Një replikë e gjatë dhe me shumë pikëpyetje është bërë publikisht, duke iu drejtuar drejtpërdrejt ministrisë përgjegjëse për sportin, lidhur me mënyrën se si po trajtohen sportistët e nivelit të lartë dhe pagesat për sportistët që kanë fituar medalje.
Në këtë kuadër, parashtrohen një sërë pyetjesh që prekin pagesat e sportistëve me medalje dhe argumentet që, sipas parashtruesit, po përdoren për të refuzuar shpërblime. Janë ngritur çështje për sportistë elitarë me medalje të fituara që, sipas pyetjeve të bëra, nuk janë paguar ende nga shteti. Pyetjet kërkojnë gjithashtu të sqarohet nëse administrata ka dhënë një shpjegim për këta sportistë, ndërkohë që ata janë drejtuar në proces gjyqësor.
Kur shpërblimet pengohen nga rekorde dhe procedura
Autori kërkon sqarime edhe për logjikën e argumentimeve që lidhen me rekordet. Një pyetje e veçantë prek rastin e një sportisti medalier: sipas parashtrimit, shpërblimi i është refuzuar me arsyetimin se rekordi është thyer në një kompeticion jashtë kushteve të kërkuara, duke u ngritur se rekordi i arritur në Botëror nuk “takohet” me logjikën që do të aplikohej për shpërblim, nëse do të ishte arritur në Europian. Për këtë çështje, theksohet se ekziston një shkresë zyrtare lidhur me momentin e diskutimit, por jo në periudhën kur personi i thirrur ka qenë ministër i linjës.
Po kështu, në pyetje përfshihet edhe refuzimi i shpërblimit për një thyerje rekordi ballkanik, ku argumentimi shkon në drejtimin e kundërt: rekord i njohur nga Federata Ballkanike dhe ajo shqiptare, por i thyer në Europian. Në thelb, pyetjet kërkojnë të sqarohet si argumentohet ligjërisht refuzimi dhe çfarë roli ka vendi ku është thyer rekordi, në raport me kompeticionin ku është arritur.
Një pjesë tjetër e pyetjeve lidhet me shpërblime për vitet 2025 dhe 2026, konkretisht për shtangisten Enkileda Carja. Sipas pyetjeve, shpërblimet e vitit 2025 nuk janë dhënë dhe çështja është ende në proces gjyqësor në Gjykatë. Po ashtu ngrihet pyetja nëse sportistja ka marrë një arsyetim për mosdhënien e fondeve, dhe e njëjta logjikë shtrihet edhe për medaljet e vitit 2026.
Në vijim, parashtruesi kërkon përgjigje edhe për kick-boxing, duke përmendur pretendimin se shteti nuk ka disbursuar paratë për 25 medalje të fituara në vitin 2025, nga sportistët në Botëror, Europian dhe kampionatin Ballkanik. Në pyetjet e ngritura, thuhet se argumentimi i bërë lidhet me kriterin se rekordi i Ballkanit “thyhet vetëm në Ballkan”, dhe jo në Europë. Autori pyet nëse ky kriter është përcaktuar në VKM-në përkatëse dhe nëse përdoret si argument ligjor për refuzimin e të ardhurave të shpërblimeve medaliere.
Debati shkon edhe te një event ndërkombëtar universitar i sportit, i quajtur “hip se të vrava, zbrit se të vrava”. Pyetjet kërkojnë transparencë për 170 milionë lekë të akorduara nga buxheti i shtetit për këtë aktivitet. Në këtë pjesë përmendet se autori pyet për mënyrën se për çfarë janë përdorur paratë publike, si dhe nëse ka patur sqarime për federatat që, sipas pretendimit, nuk kanë marrë pagesat për shërbimin e dhënë. Kjo lidhet edhe me pohimin se çdo sportist pjesëmarrës, nga çdo shtet i botës, ka paguar një fee (taksë pjesëmarrjeje) prej mbi 400 eurosh, ndërsa me mbi 1500 sportistë shuma totale del sipas llogaritjes së përmendur në tekst.
Pyetjet vijojnë duke ngritur një krahasim financiar: sipas parashtrimit, ka pasur vonesa ose mungesë financimi për lojërat mesdhetare, ato olimpike dimërore dhe lojërat olimpike të Parisit, ndërkohë që është akorduar me lehtësi 17 milionë lekë të reja për eventin universitar. Në këtë drejtim kërkohet nëse është bërë një rishikim i shpërndarjes së fondeve dhe nëse ka transparencë publike për përdorimin e parave. Për më tepër, pyetet edhe nëse për vitin 2027 ka rritje buxheti për federatat sportive, në krahasim me vitet e mëparshme, duke kërkuar qartësi nëse buxheti do të jetë më i lartë, i ulët apo i njëjtë.
Botuar fillimisht në Sport Ekspres
