Pas vrasjes së Eglant Koçit më 4 qershor, kur Armand Shakaj e ekzekutoi me plumb në kokë në lokalin dhe zyrat pranë shkollës “Ismail Qemali” në Tiranë, ngjarja mori një tjetër kthesë një ditë më pas. Më 5 qershor, Shakaj realizoi zhdukjen e trupit në mënyrë të planifikuar, duke vepruar si një person që po kërkonte me çdo kusht të humbiste gjurmët.
Sipas rrjedhës së hetimeve, Shakaj e futi trupin e pajetë të Koçit në makinë dhe e transportoi atë me automjetin e tij tip “Porche”. Për ta çuar në një drejtim të caktuar, ai e dërgoi makinën me karrotrec deri në fshatin Ibë, me pretendimin se automjeti po shkonte në servis. Ky detaj, sipas dinamikës së rindërtuar, synonte të shmangte vëzhgimin dhe të krijonte një narrativë të rreme për lëvizjen e automjetit.
Më pas, Shakaj udhëtoi nga Iba në drejtim të fshatit Cërrujë. Zona të cilën ai zgjodhi nuk ishte rastësore: bëhet e ditur se ai e njihte mirë terrenin, pasi e frekuentonte shpesh për të bërë relli me motora. Itinerari i rrugës që ka ndjekur u mor në konsideratë edhe gjatë hetimeve, pasi ecja në disa segmente përkonte me rrugë që, sipas të dhënave të grumbulluara, i dinë kryesisht banorët e zonës.
Trupi u dërgua më tej përmes një zinxhiri lëvizjesh që përfshinte disa zona fshatare. Shakaj përdori rrugën për në fshatin Mollagjesh, më pas vijoi në Funar dhe më tej u fut në pyll në një terren malor, me qëllim të shkonte drejt Cërrojës. Hetuesit e lidhën këtë fazë me synimin për ta çuar viktimën në një pikë ku gjurmët do të ishin më të vështira për t’u gjetur, duke zgjedhur terren të ashpër dhe të mbuluar nga vegjetacioni.
Edhe kur u përball me terrenin e vështirë malor, zona e pyllëzuar dhe e thepisur, Shakaj nuk e ndali planin. Ai udhëtoi për tre orë e 30 minuta në një terren të tillë për të arritur Në Majën e Korrës. Sipas rindërtimit, rruga drejt destinacionit final kërkon ta njohësh mirë terrenin, pikërisht sepse vështirësitë që krijon pylli dhe terreni mund të ngadalësojnë çdo lëvizje. Por Shakaj e çoi planin deri në fund, duke shkuar më makinë deri në pikën më të lartë.
Telefoni i zbuloi lëvizjet, ndërsa trupi u gjet në Majën e Korrës
Në Majën e Korrës, ai nxori nga makina trupin e pajetë të të riut dhe e hodhi në pyll, në një zonë ku ishte i bindur se nuk do të gjendej kurrë. Në të njëjtën kohë, për hetuesit u ngrit ideja se edhe në rastet kur duket se është zgjedhur vend i vështirë, nuk ekziston “krim perfekt”. Në këtë ngjarje, një prej elementëve që e vështirësoi pozicionin e autorit lidhet me mënyrën si ai u përpoq të zhdukte gjurmët dhe si më pas u shfaqën sinjale që mund të lidhen me lëvizjet e tij.
Një nga faktorët kryesorë që e tradhtoi Shakajn, sipas të dhënave të hetimeve, ishte telefoni celular. Edhe pse trupi ishte hedhur më pas, policia arriti të zbulojë se ku kishte pulsuar për herë të fundit numri i lidhur me autorin, nëpërmjet IMSI Chatcher. Po ashtu, hetuesit siguruan informacione edhe në rrugë operative, ku rezultonte se makina e Shakajt ishte parë nga barinjtë e zonës që kalonte në fshatrat Mollagjesh, Funar dhe Cërrojë. Kjo bëri që kërkimet të fokusoheshin pikërisht në këtë zonë.
Për rreth 10 ditë, policia qëndroi në këto fshatra duke kryer kontrolle të shumta nga toka dhe ajri. Përfundimisht, droni identifikoi një trup në Majën e Korrës, i cili i përkiste Eglant Koçit. Pas hedhjes së trupit, Shakaj ndoqi një itinerar tjetër për t’u larguar: ndryshe nga rruga me të cilën erdhi, ai u largua nëpërmjet fshatit Funar drejt fshatrave Bixëlle, Balëz dhe Bradashesh, dhe më pas u kthye në Tiranë.
Pas mbërritjes në kryeqytet, ai u thirr të merrej në pyetje nga komisariati nr.2. Arsyeja lidhej me kqyrjen e tabulateve telefonike të numrit të Eglant Koçit, ku rezultonte se Shakaj ishte personi i fundit që kishte komunikuar me viktimën. Gjatë marrjes në pyetje, Shakaj dha dëshmi të rreme, duke deklaruar se nuk kishte dijeni për mikun e tij. Më tej, pasi doli nga policia, u ndesh në rrugë me shokët dhe familjarët e Eglant Koçit, të cilëve u tha se kishin pyetur nëse kishte dijeni dhe se ishte shumë i shqetësuar, duke u shprehur se kur Eglanti të kthehej në shtëpi, t’u thoshte që të telefononin. Vetëm dy ditë më pas, policia pas hetimeve intensive arriti të zbulojë se ai që “ishte bërë merak” për mikun e tij ishte në fakt autori i vrasjes dhe zhdukjes së trupit.
Botuar fillimisht në Bota Sot
