Qindra qytetarë u mblodhën në Prishtinë, në sheshin “Zahir Pajaziti”, për një protestë pas vrasjes së Arlinda Zekaj në Vitomiricë të Pejës. Tubimi u zhvillua me kërkesën për drejtësi për viktimën dhe me një thirrje të drejtpërdrejtë drejtuar institucioneve për përgjegjësi, si dhe për masa konkrete që do të duhej të parandalojnë dhunën me bazë gjinore.
Protesta u organizua nga kolektivi “Feminist Thought and Action Collective”. Aktiviteti u zhvillua nën sloganin “Trajto vrasjen e grave si emergjencë kombëtare”, duke e vendosur theksin te nevoja për reagim të menjëhershëm institucional dhe jo vetëm te trajtimi i rasteve pas ndodhjes së tyre. Organizatorët kërkuan që vrasjet e grave të mos trajtohen si ngjarje të izoluara, por si një problem shoqëror që kërkon politika të qarta dhe zbatim të menjëhershëm.
Në protestë morën pjesë edhe anëtarë të familjes së Arlinda Zekaj. Prania e tyre i dha tubimit një dimension më personal, por pa e zbehur mesazhin kryesor: kërkesën për drejtësi dhe përgjegjësi. Pjesëmarrësit e tubimit kërkuan që institucioneve t’u kërkohet llogari për atë që kanë ose s’kanë bërë për të mbrojtur viktimat dhe për t’u siguruar që rreziku nga dhuna ndaj grave të mos përsëritet.
Gjatë protestës, pjesëmarrësit theksuan se institucionet duhet të ndërmarrin hapa konkretë për të mbrojtur gratë dhe për të parandaluar dhunën me bazë gjinore. Thirrjet u fokusuan në nevojën për masa praktike, në mënyrë që rastet e tilla të mos përfundojnë me tragjedi. Të pranishmit kërkuan që të ketë veprim të menjëhershëm, si dhe mekanizma më efektivë për mbështetjen dhe sigurinë e grave, sidomos kur rreziku ekziston.
Protesta në Prishtinë u shndërrua në një moment bashkimi të qytetarëve dhe aktivistëve, të cilët kërkuan që shoqëria të mos heshtë përballë vrasjeve të grave. Pjesëmarrësit kërkuan që vendimmarrësit të ndërmarrin masa konkrete mbrojtëse dhe të rrisin përgjegjësinë institucionale. Në këtë kontekst, mesazhi i tubimit lidhej drejtpërdrejt me nevojën për ta konsideruar dhunën ndaj grave si një çështje urgjente dhe të patolerueshme.
“Trajto vrasjen e grave si emergjencë kombëtare”
Ftesa e organizatorëve u përmbledh në këtë slogan, i cili u përdor gjatë protestës në sheshin “Zahir Pajaziti”. Ideja kryesore ishte që vrasjet e grave të trajtohen si emergjencë kombëtare, duke kërkuar angazhim të menjëhershëm nga institucionet dhe plane veprimi që të shkojnë përtej deklaratave. Pjesëmarrësit kërkuan qasje të koordinuar mes institucioneve për të forcuar parandalimin dhe mbrojtjen, si dhe për të mos e lënë të pambikëqyrur rrezikun që mund të ekzistojë në raste të dhunës.
Familjarët e Arlinda Zekaj dhe qytetarët e tjerë të pranishëm shprehën kërkesat e tyre për drejtësi dhe për transparencë e llogaridhënie. Në tubim u theksua se përtej ndëshkimit të autorëve, duhet të ketë edhe masa sistemore që parandalojnë përsëritjen e rasteve të ngjashme. Pjesëmarrësit kërkuan që institucionet të ndërmarrin veprime të matshme, të cilat rrisin sigurinë e grave dhe u ofrojnë atyre mbështetje reale.
Protesta e zhvilluar në Prishtinë dërgoi një mesazh të qartë: trajtimi i vrasjes së grave kërkon angazhim kombëtar dhe përgjegjësi institucionale. Qindra qytetarë, së bashku me anëtarët e familjes së viktimës, kërkuan drejtësi për Arlinda Zekajn dhe një përgjigje të fortë nga institucionet, me fokus te parandalimi i dhunës me bazë gjinore. Tubimi në sheshin “Zahir Pajaziti” mbylli një ditë mobilizimi, ku thirrjet kryesore mbetën mbrojtja e grave, zbatimi i masave konkrete dhe llogaridhënia e institucioneve.
Botuar fillimisht në Albeu
