Shaqir Hoti njihet si një emër i veçantë në traditën popullore muzikore, veçanërisht kur flitet për instrumente frymore. Për shumëkënd, ai nuk ishte vetëm interpretues, por edhe një krijues që i shkonte deri në rrënjë zanatit: ndërtues instrumentesh, shpikës dhe kontribues në disa drejtime të muzikës. Trashëgimia e tij shtrihet nga interpretimi e kompozimi, te teoria muzikore, madje edhe te rikonstruktimi i okarinës.
Vlerësimi për këtë trashëgimi u konkretizua përmes një projekti digjitalizimi, i cili u promovua të enjten. Projekti mban titullin “Okarina e Shaqir Hotit” dhe synon të mbledhë në një platformë një pjesë të krijimtarisë së Shaqir Hotit, duke e kthyer atë në një arkiv që mund të shfrytëzohet edhe nga gjeneratat e ardhshme. Ideja është që materialet të mos mbeten vetëm në kujtesën e komunitetit apo në formatet tradicionale, por të kenë edhe një formë të aksesueshme online.
Në platformën “Okarina e Shaqir Hotit” është përmbledhur punë krijuese e Hotit, e shoqëruar me aspekte të ndryshme të qasjes së tij artistike. Aty, sipas projektit, mund të luhet edhe okarina që Hoti e riprodhoi. Kështu, platforma nuk shërben vetëm si hapësirë prezantimi, por krijon një mundësi praktike për ta përjetuar më drejtpërdrejt instrumentin dhe idenë pas tij.
Një arkiv digjital për ta mbajtur gjallë traditën
Organizimi i projektit është bërë nga një ekip i përbërë nga profesoresha e muzikës Besa Berberi dhe disa bashkëpunëtorë të tjerë: Ilir Bajri, Florent Boshnjaku dhe Visar Munishi. Këta persona, së bashku me bashkëpunëtorë të tjerë të përfshirë në punën e platformës, kanë përmbledhur materialet e krijimtarisë së Shaqir Hotit në një hapësirë të vetme, me qëllim që të mund të gjurmohet rrjedha e veprimtarisë së tij artistike dhe teknike. Në këtë mënyrë, tradita që lidhet me Hotin paraqitet si një proces i plotë: nga kuptimi i instrumentit deri te mënyra si ai u rikthye në formë të përdorshme.
Kur flitet për instrumente frymore, portreti i Shaqir Hotit del më kompleks sesa zakonisht mendohet për një muzikant tradicional. Roli i tij nuk kufizohej në interpretim në skenë; ai punonte edhe mbi vetë mjetet muzikore. Novator në shumë aspekte, ai lidhej ngushtë me traditën muzikore të këtyre anëve, por njëkohësisht sillte mënyra të reja për ta kuptuar dhe rindërtuar okarinën. Trashëgimia e tij përmblidhet si një kombinim i aftësive: interpretim, kompozim, teori dhe rikonstruktim i instrumentit.
Promovimi i platformës të enjten e vuri theksin te fakti se kjo krijimtari tani ka një “adresë” digjitale. Në këtë arkiv, puna e Hotit prezantohet në mënyrë që të jetë e rikthyeshme, e gjurmueshme dhe e aftë të shërbejë për mësim e frymëzim. Projekti e trajton trashëgiminë si diçka që duhet ruajtur, por edhe si një rrugë që mund të hapë mundësi për krijuesit e sotëm. Ritmet dhe ngjyrat që lidhen me krijimtarinë e tij përshkruhen si elemente që u hyjnë në punë atyre që vazhdojnë të merren me artin muzikor në kohën aktuale.
“Okarina e Shaqir Hotit” është ideuar që të jetë më shumë se një material i ruajtur: ajo synon të funksionojë si trashëgimi që mund të përdoret. Përmes përmbledhjes së krijimtarisë dhe mundësisë së luajtjes së okarinës, platforma krijon një lidhje më të drejtpërdrejtë mes së shkuarës dhe të tashmes. Data e promovimit, 4 qershor 2026 21:51, lidhet me këtë moment kur projekti u prezantua publikisht, duke e çuar përpara idenë se tradita mund të ruhet dhe të pasurohet edhe përmes digjitalizimit.
Botuar fillimisht në Koha.net
