Për një kohë të gjatë, shumë shoferë dhe rekomandime të përgjithshme kanë theksuar se shpejtësia prej 90 km/h është më e përshtatshme për të arritur konsumin më të ulët të karburantit. Megjithatë, të dhënat e një studimi të ri tregojnë se “zona” më efikase është më afër 70 km/h, ku balancohet më mirë efikasiteti i motorit, koha e udhëtimit dhe rezistenca që ofron ajri.
Por konsumi i karburantit nuk lidhet vetëm me shpejtësinë që mban shoferi në timon. Ai varet edhe nga mënyra si funksionon motori, nga numri i rrotullimeve dhe nga marshi i zgjedhur. Në marsha të ulëta, motori punon me rrotullime më të larta, çka zakonisht sjell konsum më të lartë, edhe nëse shpejtësia në dukje mund të duket “modeste”.
Studimi i qendrës franceze të njohurive Cerema shpjegon se konsumi ndjek një kurbë asimetrike në formë U-je. Kjo do të thotë që në disa intervale shpejtësie, konsumet priren të rriten, ndërsa më pas bien, derisa të arrihet një pikë optimale. Konkretisht, në shpejtësi të ulëta, nga rreth 10 deri në 40 km/h, konsumi është relativisht i lartë. Me rritjen e shpejtësisë, ai bie gradualisht, duke lëvizur drejt një maksimumi më të ulët dhe më pas drejt pikës së kursimit më të madh.
Rreth 70 km/h: ekuilibri mes konsumit dhe efikasitetit
Sipas të dhënave të studimit, shpejtësia që shfaq konsumin më të ulët është rreth 70 km/h. Kjo shifër përfaqëson një ekuilibër mes disa faktorëve që ndikojnë njëkohësisht te ekonomia e karburantit. Nga njëra anë, motori punon në një mënyrë më efikase në këtë interval, ndërsa nga ana tjetër, koha e udhëtimit nuk zgjatet aq sa për të rritur ndjeshëm shpenzimin. Po kështu, rezistenca e ajrit nuk është ende aq e lartë sa të prishë këtë balancë.
Pasi automjeti kalon këtë shpejtësi, avantazhi fillon të humbasë. Arsyeja lidhet me rezistencën e ajrit, e cila rritet ndjeshëm kur rritet shpejtësia. Ndryshe nga shpejtësia që rritet gradualisht, rezistenca e ajrit rritet në mënyrë katrore. Praktikisht, kjo do të thotë se sa më shpejt të lëvizë vetura, aq më shumë energji i nevojitet asaj për të kapërcyer këtë rezistencë. Rezultati është që konsumi rritet më shpejt se sa pritet, sidomos pas kalimit të intervalit rrethues të 70 km/h.
Në mënyrë konkrete, rritja e shpejtësisë nga 100 në 120 km/h mund të çojë në rreth 20 për qind më shumë konsum karburanti. Efekti bëhet edhe më i dukshëm te veturat elektrike, pasi shpejtësia më e madhe nënkupton konsum më të lartë të energjisë, çka reflektohet drejtpërdrejt edhe në autonomi më të shkurtër. Në këtë rast, rritja e konsumit nuk lidhet vetëm me “harxhimin” e energjisë, por edhe me kohën që automjeti mund të mbulojë para se të ketë nevojë për karikim.
Testet tregojnë gjithashtu se diferenca mes 110 dhe 130 km/h mund të nënkuptojë më shumë se një të katërtën e konsumit shtesë. Pra, edhe kur shpejtësitë duken relativisht afër njëra-tjetrës, ndikimi në ekonomi mund të jetë i madh. Kjo i shpjegon pse vozitja shumë ngadalë nuk është domosdoshmërisht efikase: në intervale të ulëta, konsumi mbetet i lartë dhe motori e punon sistemin me kushte që nuk favorizojnë kursimin. Në të njëjtën kohë, as shpejtësia shumë e lartë nuk është zgjidhja, sepse rritja e rezistencës së ajrit e përshpejton shpenzimin.
Në përfundim, të dhënat e studimit tregojnë se shpejtësia rreth 70 km/h ofron një ekuilibër më të mirë mes konsumit, efikasitetit të motorit dhe kohës së udhëtimit. Për shoferët që kërkojnë ekonomi karburanti, kjo shifër shfaqet si pika ku bashkëpunojnë më mirë faktorët kryesorë që përcaktojnë sa karburant apo energji shpenzohet gjatë udhëtimit.
Botuar fillimisht në Telegrafi
