Përpara Botërorit 2026, një debat i shpeshtë është nëse mjaftojnë vetëm tri pikë për të kaluar nga faza grupore drejt fazës nokaut. Rregullat e reja të kompeticionit, me zgjerimin e turneut në 48 përfaqësuese, kanë hapur mundësinë që skuadrat që mbyllin grupin në vendin e tretë të mos mbeten jashtë garës.
Për herë të parë që prej vitit 1994, ekipet përfaqësuese që përfundojnë në vendin e tretë në fazën grupore të Botërorit do të kenë shansin të kalojnë në raundin nokaut. Për ta kuptuar se çfarë do të thotë kjo praktikisht, vlen të shihet se si ka funksionuar më parë ky skenar, kur formati i Botërorit ishte më i ngushtë.
BBC-ja ka raportuar se nga viti 1998 deri në vitin 2022, me formatin e Botërorit me 32 përfaqësuese, vetëm dy skuadrat kryesuese të secilit grup avancuan në fazën tjetër. Kjo nënkuptonte se, në shumicën e rasteve, vendi i tretë nuk ishte i mjaftueshëm për të kaluar më tej, pavarësisht se sa pikë mblidheshin në terren. Në atë periudhë, llogaritë për ekipet që mbyllnin të treta ishin shumë më të vështira, sepse në raundin tjetër hynin vetëm dy të parat.
Por me zgjerimin e Botërorit në 48 përfaqësuese, logjika ndryshon. Në fazën nokaut do të kalojnë tetë përfaqësueset e vendeve të treta nga 12 grupe, sa janë gjithsej. Kjo do të thotë se një vend i tretë në grup, i kombinuar me rezultatet e tjera të grupeve, mund të jetë i mjaftueshëm për kualifikim.
Tri pikë dhe “goldallimi” mund të bëjnë diferencën
Në këtë kontekst, “goldallimi” shfaqet si faktor vendimtar, sidomos kur disa skuadra dalin me të njëjtin numër pikësh. Për të ilustruar se si ka funksionuar më parë ky mekanizëm, BBC-ja sjell disa shembuj nga Botërorët e mëparshëm, ku rezultatet e njëjta numerike janë shoqëruar nga diferencat në gola.
Në vitin 1998, tri pikë dhe goldallimi -2 kanë mjaftuar që Kolumbia të bëhej njëra prej pesë përfaqësueseve më të mira që dilte nga vendet e treta. Ky rast tregon se, edhe kur bilanci i golave nuk është pozitiv, kombinimi i pikëve me renditjen e përgjithshme të vendeve të treta mund të sjellë kualifikim. Po ashtu, Polonia në vitin 2006 ishte e pesta më e mirë nga vendet e treta, duke marrë tri pikë dhe goldallim -2, një tjetër shembull i qartë që diferencat në renditje përcaktohen nga më shumë se një element.
Ndërkohë, në vitin 2010, Bregu i Fildishtë përfundoi në vendin e tretë me tri pikë dhe goldallim +1. Ky rast dëshmon se kur skuadra shfaq një bilanc më të favorshëm të golave, shanset rriten në krahasim me skuadrat e tjera që mund të kenë të njëjtin numër pikësh. Për më tepër, në vitin 2002, Portugalia u mbyll e treta me goldallim +2 dhe me tri pikë, duke u renditur si përfaqësuesja e pestë më e mirë e vendeve të treta. Të njëjtat llogari dalin edhe në skenarë të tjerë të Botërorit, ku kombinimi mes pikëve dhe goldallimit vendos fatet e ekipeve në tavolinë.
Me rregullin e ri të Botërorit 2026, ku do të avancojnë tetë skuadra nga vendet e treta të 12 grupeve, pyetja “A mjaftojnë tri pikë?” ka marrë përgjigje më konkrete. Nuk bëhet fjalë vetëm për numrin e pikëve, por edhe për goldallimin dhe mënyrën sesi skuadrat e tjera do të renditen në grupet përkatëse. Pikërisht këtu mund të lindë “goldallimi” si faktor vendimtar, duke e kthyer një situatë që shpesh ishte e mbyllur për vendin e tretë në një mundësi reale për kualifikim.
Botuar fillimisht në Koha.net
