Rinovimi i teatrit “Oda”, i vendosur në kompleksin e Pallatit të Rinisë dhe Sporteve, ka nisur në verën e vitit të kaluar, por përfundimi i tij ende nuk ka një datë të qartë. Projekti është parë prej kohësh si i domosdoshëm për institucionin dhe për skenën teatrore, megjithatë nisja e punimeve pa një alternativë të mirëfilltë për zhvendosjen e pandërprerë të aktiviteteve ka thelluar krizën me të cilën po përballet ky sektor.
Problemi nuk po reflektohet vetëm te ndërtesa e teatrit. Në praktikë, Teatri “Oda” dhe qendra “Multimedia” – organizata që prej vitesh veprojnë në hapësirat e “Odës” – janë detyruar të funksionojnë si nomadë. Për shkak të mungesës së një hapësire të qëndrueshme për prova dhe shfaqje, ato po i zhvendosin aktivitetet nga një ambient në tjetrin, duke e bërë më të vështirë ruajtjen e ritmit të punës artistike dhe të komunikimit me publikun.
Për “Multimedia”, situata është edhe më sfiduese. Për të realizuar produksionet e saj, kjo qendër po mbështetet gjithnjë e më shumë te hapësirat alternative dhe te skenat ndërkombëtare, të cilat po bëhen gradualisht të domosdoshme për të vazhduar kontaktin me publikun. Kur aktivitetet zhvendosen shpesh dhe planifikimi nuk mbetet i njëjtë nga dita në ditë, ndikimi ndihet jo vetëm te procesi krijues, por edhe te publiku që duhet të përshtatet me lokacione dhe orare të ndryshuara.
Rinovimi pa alternativë e kthen teatrin dhe “Multimedia”-n në nomadë
Ndërkohë, ky rast po shfaqet si ilustrim i një problemi më të gjerë të skenës teatrore në kryeqytet. Mungesa e hapësirave kulturore është shndërruar në një çështje sistemike, e cila po i vendos shfaqjet përballë kufizimeve të vazhdueshme. Kjo nënkupton që organizimi i shfaqjeve, provave dhe aktiviteteve të tjera nuk po ndodh në kushte të parashikueshme, duke i ndërlikuar punët jo vetëm për institucionet që veprojnë në “Oda”, por edhe për të tjerat që kanë nevojë për skena dhe ambiente funksionale.
Teatri “Oda” përballet me këtë realitet ndërsa objekt i institucionit qendror teatror – Teatri Kombëtar i Kosovës – gjendet gjithashtu në proces rinovimi. Për sa kohë këto hapësira nuk po funksionojnë normalisht, organizatat që kanë aktivitetet e tyre aty detyrohen të kërkojnë zgjidhje jashtë shtëpisë së vet. Në këtë mënyrë, zhvendosjet e shpeshta e rrisin paqëndrueshmërinë e punës dhe krijojnë vështirësi në mbajtjen e marrëdhënies afatgjatë me audiencën.
Pasojat po shfaqen në disa drejtime. Njëra prej tyre është humbja e kontaktit të qëndrueshëm me publikun, pasi shfaqjet nuk shfaqen në të njëjtin vend dhe proceset e provave e të komunikimit organizativ nuk mund të planifikohen njësoj si më parë. Një tjetër efekt lidhet me zhvendosjen e projekteve jashtë vendit, çka e bën më të ndërlikuar logjistikën dhe e zhvendos vëmendjen nga prioritetet lokale që lidhen me kulturën dhe jetën teatrore në Prishtinë.
Edhe pse kërkesa për rinovim është kuptuar si e domosdoshme, rrjedha e deritanishme e punimeve ka nxjerrë në pah mungesën e një plani zëvendësues të mjaftueshëm. Në këtë kontekst, për më shumë se katër vjet, skena teatrore në kryeqytet ka qenë përballë kufizimeve dhe sfidave që lidhen me hapësirat. Teatri “Oda” dhe qendra “Multimedia” po e jetojnë këtë realitet drejtpërdrejt, duke u riorganizuar pa pushim për të mos e ndërprerë tërësisht aktivitetin.
Botuar fillimisht në Koha.net
