Gazetari Artan Hoxha, i ftuar në një emision televiziv, ka komentuar vendimin e Gjykatës së Apelit lidhur me ish-ministrin Lefter Koka, i dënuar për çështjen e inceneratorëve. Hoxha është ndalur në mënyrën se si janë trajtuar proceset gjyqësore të kësaj afere, duke ngritur pikëpyetje për hetimin dhe përllogaritjen e dënimeve, si dhe për përgjegjësitë reale që shfaqen në vendimet gjyqësore.
Në analizën e tij, Hoxha ka theksuar se në opinionin publik është krijuar perceptimi sikur janë dënuar disa ministra për inceneratorë të ndryshëm. Sipas tij, problemi kryesor qëndron te fakti se, pavarësisht se dosjet paraqiten si të veçanta, në thelb bëhet fjalë për të njëjtin person, në kuadër të disa dosjeve të lidhura me projekte të ndryshme. Ai ka argumentuar se kështu ndryshon edhe mënyra si kuptohet përgjegjësia dhe trajtimi i çështjes.
Gazetari ka vijuar me një pjesë më të gjatë në lidhje me logjikën e ndryshimit të masave dhe me atë që ai e cilëson si një interpretim kompleks që ka ndryshuar mënyrën e përllogaritjes së dënimit. Ai ka folur për mënyrën se si lidhen masat e sigurisë me llogaritjen e kohës së mbajtjes në burg, duke shpjeguar se si kjo qasje ka sjellë pasoja konkrete për rezultatin e dënimit, veçanërisht në dosjen e inceneratorit të Tiranës.
“Varet nga masa e sigurisë”: Hoxha shpjegon si u ndryshua llogaritja
Sipas Hoxhës, në raportimet publike thuhet se janë dhënë dënime për inceneratorë të ndryshëm, por çështja, në thelb, lidhet me të njëjtin person. Duke iu rikthyer konkretisht vendimit, ai ka përmendur se shkalla e parë kishte dhënë një dënim me dy vjet për një pjesë, ndërsa për inceneratorin e Tiranës, sipas tij, u arrit një riformatim i masës. Hoxha e ka përshkruar këtë si një ndryshim ku, ndërkohë që për disa raste rezultati mbyllet me dënime të caktuara, për Tiranën shtohen elementë që lidhen me përllogaritjen e kohës së mbajtjes.
Ai ka shpjeguar më pas se si lidhen masat e sigurisë me paraburgimin. Hoxha ka thënë se gjatë kohës që Lefter Koka ka qenë në burg, i ka kaluar masa e sigurisë për inceneratorë të ndryshëm. Në fillim, sipas tij, kjo masë ka shkuar për Elbasanin; ndërkohë, ka ardhur edhe për Fierin. Në këtë kontekst, ai ka shpjeguar se kur masa e sigurimit kthehet në formë paraburgimi, llogaritja ndryshon: “paraburgimi është një ditë e gjysmë burg”, thekson ai. Më pas, Hoxha ka vijuar me argumentin se, kur masa për inceneratorin e Tiranës është sjellë në një moment kur Koka nuk ishte në paraburgim, por në burgim, atëherë, sipas logjikës që përshkruan, ai nuk përfiton të njëjtën përllogaritje “një ditë e gjysmë”.
Hoxha ka përshkruar se si kjo ka sjellë shtim të llogaritjes: në vend që të merret automatikisht një raport i një dite e gjysmë, koha për të cilën, sipas tij, ishte llogaritur si paraburgim nga gjykata e shkallës së parë, nuk konsiderohet në të njëjtën mënyrë, duke e çuar rezultatin drejt nevojës për ekzekutim shtesë të një pjese tjetër të dënimit. Ai ka nënvizuar se vendimi i Gjykatës së Apelit duhet të ekzekutohet nga prokurori i çështjes dhe më tej të procedohet që institucioni përkatës ta kryejë ekzekutimin. Për këtë, Hoxha ka ngritur edhe një koment që lidhet me idenë e tij për mënyrën se si duhet të kuptohet përgjegjësia dhe ndryshimi i masave, duke iu referuar shprehjes “Erdhi dita që s’ke pse i fal më, se s’po të falin asnjë”.
Në fund të analizës, Artan Hoxha është rikthyer te ajo që ai e quan çështja thelbësore: a është i njëjti person në disa dosje që paraqiten ndryshe dhe si shpjegohet ndryshimi i rezultatit kur llogaritjet e kohës së mbajtjes në burg lidhen me masat e sigurisë. Ai ka përmendur se për inceneratorin e Tiranës flitet për një shumë rreth 60 milionë euro, duke thënë se për këtë janë njohur përfituesit në mënyrë të qartë, por sipas tij hetimi nuk ka vazhduar më tej. Hoxha ka argumentuar se çështja mbetet për t’u sqaruar dhe se mënyra si janë ndërtuar raportimet dhe përllogaritjet ka ndikim direkt në mënyrën si kuptohet vendimi i gjykatës dhe rezultati final për dënimin.
Botuar fillimisht në Bota Sot
