Kryeprokurori i Prokurorisë Publike, Nenad Saveski, ka vlerësuar se institucionet e prokurorisë po përballen me sfida të shumta organizative dhe operacionale. Në prezantimin e raportit vjetor, ai theksoi se mungesa e prokurorëve publikë, kushtet e papërshtatshme hapësinore dhe financimi i kufizuar janë ndër çështjet kryesore që ndikojnë drejtpërdrejt në funksionimin e punës së përditshme.
Sipas Saveskit, një nga problematikat më të rënda lidhet me mungesën e kuadrit. Kur në dispozicion nuk ka numrin e duhur të prokurorëve, ngarkesa e lëndëve dhe veprimeve procedurale shpërndahet në mënyrë jo të barabartë. Kështu, në praktikë, një prokuror shpesh detyrohet të kryejë detyrat që normalisht do të takonin për më shumë persona, duke e kthyer punën e tij në një proces që kërkon kohë dhe angazhim shtesë.
Kryeprokurori e vuri theksin te pasojat konkrete të kësaj situate. Mungesa e stafit bën që prokurorët të mbulojnë fusha më të gjera dhe të përballen me një numër më të madh çështjesh, se sa është e mundur brenda ritmit të planifikuar të punës. Kjo, sipas paraqitjes në raport, çon në një baraspeshë të vështirë mes kohës së nevojshme për hetime, ndjekje procedurale dhe përgjegjësive të tjera institucionale.
Ndërkohë, Saveski theksoi edhe kushtet hapësinore. Ai tha se prokuroria po punon në rrethana që nuk janë të përshtatshme për nevojat e institucionit. Hapësirat e pamjaftueshme ose të papërshtatshme ndikojnë në organizimin e brendshëm, në punën administrative dhe në mënyrën sesi proceset trajtohen brenda strukturave ekzistuese.
Një tjetër element i rëndësishëm që u përmend në raport lidhet me financimin. Kryeprokurori vlerësoi se buxheti i kufizuar e vështirëson planifikimin dhe zbatimin e nevojave të domosdoshme për funksionimin normal. Në këtë kontekst, kufizimet financiare ndikojnë si në aspektin organizativ, ashtu edhe në drejtim të sigurimit të kushteve të punës për personelin dhe për elemente të tjera të domosdoshme për mbarëvajtjen e punës.
Mungesa e stafit e shndërron një prokuror në tre
Gjatë prezantimit, Saveski e përmendi qartë lidhjen mes këtyre sfidave. Kur mungon kuadri, rritet ngarkesa për secilin prokuror. E njëjta gjë ndodh kur hapësirat nuk janë të përshtatshme dhe kur financimi është i kufizuar: problemet rriten, sepse nuk ka hapësirë për lehtësime organizative apo për përmirësime që do ta ulni barrën mbi individët. Në këtë mënyrë, sipas vlerësimeve të kryeprokurorit, një prokuror shpesh përfundon duke punuar në kapacitetin që normalisht do të kërkonte veprimtarinë e tre personave.
Raporti vjetor, siç u prezantua, solli në vëmendje edhe nevojën për të adresuar këto mangësi në mënyrë të rregullt. Mungesa e prokurorëve publikë është paraqitur si sfidë thelbësore, sepse ndikon në ritmin e trajtimit të lëndëve dhe në aftësinë e institucionit për të përballuar fluksin e çështjeve. Po ashtu, kushtet hapësinore dhe financimi i kufizuar u renditën si faktorë që e vështirësojnë më tej situatën, duke bërë që punonjësit të përballen me presione shtesë në punën e tyre të përditshme.
Në këtë kuadër, mesazhi i kryeprokurorit ishte i qartë: për të përmirësuar funksionimin e Prokurorisë Publike nevojiten zgjidhje që lidhen si me kuadrin e brendshëm, ashtu edhe me kushtet dhe mbështetjen financiare. Vetëm kështu, sipas strukturës së problemeve të paraqitura në raport, mund të sigurohet një ndarje më e drejtë e përgjegjësive dhe një mënyrë pune që i përgjigjet realitetit të detyrave të përditshme. Në të kundërt, theksoi Saveski, sistemi vazhdon të mbështetet te mbingarkesa e individëve, ku një person kryen punën e tre të tjerëve.
Botuar fillimisht në Albeu
