Mëngjesi i sotëm solli një ndryshim të rëndësishëm për Kombëtaren shqiptare: një trajner u largua dhe një tjetër erdhi. Një lëvizje që, për shumëkënd, mund të dukej e lodhshme në vesh, por që në fund u kuptua si diçka e pritshme. Tashmë rutina është kthyer në normalitet për një shoqëri që kërkon ritëm të shpejtë dhe që nuk ka kohë e as nerva të presë gjatë, deri sa të kuptojë se kush do të jetë emri i radhës dhe si do të jetë Shqipëria në fazën e re.
Në këtë kontekst, konferenca e parë për shtyp me trajnerin e ri, Rolando Maran, u shoqërua me një vëmendje që nuk ishte krejt e re. Pyetjet e para u lidhen ende me ish-trajnerin Silvinjo. Në fund të fundit, mbase kështu ndodh kur çështjet e mëparshme mbeten afër vëmendjes, edhe kur një faqe e re po kthehet. Ndërkohë, në skenë u shfaq një trajner me profil të qartë: një emër me eksperiencë në Serinë A, i cili, të paktën në mënyrën si u prezantua, dukej sikur po e mbante vëmendjen e plotë te objektivi që do të ketë te Shqipëria.
Por, përtej detajeve të ditës dhe zhurmës së zakonshme, lind pyetja kryesore: kush është Rolando Maran? Gjatë kohës së tij si lojtar, ai nuk ka qenë pjesë e ekipeve më të mëdha të Italisë. Megjithatë, ajo që e dalloi herët ishte një qasje thuajse “trajner” edhe kur ishte vetë në fushë. Që në moshën 25-vjeçare, Maran shfaqej si një njeri që mendonte për lojën, organizimin dhe korrigjimet e nevojshme, duke e marrë rolin e udhëheqësit brenda ekipit.
Në një mënyrë të pazakontë për një futbollist, pas ndeshjeve ai shkonte menjëherë në dhomën e zhveshjes dhe u tregonte shokëve të tij, me letra në dorë, se ku kishin gabuar gjatë lojës. Kjo praktikë u kthye në një moment që krijonte stres te ekipi: ndërsa lojtarët donin të bënin dush dhe të largoheshin, Maran vazhdonte të projektonte të ardhmen e tij si trajner dhe të analizonte gjithçka në detaj.
Rolando Maran: trajner me plan loje dhe përvojë në Serie A
Rruga profesionale e Maran në stolin italian nisi me një seri ekipesh, ku ai ka pasur rol drejtues. Ai ka drejtuar Breshian, Pizën, Xhenoan, Cagliarin, Chievo-n, Catanian dhe disa skuadra të tjera. Në total, mesatarja e tij e pikëve në drejtim është 1.31 pikë për ndeshje, një shifër që, edhe pa u mbështetur në teprime, tregon një nivel performimi jo të ulët. Për sa i përket skemës, skema e preferuar e tij është 4-3-1-2. Kjo është një zgjedhje që lidhet edhe me mënyrën se si mund të përshtatet në organikën që ka Shqipëria, duke i dhënë trajnerit një pikë nisjeje të qartë në planifikimin e lojës.
Një element tjetër i rëndësishëm në historinë e kësaj zgjedhjeje lidhet me vendimin për të qëndruar në Tiranë. Duke qenë se për shqiptarët është thelbësore të ketë vazhdimësi gjatë periudhës së punës së trajnerit me Kombëtaren, Maran nuk mendoi gjatë dhe i përgatiti menjëherë valixhet. Ai po ashtu nuk zgjati në momentin e firmës: kur kreu i FSHF, Duka, bëri publik faktin se Maran “pranoi, madje nuk kishte lexuar fare kushtet e kontratës”, u nënvizua qartë se vendimi ishte i shpejtë dhe i drejtpërdrejtë.
Emocioni i tij u pa edhe në konferencën për shtyp, por u shoqërua nga një qasje që nuk dukej si entuziazëm i menjëhershëm. Ai shfaqej me një lloj ndroje dhe ftohtësi, si në dy anët e marrëdhënies: trajneri, por edhe mënyra se si po e përballonte situatën. Megjithatë, kjo mund të mos jetë domosdoshmërisht diçka negative. Ndonjëherë marrëdhëniet që nisin më qetë mund të ndërtojnë histori më të qëndrueshme, jo gjithmonë ato që ndezen shpejt dhe shuhen po aq shpejt.
Sa i përket mënyrës së punës, Maran ka si pikë të fortë leximin e ndeshjeve. Ai e adhuron video-analizën dhe ka qasje të përpiktë kur studiohet kundërshtari, madje deri në detaje. Në të njëjtën logjikë, ai ka edhe përvojën e nevojshme për të bërë lëvizjet e duhura në kohën e duhur; një element që, ndryshe nga trajneri i mëparshëm, i jepte atij një avantazh në planifikim dhe reagim. Më herët, kur një trajner brazilian erdhi te Shqipëria, shumë vetë thanë se ekipi nuk mund të shndërrohej në “autoshkollë”. Më pas u tregua se si ky njeri punonte rreth 24 orë në Federatë dhe se nuk shkonte në shtëpi përderisa Kombëtarja po fitonte.
Tani, me një trajner me eksperiencë në stolin e Serisë A, pritet që të mos mjaftojë vetëm emri. Stresi dhe negativiteti i jetës së përditshme kërkojnë të zbrazet, dhe në fund njerëzit zakonisht lodhen nga gjykimet e shpejta. Ajo që mbetet, është një hap i thjeshtë: të pritet ndeshja e parë e Maran në drejtim, për të parë realisht si do të funksionojë puna. Deri atëherë, tifozët e kanë më të lehtë ta njohin trajnerin dhe ta lexojnë profili i tij, por çështja më e madhe është nëse është kuptuar edhe vetë Shqipëria, “kush është” dhe çfarë mund të bëjë në fushë me trajnerin e ri.
Botuar fillimisht në Sport Ekspres
