Mbetjet e një tempulli romak janë zbuluar nga arkeologët në rajonin e Taunus, në Gjermani. Zbulimi vjen në një kohë kur kërkimet arkeologjike po hedhin dritë edhe mbi mënyrën si kanë funksionuar vendbanimet dhe praktikat fetare në zonat kufitare të Perandorisë Romake. Sipas ekspertëve, rëndësia e gjetjes qëndron te ruajtja e themeleve dhe te materialet që janë gjetur brenda kompleksit, të cilat lidhen me adhurimin e hyjnive të botës antike.
Ideja për zbulimin filloi nga një ngjarje jo e planifikuar: një stuhi shkaktoi dëme dhe nxori në pah një radhitje të pazakontë gurësh. Këto gurë, të identifikuara si pjesë e një strukture më të madhe, u panë pranë fortesës romake Kapersburg në Hesse. Pas kësaj, nisën gërmimet arkeologjike për të kuptuar çfarë fshihej poshtë dhe si lidhej materiali i ri me zonën rreth fortesës.
Në vazhdën e hulumtimeve u identifikua një strukturë drejtkëndore. Ajo përbëhej nga një dhomë qendrore më e vogël, e rrethuar nga mure me trashësi të konsiderueshme. Njëra anë e dhomës qendrore mendohet se ka qenë e hapur, ose se mund të jetë mbyllur nga një portë prej druri, e cila tashmë nuk ekziston. Ky detaj ndihmon arkeologët të rikonstruktojnë më saktë funksionimin e hapësirës së tempullit dhe mënyrën si kryheshin ritet.
Gjatë punës në terren, studiuesit zbuluan edhe fragmente statujash që lidhen me figura hyjnore. Mes tyre përmendet një dorë e një hyjnie, e cila mund të përfaqësojë perëndinë romake të luftës, Marsin. Përveç kësaj, u gjet edhe një bust pothuajse i plotë i një perëndeshe, i identifikuar si perëndesha romake e fitores. Ky fragment shoqërohet me elemente të dallueshme si krahë, një degë palme dhe një kurorë dafine të fitores, elemente që zakonisht lidhen me mesazhin e triumfit dhe suksesit.
Objektet e gjetura, sipas informacioneve të mbledhura, mund të ofrojnë të dhëna për mënyrën se si njerëzit adhuronin në atë kohë. Ideja është se dhuratat u ofroheshin në këmbim të ndihmës hyjnore, një praktikë që përputhet me mënyrën e funksionimit të tempujve dhe ritualeve në Perandorinë Romake. Po ashtu, në dhomën e tempullit u gjet një gur votiv me një mbishkrim në latinisht, një gjetje që tani po i nënshtrohet ekzaminimeve të mëtejshme nga specialistë, për të nxjerrë më shumë të dhëna nga teksti dhe konteksti i tij.
Zbulimi i tempullit romak në Taunus rrit të dhënat për antikitetin
Ekziston një vlerësim i qartë për periudhën kohore kur tempulli ka qenë në përdorim. Mendohet se ai u ngrit diku gjatë shekullit të 3-të të erës sonë, në kohën kur fortesa e afërt Kapersburg u themelua si pjesë e kufirit të Perandorisë Romake. Kjo e lidh zbulimin drejtpërdrejt me zhvillimet ushtarake dhe administrative të asaj periudhe, duke e bërë tempullin një element të rëndësishëm në kuadrin e zonës kufitare.
Një tjetër element që forcon hamendësimin për përdorim të gjatë është një stoli e gjetur pranë tempullit. Ajo daton nga antikiteti i vonë, çka tregon se tempulli mund të ketë vazhduar të përdorej edhe pasi pushtimi ushtarak romak kishte përfunduar. Për arkeologët, kjo hap një hapësirë të re për të kuptuar jo vetëm ndërtimin fillestar të strukturës, por edhe vazhdimësinë e besimeve dhe praktikave në periudha kur situata politike dhe ushtarake kishte ndryshuar.
Ekspertët shpresojnë që me analizat e mëtejshme të gjetjeve—veçanërisht atyre të lidhura me gurin votiv me mbishkrim në latinisht—të mësojnë më shumë për jetën e njerëzve në atë zonë, besimet e tyre dhe mënyrën se si tempulli lidhej me fatin e vendbanimit rreth fortesës. Zbulimi, që nisi nga një stuhi dhe u shndërrua në një gjetje arkeologjike me vlera të larta, po i shton të dhëna të reja historisë së antikitetit në rajonin e Taunus-it.
Botuar fillimisht në Koha.net
