Venecia e Francesco Rapazzinit ka mbërritur në Prishtinë përmes romanit “Një verë veneciane”, i cili tashmë flet edhe në shqip. Përurimi i botimit të veprës u zhvillua të premten, në kuadër të Panairit të Librit në Prishtinë, duke sjellë në kryeqytet një copë kujtese italiane, të lidhur me atmosferën e qytetit të lagjeve, miqësive dhe ditëve që lënë gjurmë.
Gjatë promovimit, Francesco Rapazzini u ndal edhe te vështirësia e të treguarit për një libër që e ke shkruar vetë. Ai tha se “të flasësh për librin që e ke shkruar vetë nuk është e lehtë”, pasi autori mund të rrezikojë të ndjehet i mbingarkuar nga egoja ose të përfundojë si personazhe të njohura letrare, por sipas tij mund të ndihet edhe krejt ndryshe, madje “si një buburrec”. Kjo mënyrë rrëfimi e vendos ngjarjen në një ton njerëzor, larg formalitetit.
“Një verë veneciane”, siç u theksua gjatë aktivitetit, nuk e paraqet Venecian e turistëve. Në qendër të romanit qëndron qyteti i banorëve të tij: Venecia e lojërave të rinisë, e sekreteve të vogla dhe e një kohe që sot mund të duket e largët. Në këtë mënyrë, vepra shndërrohet edhe në një elegji për të kaluarën që po zhduket, duke e sjellë kujtesën si element kryesor të tregimit.
Mes zhurmës së stendave dhe ritmit të edicionit të 26-të të Panairit të Librit në Prishtinë, romanit iu dha një hapësirë e veçantë. Francesco Rapazzini, i lindur në Itali dhe që punon e vepron në Francë, u takua me lexues dhe shkrimtarë vendorë për të promovuar botimin e përkthyer në shqip. Takimi u organizua si pjesë e programit të panairit, ndërsa shkrimtari u prezantua si mysafir nderi i edicionit të sivjetmë.
Promovimi, që u zhvillua të premten pasdite, solli dashamirë të letërsisë, autorë dhe studiues, të cilët diskutuan për romanin dhe për kohën që ai evokon. Gjatë bisedave u fol edhe për mënyrën se si vepra e ndërton narracionin mbi kujtesën, miqësinë dhe periudhën e brishtë kur njeriu nis të zbulojë veten. Në këtë drejtim, u përmend se kritika franceze e ka vlerësuar romanin si një nga portretet më të ndjera të adoleshencës dhe të Venecias së humbur.
“Një verë veneciane” ringjall Venecian e fëmijërisë
Rrëfimi i romanit, siç u prezantua në Prishtinë, mbështetet në idenë e një Venecie që nuk matet me pamje turistike, por me përjetime. Venecia e viteve të përfshira në libër shfaqet si qytet ku gjithçka ka një ritëm të vetin: ditë të thjeshta që kthehen në kujtime, biseda mes miqsh dhe detaje të vogla që mbeten gjatë. Kjo e bën veprën një rikthim në një kohë kur emocionet dhe zbulimet personale ishin më të drejtpërdrejta, ndërsa sot mund të duken të largëta.
Në një ngjarje të zhvilluar mes lexuesve dhe atyre që ndjekin letërsinë nga afër, prania e Francesco Rapazzinit në Panairin e Librit u lidh drejtpërdrejt me interesin për përkthimin në shqip. Botimi i veprës në gjuhën shqipe u paraqit si një mënyrë për ta sjellë këtë histori te publiku kosovar, duke i dhënë romanit jetë të re në një hapësirë tjetër kulturore. Në fund, “Një verë veneciane” u prezantua si roman që ringjall Venecian e humbur dhe që e bën këtë me një ton humori, duke e shoqëruar të kaluarën me një frymë të lehtë, por të mprehtë.
Botuar fillimisht në Koha.net
