Pal Shtufi ka rrëfyer detaje për një nga momentet që, sipas tij, e kanë tronditur më së shumti në raport me Riza Salihun, pas vrasjes së Jusuf Gërvallës, Bardhosh Gërvallës dhe Kadri Zekës. Ai këto pretendime i ka shpalosur gjatë një interviste për ciklin “Dosjet” në emisionin “Debat Plus”, duke përshkruar si e mësoi fillimisht lajmin dhe si më pas Salihu erdhi në shtëpinë e tij.
Shtufi tregoi se për vrasjen e tre veprimtarëve kishte mësuar në mbrëmje, përmes lajmeve televizive. Më pas, sipas rrëfimit të tij, disa ditë më vonë Riza Salihu arriti te shtëpia e tij, rreth 700 kilometra larg. Në atë kohë, Shtufi tha se u krijua menjëherë ideja se Salihu mund të ketë ardhur për ngushëllime, por, siç pretendon ai, shumë shpejt kuptoi se arsyeja ishte tjetër.
Ai theksoi se gjithçka ndodhi pas “dy-tre ditëve”, duke shtuar se ndoshta ishte “e katërta ditë” kur Salihu erdhi. Shtufi u shpreh se ardhja e një personi nga një distancë kaq e madhe i bëri që të mendojë fillimisht për ngushëllim, por më pas, siç tha, e kuptoi se ishte diçka tjetër. Në rrëfim, ai tregoi se Salihu kishte njoftuar se Policia e kishte kërkuar, ndërsa kishte shtuar se nuk e kishte alibi, duke e vendosur kështu çështjen në një kontekst tjetër.
“Alibi” dhe versionet: çka i tha Shtufi Salihut
Shtufi rrëfeu se në atë kohë nuk e kuptonte as domethënien e fjalës “alibi” dhe iu drejtua Salihut për ta kuptuar më qartë. Sipas tij, Salihu kishte thënë se kishte qenë në banesën e tij dhe se nuk mund ta dëshmonte atë pretendim. Pastaj, sipas Shtufit, vizita te ai do të shërbente si dëshmi se Salihu kishte qenë me ta, pra se në momentin përkatës nuk ka qenë aty ku pretendonte për veten.
Ai tha se u përpoq ta kuptonte mekanizmin e kërkesës dhe se, sipas rrëfimit të tij, ideja ishte të “dëshmohej” që Salihu nuk kishte qenë vetëm në banesën e tij, por kishte qenë te Shtufi. Shtufi tregoi se nuk pranoi të bëhej pjesë e kësaj dhe se brenda shtëpisë situata u tensionua. Në të njëjtën bisedë, sipas tij, Salihu kishte dhënë edhe versione kontradiktore për fatin e Jusuf Gërvallës, Bardhosh Gërvallës dhe Kadri Zekës, duke krijuar më shumë konfuzion.
Pal Shtufi tregoi se fillimisht Salihu, siç ia atribuoi ai, kishte thënë që “s’është i vrarë”, duke përmendur “Gestapo-n” dhe duke e lidhur atë me “Shërbimin sekret të Hitlerit”. Sipas rrëfimit të Shtufit, Salihu kishte përshkruar idenë sikur kishte përfunduar një skenë në të cilën këta ishin paraqitur si të vrarë, por në fakt, sipas atyre shpjegimeve, ata ishin dërguar në shërbime të tjera dhe u ishte ndryshuar identiteti. Megjithatë, Shtufi tha se më vonë Salihu e kishte ndryshuar qëndrimin dhe kishte pohuar se tre veprimtarët ishin vrarë.
Në këtë pikë, Shtufi rrëfeu fjalët që i atribuoi Salihut: se “UDB-ja i ka vrarë vetë”. Kjo, sipas tij, e çoi të ballafaqohej me një pyetje të qartë: nëse tre personat nuk ishin vrarë, përse kishte nevojë Salihu për alibi. Shtufi tregoi se Salihu i kishte thënë, siç e përshkruan ai, se e kishin kryer punën dhe nuk u duhej më, duke e shtyrë Shtufin që të kërkonte sqarim se çfarë “punë” ishte bërë në të vërtetë. Ai shtoi se nga perspektiva e sotme mendon se Salihu mund të ketë pasur frikë se Shtufi dhe të tjerët mund ta denonconin në polici, edhe pse, siç theksonte, në atë kohë nuk e kuptonte rëndësinë e kërkesës për alibi.
Sipas rrëfimit të Shtufit, pas kësaj bisedë Salihu u largua nga shtëpia dhe ai e përcolli deri në një stacion të vogël të trenit. Shtufi tha se Salihu ishte arrestuar atë ditë ose të nesërmen, ndërsa rreth një vit më vonë, siç tregoi ai, Salihu i kishte telefonuar sërish. Në atë telefonatë, sipas rrëfimit të Shtufit, Salihu kishte thënë: “Ju dogjën Gestapos letrat në dorë. Dola nga burgu”. Shtufi theksoi se kjo ngjarje kishte ndikuar fuqishëm në mënyrën si e kishte parë më pas Riza Salihun.
Gjatë së njëjtës intervistë, Shtufi ka deklaruar gjithashtu se Salihu e akuzonte Jusuf Gërvallën si bashkëpunëtor të UDB-së dhe se shërbimi sekret jugosllav, sipas pretendimeve të Shtufit, e kishte dërguar Jusuf Gërvallën në Perëndim për të shkatërruar lëvizjen ilegale shqiptare. Megjithatë, Shtufi tha se nuk ka bindje se Riza Salihu ka qenë vetë në shërbim të UDB-së dhe se, për këtë çështje, nuk dëshiron të japë një gjykim përfundimtar.
Botuar fillimisht në Bota Sot
