ndodh kur shtyp një buton.
Ndërkohë, disa fëmijë shqetësohen më shumë se të tjerët nga zhurmat, turmat, teksturat apo edhe ndryshimet e vogla rreth tyre. Një ndjeshmëri e lartë mund të nënkuptojë se ata i përjetojnë më intensivisht jo vetëm tingujt dhe mjedisin, por edhe emocionet që qarkullojnë. Në këto raste, “pse po bezdiset?” mund të ketë një përgjigje të thjeshtë: ai ose ajo po e ndjen realisht gjithçka më fort.
Shenja të kureshtjes dhe krijimtarisë që shpesh nënvlerësohen tek fëmijët
Disa fëmijë emocionalisht të zgjuar shfaqin ndjeshmëri që bie lehtësisht në sy: mund të qajnë më lehtë, të emocionohen shumë ose të reagojnë fuqishëm ndaj asaj që ndodh rreth tyre. Zakonisht ata janë edhe më të ndjeshëm ndaj emocioneve të njerëzve të tjerë, prandaj humorit të shtëpisë, tonit të zërit dhe atmosferës mund t’i kushtojnë më shumë vëmendje sesa prindërit mendojnë.
Në disa raste, fëmija mund të japë përgjigje që nuk i keni dëgjuar kurrë më parë ose mund të gjejë zgjidhje krejtësisht të pazakonta për problemet e përditshme. Këtu është e rëndësishme të mos nxitoni ta korrigjoni. Të menduarit jashtë mënyrës së zakonshme është një tipar i rëndësishëm i mendjeve krijuese, edhe kur ideja tingëllon ndryshe në fillim.
Ka edhe fëmijë që e kanë të vështirë të qetësojnë mendjen në fund të ditës. Nëse mendimet janë të shumta dhe aktiviteti mendor vazhdon, kalimi drejt gjumit bëhet më i vështirë. Kjo nuk do të thotë se “ka diçka gabim”, por rutina e rregullt e gjumit mbetet shumë e rëndësishme, sepse i ndihmon fëmijës të orientohet dhe të rikthehet në qetësi.
Një shenjë tjetër që shpesh lidhet me imagjinatën është prezenca e shokëve imagjinarë, planetëve të shpikur, historive të pafundme apo edhe gjuhëve të krijuara prej tyre. Të gjitha këto mund të tregojnë imagjinatë të zhvilluar dhe aftësi të mira për të menduar në mënyrë abstrakte. Për prindërit, kjo mund të jetë një mënyrë e fëmijës për të organizuar mendimet dhe për t’i dhënë formë botës së tij të brendshme.
Po ashtu, një fëmijë që zgjedh të kalojë kohë vetëm nuk është domosdoshmërisht i vetmuar. Disa fëmijë kanë nevojë për më shumë hapësirë për të menduar, imagjinuar dhe përpunuar atë që kanë përjetuar. Kështu, ajo që nga jashtë duket si “sjellje e çuditshme” mund të jetë në fakt mënyra e fëmijës për të eksploruar botën, për të mësuar dhe për të gjetur ritmin e vet.
Pra, jo çdo sjellje e pazakontë e fëmijëve është sinjal alarmi. Ajo nuk garanton vetvetiu inteligjencë të lartë, por këto shenja mund të jenë të lidhura me kureshtjen, krijimtarinë dhe ndjeshmërinë e veçantë. Kur prindi i vë re pa panik dhe i jep hapësirë të përshtatshme fëmijës, shpesh mënyra e tij e të menduarit bëhet më e dukshme dhe më e kuptueshme.
Botuar fillimisht në Bota Sot