Deputetja e Partisë Demokratike, Jorida Tabaku, përdori fjalën e saj në Kuvendin Kombëtar të PD-së për të përcjellë një mesazh bashkimi, përtej ndarjeve tradicionale partiake. Gjatë fjalimit të saj, ajo i bëri thirrje strukturimit të një aleance të gjerë qytetare, me synim për t’iu kundërvënë sistemit që, sipas saj, ka dëmtuar besimin e shqiptarëve tek shteti, te merita dhe te e ardhmja.
Në një moment ku në politikë shpesh mbizotëron retorika e përplasjes, Tabaku zgjodhi një ton më bashkues. Mesazhi i saj u fokusua te ideja se ndryshimi nuk duhet parë vetëm si një çështje e brendshme e një force politike, por si nevojë e përbashkët e shoqërisë. Ajo vuri theksin te fakti se shumë qytetarë kërkojnë një alternativë që u jep hapësirë vlerave dhe shpresës, pa u kufizuar vetëm nga përkatësitë partiake.
Tabaku argumentoi se sfidat që po përballet Shqipëria nuk mund të reduktohen vetëm në disa probleme të njohura, si korrupsioni, varfëria apo emigracioni. Sipas saj, pengesa më e madhe është humbja e besimit. Kur qytetarët nuk besojnë te institucionet, te rregullat dhe te rruga e merituar, atëherë sipas saj fillojnë të dobësohen edhe pritshmëritë për të ardhmen, duke krijuar një distancë të gjerë mes shtetit dhe njerëzve.
PD si shtëpia e çdo shqiptari që kërkon ndryshim
Në këtë kuadër, deputetja theksoi se Partia Demokratike duhet të bëhet shtëpia e çdo shqiptari që kërkon të ndryshojë këtë sistem. Mesazhi i saj u shtri edhe për ata që mund të mos jenë pjesë tradicionale e strukturave të partisë, por që ndajnë shqetësimin për mënyrën si po funksionon vendi dhe për mënyrën se si po trajtohen vlerat në shoqëri. Thirrja për një shtëpi më të hapur, siç e përshkroi ajo, lidhet me ambicien për të ndërtuar një front të gjerë politik e qytetar.
Gjatë fjalës në Kuvendin Kombëtar të PD-së, Tabaku i dha rëndësi orientimit drejt një aleance të gjerë qytetare. Në thelb, kjo aleancë synon të bashkojë njerëz nga këndvështrime të ndryshme, por me një objektiv të përbashkët: të përballen me një sistem që ka eroduar besimin. Sipas argumentit të saj, kur besimi dëmtohet, edhe zgjidhjet bëhen më të vështira, sepse mungon baza e besueshmërisë te institucionet dhe te mundësitë reale për përparim.
Fjalimi u vlerësua më shumë për tonin bashkues sesa për retorikën e zakonshme të përplasjes politike. Në vend të akuzave që synojnë vetëm tensionim, Tabaku e riorientoi mesazhin te ideja e një lëvizjeje të gjerë që e nxjerr çështjen e ndryshimit nga kornizat e ngushta. Kjo qasje lidhet edhe me sfidat që ajo përmendi si pjesë e realitetit të sotëm, por ku theksi më i madh u vendos te humbja e besimit si problem qendror.
Thirrja e Tabakut në Kuvendin Kombëtar të PD-së, për ta bërë partinë një pikë bashkimi për çdo shqiptar që kërkon të ndryshojë sistemin, e çon diskutimin te nevoja për një projekt më të gjerë qytetar. Në këtë logjikë, aleanca që ajo kërkon nuk shihet si thjesht një marrëveshje politike, por si një përgjigje ndaj një krize besimi që, sipas saj, po i pengon njerëzit të shohin merita dhe të ardhme. Kështu, mesazhi i saj u fokusua te ndërtimi i një platforme ku qytetarët të ndihen pjesë dhe ku ndryshimi të mos mbetet vetëm premtim, por rrugë konkrete drejt një modeli ku besimi kthehet.
Botuar fillimisht në Albeu
