Radmila Shekerinska, zëvendëssekretare e përgjithshme e NATO-s, ka folur për rrugëtimin e saj dhe për mesazhin që e lidh karrierën e saj me synimet e shtetit që ajo përfaqëson. Ajo thotë se sot ndodhet në postin më të lartë të Aleancës, por thekson se, jo shumë kohë më parë, një skenar i tillë do të dukej pothuajse i pamundur.
Dhjetë vjet më parë, kur Maqedonia nuk ishte ende pjesë e NATO-s dhe përballej me një konflikt të pazgjidhur me Greqinë, ishte shumë e vështirë të mendohej se një qytetare e atij vendi një ditë do të drejtonte takime të nivelit më të lartë brenda Aleancës. Në atë periudhë, rrugëtimi drejt NATO-s dhe perspektiva e integrimit përballeshin me sfida konkrete politike dhe sigurie, çka e bënte të paparamendueshme arritjen e një poste të tillë nga brenda sistemit të NATO-s.
Sot, Shekerinska e sheh angazhimin e saj si një mesazh të drejtpërdrejtë se edhe shtetet e vogla mund të realizojnë qëllime që më parë duken të paarritshme. Ajo i referohet momentit kur hyn në ambientet e NATO-s dhe kujton se dëshira dhe synimi i qartë mund të kthehen në realitet, pavarësisht madhësisë së vendit. Në këtë këndvështrim, arritja e saj shihet si një shembull se ambicia mund të përkthehet në rezultate konkrete në arenën ndërkombëtare.
“Sa herë hyj në sallën e Këshillit të Atlantikut të Veriut, i kujtoj vetes se, kur e dëshiron vërtet diçka, mund ta bësh. Edhe një vend i vogël dhe njerëzit e tij mund të synojnë më lart e të arrijnë gjëra që u dukeshin të pamundura”, ka deklaruar Radmila Shekerinska.
Synimi: Maqedonia e pranishme në çdo tryezë të NATO-s
Në vijim të kësaj qasjeje, Shekerinska ka nënvizuar se synon që Maqedonia të jetë e pranishme në çdo tryezë të rëndësishme. Për të, prania në nivel të lartë nuk lidhet vetëm me pjesëmarrjen formale, por edhe me rol aktiv në diskutime dhe vendimmarrje. Ajo i konsideron këto takime si hapësira ku vendet, përfshirë edhe ato me peshë më të vogël, mund të ndikojnë në mënyrën e trajtimit të çështjeve të sigurisë dhe të ardhmes së Aleancës.
Shekerinska thotë gjithashtu se përvoja e saj në NATO i jep zemër, duke e parë këtë si konfirmim të rrugëtimit të saj profesional dhe të besimit që mund të ekzistojë te proceset euroatlantike. Në këtë kuadër, roli i saj si zëvendëssekretare e përgjithshme shfaqet si rezultat i një trajektoreje që, sipas rrëfimit të saj, ka kaluar nga një periudhë me pasiguri dhe konflikte të pazgjidhura drejt një pozicioni brenda mekanizmave të NATO-s.
Arritja në këtë post vjen si një histori që lidh kohën e ndryshimeve politike me ecurinë institucionale të Maqedonisë. Nga një realitet ku vendi nuk ishte pjesë e Aleancës dhe ku përballja me çështje me Greqinë ishte ende e hapur, sot kemi një situatë ku një qytetare e atij vendi mban përgjegjësi të nivelit të lartë. Mesazhi kryesor që përcillet në këtë intervistë është se synimet afatgjata mund të shndërrohen në realitet edhe kur rruga duket e vështirë.
Me këtë rrëfim, Shekerinska e vendos theksin te motivimi, përkushtimi dhe besimi tek mundësitë që hapen kur kërkohet qartë një objektiv. Në fund të fundit, prania e Maqedonisë në diskutimet e NATO-s, siç e formulon ajo, është jo vetëm një qëllim institucional, por edhe një shenjë se vendet e vogla mund të kenë hapësirë për të arritur më shumë sesa u ishte premtuar fillimisht.
Botuar fillimisht në Albeu
