Rikthimi i Eneo Bitrit në Superiore nuk ka ardhur i thjeshtë, por me një rrugëtim që ka ndryshuar disa herë drejtimin, përtej asaj që mund të kuptohej nga jashtë. Mbrojtësi, i njohur në futbollin shqiptar, ka përshkuar disa etapa para se të finalizonte destinacionin e tij në Rrogozhinë. Në pamje të parë dukej sikur gjithçka do të zgjidhej shpejt, por prapaskenat e lëvizjeve flasin për një proces më të ndërlikuar.
Pas rikthimit në Shqipëri, historia e Bitrit lidhet ngushtë me një fazë bisedimesh që ka nisur kohë më parë dhe që e ka pasur Partizanin si pikë të rëndësishme në itinerarin e tij. Sipas informacioneve që qarkullojnë për prapaskenat, mbrojtësi ka qenë prej kohësh në diskutime me “të kuqtë”, duke e bërë këtë rrugë kalimtare më të gjatë se sa mund të mendohej në fillim. Takimet dhe negociatat duket se kanë vijuar paralelisht me zhvillimet e tjera që sillte situata e merkatos.
Në këtë drejtim, roli i Partizanit nuk shfaqet vetëm si emër në biseda, por edhe si objekt konkret negociatash, deri në momentin kur gjithçka ka marrë një tjetër kthesë. Raportimet flasin se Bitri është përfshirë në takime të drejtpërdrejta, ku palët kanë kërkuar një marrëveshje që të përputhej me interesat e të dyja anëve. Ky proces, megjithatë, nuk ka përfunduar aty ku dukej se ishte hedhur themeli.
Një natë ndryshoi gjithçka: nga parimi me Partizanin te firma me Egnatian
Edhe pse me ritme të ngjashme me ato që shihen shpesh në merkato, rruga e Bitrit u shoqërua me surpriza, duke e bërë rastin e tij të ngjashëm me një skenë të papritur sportive. Në informacione thuhet se, menjëherë pas rikthimit në Shqipëri, lojtari ka zhvilluar një takim me drejtuesit e Partizanit. Në atë moment, bisedimet mes palëve kishin arritur në parim te një marrëveshje për një bashkëpunim të llogaritur në një kohë të konsiderueshme: 18 herë kampionët e vendit.
Kjo marrëveshje “në parim” shënon pikën ku pritej të mbyllej një cikël negociatash dhe të nisnin hapat zyrtarë. Megjithatë, zhvillimet që pasuan tregojnë se fati i Bitrit mori një tjetër kurs. Prapaskenat e siguruara flasin se lojtari ka kaluar në disa etapa, njëra pas tjetrës, përpara se të finalizonte në mënyrë konkrete me klubin e ri. Kështu, nga një kurs që dukej i fokusuar te Partizani, gjithçka është orientuar drejt Rrogozhinës.
Në këtë pikë, rezultati final ka qenë nënshkrimi me Egnatian, duke i dhënë një përgjigje konkrete pyetjes se ku do të luante mbrojtësi në sezonin pasardhës. Për ta kuptuar sa i ndryshueshëm ka qenë procesi, vihet re se e gjithë lëvizja e Bitrit nuk është shpjeguar si një vendim i menjëhershëm, por si një seri hapash që e kanë sjellë gradualisht drejt finalizimit. Çdo fazë e negociatave ka pasur peshën e vet dhe ka ndikuar në kthesën e papritur drejtueshmerie.
Ashtu si në rrëfimet që lidhen me komedinë e njohur të Shekspirit, “Ëndrra e një nate vere”, ku brenda një nate ndryshon fati i personazheve, edhe te rasti i Bitrit duket se gjithçka mund të ketë marrë drejtim të ri me shpejtësi. Në fund, rruga ka përfunduar te Egnatia, pas bisedimesh që nisën herët dhe që, për një periudhë, patën Partizanin si objekt të qartë diskutimi. Ndërsa nënshkrimi i tij me ekipin në Rrogozhinë ka mbyllur një kapitull, detajet e prapaskenave lënë të kuptohet se merkato e kësaj vere është vendosur nga dinamika të brendshme dhe jo thjesht nga pritshmëritë fillestare.
Botuar fillimisht në Albeu
