Frymëmarrja gjatë intimitetit nuk është një detaj i rastësishëm. Me rritjen e eksitimit, trupi kalon në ndryshime fiziologjike që shpesh vihen re edhe në mënyrën si merr frymë. Shpejtësia rritet, ritmi mund të bëhet i parregullt dhe në momente të caktuara mund të ndodhë edhe një mbajtje e shkurtër e ajrit pa e kuptuar plotësisht. Pikërisht për këtë arsye, të jeni më të vetëdijshëm për frymëmarrjen mund të ndihmojë që të qëndroni më të pranishëm te ndjesitë dhe të mos bini në ankth apo mendime për performancën.
Kur eksitimi rritet, aktivizohet sistemi nervor autonom. Kjo shoqërohet me rritje të rrahjeve të zemrës, ndryshim të tensionit të muskujve dhe përshpejtim të frymëmarrjes. Studimet mbi përgjigjen seksuale tregojnë se këto ndryshime zhvillohen paralelisht me rritjen e eksitimit. Frymëmarrja, pra, nuk funksionon thjesht si sfond i qetë: ajo mund të shërbejë edhe si një tregues i asaj që po ndodh në trup.
Në këtë kontekst, frymëmarrja mund të ndihmojë për të fituar më shumë kontroll mbi ritmin e eksitimit dhe për të ruajtur vëmendjen te përjetimi. Ideja nuk është të krijohet një “recetë” fikse, por të vërehen sinjalet që jep trupi. Kur personi arrin t’i dallojë këto ndryshime, shpesh është më e lehtë të kalohet nga ankthi te qetësia dhe nga kontrolli i tepruar te përjetimi i momentit.
Frymëmarrja: udhëzuesi i qetësisë gjatë eksitimit
Është e rëndësishme të theksohet se frymëmarrja nuk mund të konsiderohet zgjidhje e vetme apo trajtim i drejtpërdrejtë për disfunksionet seksuale. Nuk ekziston asnjë teknikë që garanton orgazmën. Megjithatë, frymëmarrja, sistemi nervor, përqendrimi dhe reagimet fizike të trupit janë të lidhura ngushtë. Për këtë arsye, aftësia për ta ngadalësuar dhe rregulluar ritmin mund të rrisë vetëdijen trupore, të ndihmojë në ruajtjen e përqendrimit dhe të ofrojë kontroll më të mirë të eksitimit, sidomos kur frymëmarrja fillon të bëhet shumë e shpejtë dhe e pakontrolluar.
Për disa persona, kur frymëmarrja përshpejtohet tepër, bëhet më e vështirë të qëndrohet i fokusuar te ndjesitë. Këtu hyn në lojë ideja e frymëmarrjes së ngadaltë dhe më të kontrolluar. Hulumtime të caktuara te burrat me ejakulim të parakohshëm kanë dhënë rezultate pozitive kur ushtrimet e frymëmarrjes diafragmatike janë kombinuar me terapi të sjelljes dhe ushtrime të muskujve të dyshemesë së legenit. Kjo nuk do të thotë që frymëmarrja e vetme e zgjidh problemin, por tregon se ajo mund të jetë pjesë e një qasjeje më të gjerë.
Një aspekt i veçantë është frymëmarrja diafragmatike. Ajo karakterizohet nga lëvizje më të dukshme të barkut dhe kraharorit dhe e drejton vëmendjen te trupi. Gjatë intimitetit, kjo mund të ndihmojë të largohet fokusi nga pyetje si “a po performoj mirë?” dhe të rikthehet te ajo që po ndodh realisht fizikisht. Personi mund të vërejë tensionin e muskujve, rritjen e rrahjeve të zemrës, ndryshimet në ritmin e frymëmarrjes dhe rritjen e eksitimit. Nëse frymëmarrja po bëhet tepër e shpejtë, ngadalësimi i saj mund të jetë një mënyrë e thjeshtë për ta kthyer përqendrimin.
Frymëmarrja mund të përdoret edhe për të krijuar më shumë afërsi mes partnerëve. Një ushtrim i thjeshtë përfshin qëndrimin ballë për ballë dhe vëzhgimin e ritmit të frymëmarrjes së njëri-tjetrit. Qëllimi nuk është sinkronizimi perfekt, por krijimi i një ritmi më të qetë dhe më të vetëdijshëm. Edhe gjatë intimitetit, mund të bëhet një pauzë e shkurtër ku fokusohen vetëm frymëmarrja, kontakti fizik dhe ndjesitë. Kjo mund ta zhvendosë vëmendjen nga performanca te afërsia dhe komunikimi trupor.
Një pikë tjetër lidhet me momentet e intensitetit. Para dhe gjatë orgazmës, frymëmarrja mund të bëhet veçanërisht e parregullt. Te disa persona mund të ndodhë edhe një mbajtje e shkurtër dhe e pavullnetshme e frymës. Studimet tregojnë se me rritjen e eksitimit seksual, frymëmarrja bëhet natyrshëm më e shpejtë. Për këtë arsye, qëllimi nuk është të mbahet artificialisht i njëjti ritëm gjatë gjithë aktit, por të vërehet si ndryshon frymëmarrja dhe të mos humbet plotësisht vetëdija për të.
Së fundi, frymëmarrja mund të shërbejë edhe kundër ankthit nga performanca. Një nga sfidat më të zakonshme gjatë intimitetit është përqendrimi i tepërt te “a po bëj gjithçka siç duhet?” apo “a do ta kënaq partnerin?”. Kur mendja ndalet te këto pyetje, kënaqësia mund të kalojë në plan të dytë. Përqendrimi te frymëmarrja e rikthen vëmendjen te trupi dhe te momenti. Nuk është një formulë magjike, por mund të funksionojë si një urë mes trupit, emocioneve dhe partnerit, duke e bërë intimitetin të përjetohet me më shumë vetëdije, qetësi dhe kënaqësi.
Botuar fillimisht në Telegrafi
