Motra e Xhuana Nikollit ka ngritur sërish dyshime të forta, duke e shoqëruar reagimin e saj edhe me një paralajmërim ndaj Eraldo Fizzit. Në një rrëfim të gjerë, ajo përshkruan marrëdhënien e motrës së saj me ish-bashkëshortin dhe thekson se, sipas saj, gjithçka nisi e mbaroi në një mënyrë që la pas shumë pikëpyetje.
Teksa flet për karakterin e Xhuana Nikollit, motra e saj e kujton si një “vajzë të ëmbël, të qeshur” dhe me një ndjeshmëri të veçantë. Ajo e lidh këtë figurë me faktin se Xhuana “prekej nga fjalët” dhe, sipas përshkrimit, kishte një dashuri shumë të madhe për ish-bashkëshortin. Në rrëfimin e saj, motra thotë se ajo dashuri nuk ishte thjesht një ndjenjë kalimtare, por diçka që, në mënyrën e saj, e mbante të lidhur dhe të fokusuar Xhuanen në jetën e përditshme.
Sipas të njëjtës narrativë, dashuria e Xhuanes ishte aq e fortë sa “e mbante, sikur jetonte për të”, ndërkohë që, në të kundërt, ajo nuk e mori kurrë kthimin që priste. Motra e saj shprehet se “nuk ju kthye kurrë ajo dashuri, nuk ju kthye kurrë”, duke e vendosur theksin te mungesa e reciprokimit dhe te mënyra se si marrëdhënia e tyre mori drejtim jo të favorshëm. Ky element i përgjithshëm shërben si bazë për dyshimet që ajo thotë se po ngre.
Në vijim, motra përdor një përshkrim të fortë për fatin e Xhuana Nikollit. Ajo thotë se ishte “një yll që lindi në dashuri por u fik në dhunë”. Përmes kësaj fraze, mesazhi kryesor është i qartë: në mënyrën si e tregon ajo, dashuria dhe shpresa e Xhuanes nuk u ruajtën, por u zëvendësuan nga dhuna. Kjo është edhe pjesa ku reagimi kalon nga përshkrimi i karakterit dhe ndjenjave te argumentimi i dyshimeve për atë që ka ndodhur.
“Kudo të fshihesh, një ditë do e paguash”
Reagimi nuk ndalet vetëm te përshkrimi emocional. Motra e Xhuana Nikollit paralajmëron Eraldo Fizin me një fjali të drejtpërdrejtë: “Kudo të fshihesh, një ditë do e paguash!”. Ky formulim shërben si mesazh që, sipas narrativës së saj, përgjegjësia nuk mund të shmanget. Në të njëjtën linjë, ajo e lidh ashpërsinë e paralajmërimit me historinë që rrëfen, duke e vendosur atë si përmbyllje të reagimit për dyshimet e ngritura.
Në gjithë tregimin, motra e Xhuanes i qëndron idesë se gjithçka që ajo ndjen dhe çka shpreh sot ka lidhje me mënyrën se si e sheh fatin e motrës. Ajo e sheh Xhuanen si një person që, ndonëse kishte ndjenjë të thellë dhe ishte e prekur lehtë nga fjalët, nuk mori dashurinë që i takonte në mënyrën që priste. Për këtë arsye, reagimi i saj shkon drejt atij përfundimi ku mbizotëron ideja e dyshimeve të forta, jo vetëm për një periudhë, por për rrjedhën e ngjarjeve.
Motivi qendror i reagimit, pra, është i ndarë në dy pjesë: nga njëra anë kujtimi i Xhuana Nikollit si një vajzë e ëmbël, e dashur dhe me ndjeshmëri, dhe nga ana tjetër, pretendimi se jeta e saj u mbyll në dhunë. Paralajmërimi për Eraldo Fizin, i shprehur me frazën “Kudo të fshihesh, një ditë do e paguash”, i jep reagimit ton kërcënues dhe e kthen rrëfimin në një mesazh të drejtpërdrejtë për përgjegjësinë që, sipas saj, duhet të vijë një ditë.
Botuar fillimisht në Albeu
