Shenjat fotoluminishente që ndriçojnë në errësirë pas thithjes së dritës gjatë ditës po shihen gjithnjë e më shumë si një zgjidhje praktike për rritjen e sigurisë në trafik. Ato mund të shndërrohen në një element të rëndësishëm në infrastrukturën rrugore, sidomos në akset ku ndriçimi publik është i pamjaftueshëm ose ku kushtet e motit e ulin dukshmërinë.
Ideja bazë është që materiali nga i cili janë prodhuar këto shenja të “karikohet” me energji gjatë orëve të ditës. Ndriçimi i diellit, ose dritat e rrugës gjatë periudhës së ndriçuar, i furnizojnë shenjat me dritë. Më pas, sapo bie errësira, shenjat fotoluminishente vazhdojnë të lëshojnë dritë dhe të mbeten të dukshme për drejtuesit e automjeteve.
Ky lloj sinjalistik është i fokusuar te shënjimet dhe sinjalet në asfalt, por edhe te elemente të tjera rrugore që u shërbejnë shoferëve për orientim. Përfitimi kryesor është se në netët me dukshmëri të ulët, drejtuesit e mjeteve mund të shohin më qartë kufijtë e rrugës, korsitë dhe drejtimet, duke përmirësuar reagimin në kohë. Kjo është veçanërisht e rëndësishme në vendkalime, në segmentet me kthesa dhe në zonat ku rreziku i humbjes së orientimit është më i lartë.
Shenjat fotoluminishente e rrisin dukshmërinë në errësirë
Sipas konceptit të përdorimit të shenjave të tilla, ato nuk kërkojnë furnizim të vazhdueshëm me energji elektrike për të funksionuar në momentet kur bie errësira. Pasi të jenë “ngarkuar” gjatë ditës, drita që lëshojnë vazhdon për një periudhë kohe, duke u ardhur në ndihmë shoferëve pa pasur nevojë për pajisje shtesë elektrike në çdo segment. Kjo mund ta bëjë zbatimin më të lehtë dhe më të leverdishëm në rrugët ku infrastruktura e ndriçimit është e kufizuar.
Ekspertët theksojnë se dukshmëria e shenjave rrugore është një faktor kyç për sigurinë në trafik. Në kushtet e errësirës, rreziku i aksidenteve rritet kur shoferët nuk arrijnë të dallojnë me kohë korsitë, shënimet horizontale dhe kufijtë e rrugës. Shkaqet shpesh lidhen me mungesën e orientimit vizual dhe me kohën e reagimit që rezulton më e gjatë, çka mund të sjellë situata të rrezikshme, sidomos nëse drejtuesit përballen me rrugë të errëta ose me mot jo të favorshëm.
Një tjetër arsye pse këto shenja po tërheqin vëmendje është ndikimi i mundshëm në reduktimin e rrezikut të aksidenteve gjatë natës. Kur shënjimet janë të dukshme edhe pas rënies së errësirës, drejtuesit kanë më shumë informacion për konfigurimin e rrugës, çka ndihmon në manovrat në kthesa dhe në respektimin e korsive. Kjo logjikë është e rëndësishme edhe në segmentet ku shoferët mbështeten në sinjalistikë përpara se të marrin vendimin final, duke ulur mundësinë e gabimeve.
Në përgjithësi, shenjat fotoluminishente paraqiten si një mënyrë për të përmirësuar sinjalistikën ekzistuese të rrugëve, duke i bërë ato më të lexueshme në momentet kur trafiku përballet me dukshmëri të dobët. Meqenëse funksionimi lidhet me thithjen e dritës gjatë ditës dhe lëshimin e saj në errësirë, ky sistem mund të shërbejë si plotësim i ndriçimit tradicional. Për pasojë, synimi është rritja e sigurisë në trafik, duke i ndihmuar shoferët që të shohin më qartë shënjimet në rrugë dhe të orientohen më mirë në kushte të vështira.
Botuar fillimisht në Telegrafi
