Një e re nga diaspora shqiptare në Gjermani iu bashkua protestës popullore që u zhvillua përpara Kryeministrisë. Në këtë tubim, ajo solli një mesazh të drejtpërdrejtë dhe emocional për lidhjen me atdheun, për domethënien e patriotizmit dhe për rëndësinë e rikthimit të bashkatdhetarëve në Shqipëri.
Gjatë fjalës së saj, e reja e vuri theksin te fakti se vinte nga Gjermania dhe se, sipas asaj që përcolli, ka ardhur momenti që të mendohet për një “Shqipëri të re”. Mesazhi u shoqërua me një ton të qartë për shpresën dhe qëndrueshmërinë, teksa ajo u ndal në idenë se asnjë pushtetar nuk mund ta marrë shpresën e njerëzve që kërkojnë ndryshim.
Ajo e përshkroi Shqipërinë në mënyra të ndryshme, duke e çuar mesazhin përtej fakteve të zakonshme politike. Shqipëria, sipas fjalës së saj, herë shfaqet si një nënë që “pret te dera”, e ndodhur mes dhimbjeve dhe vuajtjeve të mëdha, dhe herë si një vashë nga jugu që dashuron të bukurën dhe të mirën. Në këtë mënyrë, portreti i vendit nuk u dha vetëm si një realitet gjeografik, por si një ndjenjë dhe si një identitet që e mban gjallë shpirti i atdheut.
Në vijim, e reja tha se Shqipëria mishëron figura të shumëfishta: një nënë, një vashë dhe “atë nënë fisnike” që, sipas saj, burrat e kësaj toke e thërrasin “nanë”. Kjo metaforë e bëri mesazhin e saj edhe më të afërt për protestuesit, duke i lidhur ndjenjat për vendin me gjuhën e përditshme dhe me mënyrën se si flitet për familjen, nderin dhe përgjegjësinë.
Mesazhi që ajo përcolli nga Gjermania u fokusua te ideja se patriotizmi nuk është thjesht një fjalë, por një angazhim që kërkon veprim. Në këtë kuptim, protestës iu shtua edhe një përbërës i qartë nga diaspora, me kërkesë që bashkatdhetarët të rikthehen dhe të jenë pjesë e së ardhmes. Përmes kësaj, tubimi para Kryeministrisë mori edhe një dimension që lidhet me brezat që jetojnë jashtë, por nuk e shkëputin lidhjen me vendin.
Fjalët e saj u lexuan si një thirrje për një ndryshim më të thellë, ku Shqipëria e re shihet si një rrugë përpara, jo si një slogan i zbrazët. E reja e vuri theksin te rikthimi dhe te domosdoshmëria që energjitë dhe shpresat e bashkatdhetarëve të kthehen aty ku ka nevojë për përmirësim. Në të njëjtën kohë, ajo e mbajti të qartë mesazhin për respektin ndaj figurës së nënës, “nanës”, si simbol i kujdesit, qëndresës dhe sakrificës.
Shpresë dhe “Shqipëri e re” – mesazhi nga diaspora në protestë
Me narrativën e saj, e reja e bashkoi lidhjen me atdheun me idenë e një të ardhmeje të ndryshme. Vendi u paraqit njëkohësisht si një nënë që ka vuajtur, por ende pret, dhe si një vashë që do të mirën dhe të bukurën. Këto figura, të përmendura në fjalën e saj, e bënë mesazhin më figurativ dhe më të prekshëm për ata që e dëgjonin.
Protesta përpara Kryeministrisë, ku u shfaq edhe ky zë nga Gjermania, u karakterizua nga një kërkesë e përbashkët për shpresë dhe për një Shqipëri të re. E reja, me rrëfimin e saj për kohën që ka ardhur për ndryshim, la të kuptohej se angazhimi patriotik nënkupton të mos mjaftohemi me dëshira, por të kërkojmë kthim dhe pjesëmarrje konkrete. Mesazhi i saj për rikthimin e bashkatdhetarëve dhe për kuptimin e patriotizmit u përmbyll si një thirrje për të mbajtur ndezur shpresën, pa lejuar që dikush tjetër ta zbehë atë.
Botuar fillimisht në Albeu
