Vëmendja shpesh përqendrohet te ngarkesat që përjetojnë nënat kur bëhen prindër, por një studim i ri sugjeron një tablo pak më ndryshe. Sipas gjetjeve të tij, baballarët janë ata që ndiejnë më shumë trysni në rolin e prindit, sidomos kur në skenë hyjnë mediat sociale dhe ndikimi i tyre në mënyrën se si prindërit mendojnë e krahasojnë veten me të tjerët.
Studimi u realizua me prindër të moshave nga 18 deri në 45 vjeç. Kjo qasje i ka lejuar studiuesit të shohin si ndryshojnë përjetimet mes prindërve në faza të ndryshme jete dhe në periudha të ndryshme kur përdorimi i rrjeteve sociale është bërë më i zakonshëm. Përtej ndarjes mes nënave dhe baballarëve, hulumtimi nxjerr në pah edhe dallime mes mijëvjeçarëve dhe Gjeneratës Z.
Një nga elementet kryesore të studimit është se prindërimi nuk përjetohet në mënyrë identike nga gratë dhe burrat. Ndërsa debatet publike shpesh e zhvendosin fokusin te nënat dhe roli i tyre i ngarkuar, të dhënat e reja tregojnë se baballarët përballen me presion më intensiv. Ky presion, sipas gjetjeve, lidhet jo vetëm me përgjegjësitë praktike, por edhe me perceptimet që vijnë nga hapësirat digjitale, ku çdo hap mund të interpretohet, krahasohet ose gjykohet.
Rrjetet sociale, sipas drejtimit që merr studimi, shfaqen si faktor që e rrit ndikimin e pritshmërive. Për prindërit, shfaqja e vazhdueshme e “modeleve” të prindërimit—si përmbajtjet edukative, imazhet e familjeve dhe mënyrat “idealiste” të organizimit të ditës—mund të krijojë ndjesinë se ekziston një standard i vetëm që duhet plotësuar. Kjo mund të ndikojë si te nënat, ashtu edhe te baballarët, por në rastin e këtyre të fundit trysnia del të jetë më e fortë.
Studimi tregon se presioni prindëror rritet sidomos nga rrjetet sociale
Një pjesë e rëndësishme e hulumtimit lidhet me mënyrën se si ndryshojnë përjetimet mes brezave. Diferencat mes mijëvjeçarëve dhe Gjeneratës Z dalin qartë në mënyrën se si prindërimi lidhet me ambientin mediatik. Ndërsa disa prindër kanë mësuar të menaxhojnë presionin përmes përvojave të mëparshme dhe komunikimit jashtë ekranit, brezat më të rinj rriten me një mënyrë më të ngushtë ndërveprimi me përmbajtje online, duke e bërë më të drejtpërdrejtë ndikimin e komenteve, reagimeve dhe krahasimeve.
Studimi e vendos në qendër idenë se jo të gjithë i përjetojnë njësoj rolet dhe pritshmëritë rreth prindërimit. Dallimet mes nënave dhe baballarëve, si dhe mes brezave, tregojnë se presioni mund të ndryshojë sipas mënyrës se si secili grup është i ekspozuar ndaj narrativave të rrjeteve sociale. Për rrjedhojë, trysnia nuk shfaqet vetëm si përgjegjësi brenda familjes, por edhe si rezultat i një ambienti ku prindërit shpesh shohin “performancën” e të tjerëve dhe masin veten përmes një realiteti të redaktuar.
Hulumtimi, i realizuar me prindër nga 18 deri në 45 vjeç, sjell një mesazh të qartë: kur flitet për presion prindëror, duhet parë më gjerë sesa ngarkesat tradicionale që i atribuohen kryesisht nënave. Të dhënat tregojnë se baballarët mund të jenë më të ndjeshëm ndaj trysnisë, veçanërisht kur ndërveprimi me mediat sociale futet në përditshmëri. Në këtë mënyrë, studimi hap hapësirë për të kuptuar më mirë se si prindërit përballen me sfida emocionale dhe praktike në epokën e krahasimeve online, duke nxjerrë në pah edhe ndryshimet mes mijëvjeçarëve dhe Gjeneratës Z.
Botuar fillimisht në Albeu
