Një studim i madh ndërkombëtar ka identifikuar faktorë të rinj gjenetikë që lidhen me fibromialgjinë, një sëmundje kronike që karakterizohet nga dhimbje të përhapura në trup, lodhje të vazhdueshme dhe vështirësi me kujtesën dhe përqendrimin. Gjetjet e raportuara nga The Independent hapin një dritare të re për të kuptuar më mirë mekanizmat biologjikë pas kësaj gjendjeje.
Studiuesit kanë analizuar ADN-në e më shumë se 2.5 milionë personave nga Britania, SHBA-ja, Finlanda, Danimarka, Islanda dhe Estonia. Në këtë grup përfshiheshin edhe rreth 55 mijë persona të diagnostikuar me fibromialgji. Përmasat e kampionit janë një nga elementet kryesore të studimit, duke rritur mundësinë që rezultatet të pasqyrojnë modele të vërteta që lidhen me rrezikun për zhvillimin e sëmundjes.
Pas analizave, studimi tregoi se ekzistojnë 26 variante gjenetike të lidhura me rrezikun për të zhvilluar fibromialgjinë. Ky zbulim i ndihmon kërkimet të shkojnë përtej vlerësimeve të përgjithshme, duke treguar se ka faktorë gjenetikë që ndikojnë në predispozitën për shfaqjen e simptomave karakteristike.
Një nga autoritetet e përmendura në studim është profesoresha Frances Williams nga King’s College London. Ajo u shpreh se, duke studiuar ADN-në e më shumë se dy milionë njerëzve, rezultatet janë të besueshme dhe se tregojnë që fibromialgjia lidhet me mënyrën se si truri përpunon dhimbjen.
Gjenetika tregon se si truri përpunon dhimbjen në fibromialgji
Ekspertët theksojnë gjithashtu se për një kohë të gjatë pacientët me fibromialgji janë përballur me interpretime të gabuara të simptomave të tyre. Për dekada me radhë, shumë prej tyre u është shpërfillur dhimbja ose u është thënë se ishte vetëm psikologjike. Sipas rezultateve të studimit, kjo qasje nuk pasqyron realitetin, pasi gjetjet konfirmojnë se ekziston një bazë e qartë biologjike pas fibromialgjisë.
Doktori Michael Wainberg nga Universiteti i Torontos lidhi vlerësimin e tij me rëndësinë e këtyre gjetjeve. Ai nënvizoi se diagnoza dhe përjetimi i sëmundjes nuk mund të kuptohet vetëm si një çështje psikologjike, por se ka mekanizma biologjikë që duhen marrë seriozisht. Kjo është një pikë e rëndësishme, sepse i zhvendos diskutimet nga supozime të përgjithshme drejt të dhënave konkrete gjenetike.
Studimi ka sjellë edhe një aspekt tjetër: u identifikua një lidhje mes fibromialgjisë dhe gjenit HTT, mutacionet e të cilit shkaktojnë sëmundjen e Huntingtonit. Studiuesit vlerësojnë se ky informacion mund të krijojë baza për trajtime të reja në të ardhmen, duke hapur rrugën që ilaçet që aktualisht po testohen për Huntingtonin të mund të përdoren edhe për trajtimin e fibromialgjisë.
Përveç kësaj, u vu re se fibromialgjia ndan faktorë gjenetikë edhe me sëmundje të tjera. Në këtë listë hyjnë dhimbja kronike e mesit dhe sindroma e zorrës së irrituar. Gjithashtu, fibromialgjia shpesh shoqërohet me ankth dhe depresion, çka e bën edhe më të rëndësishme analizën e përbashkët të mekanizmave biologjikë dhe faktorëve që ndikojnë në shfaqjen e simptomave.
Në përfundim, ekspertët theksojnë se nevojiten kërkime të mëtejshme për të kuptuar më mirë se si ndërveprojnë gjenet, mjedisi dhe ngjarjet e jetës në zhvillimin e fibromialgjisë. Objektivi afatgjatë është të krijohen trajtime më efektive, të mbështetura te të dhënat biologjike dhe të përshtatura më mirë për ata që preken nga kjo sëmundje kronike.
Botuar fillimisht në Koha.net
