Mirësia në ditët e sotme po duket gjithnjë e më shumë e lidhur me interesin, një perceptim që u ngrit në emisionin “Shoqet”. Në këtë diskutim, Mbresa Hajrullahu solli idenë se mënyra si po veprojnë njerëzit në marrëdhëniet e tyre po ndryshon, duke u zhvendosur nga gjestet e pastra drejt kalkulimeve.
Gjatë bisedës, Hajrullahu u shpreh se shumë veprime që dikur mund të konsideroheshin thjesht mirësjellje apo ndihmë ndaj tjetrit, sot po shihen përmes një lente tjetër. Sipas saj, njerëzit po bëhen më të orientuar kah “unë” dhe nga ky pozicion po lind një qasje ku mirësia shfaqet e lidhur me përfitimin, qoftë edhe kur fillimisht duket si ndihmë e thjeshtë.
Një nga arsyet që u përmend në emision ka të bëjë me egoizmin si sjellje shoqërore. Hajrullahu vuri në pah se dikush mund të nisë duke dhënë ose marrë një të mirë të vogël, por me kalimin e kohës, veprimi nuk mbetet në nivelin fillestar. Në këtë mënyrë, sipas saj, njerëzit mund ta çojnë marrëdhënien deri te një përfundim ku bëhet e qartë se çdo gjë është bërë për një arsye më të gjerë dhe jo thjesht nga vullneti i mirë.
Mirësia sot: a po shkon drejt interesit?
Diskutimi në “Shoqet” u ndërtua pikërisht mbi këtë pyetje: a po lidhet mirësia gjithnjë e më shumë me interesin? Hajrullahu e lidh këtë me mënyrën se si njerëzit i shohin gjestet e njëri-tjetrit. Nëse më parë një ndihmë mund të konsiderohej si vlerë më vete, tashmë ajo po trajtohet si pjesë e një marrëveshjeje të heshtur, ku secili pret diçka, qoftë edhe në mënyrë indirekte.
Në argumentimin e saj, Hajrullahu përmendi shembullin e marrjes së një të mire “të vogël”, duke e shtrirë konceptin deri te ajo më e madhe. Ajo tha se në fund, veprimet e njerëzve shpesh përfundojnë me një konkluzion të caktuar: se ajo që bëhet në raport me tjetrin është e orientuar drejt interesit. Ky këndvështrim u prezantua në mënyrë të drejtpërdrejtë gjatë emisionit, si një mënyrë për të shpjeguar pse ndjenja e mirësisë po duket më pak spontane dhe më shumë e llogaritur.
Emisioni “Shoqet” vijoi me idenë se zhvillimet shoqërore ndikojnë në sjelljen e përditshme. Kur njerëzit mendojnë për veten në mënyrë më të theksuar, edhe veprat e mira mund të shfaqen si mjete për të arritur një qëllim tjetër. Në këtë kontekst, mirësia nuk zhduket, por ndryshon formë: ajo shfaqet së bashku me pritshmëri, kushte dhe përfitim të mundshëm, duke e bërë të vështirë dallimin mes gjestit që vjen nga zemra dhe atij që vjen nga interesi.
Ky diskutim vjen si reflektim mbi realitetin social që po përjetohet nga shumë njerëz në përditshmëri. Me këto tezë, Mbresa Hajrullahu e ktheu bisedën te pyetja kryesore që mban edhe titulli i trajtimit: “Në fund të ditës, çdo gjë që bëjmë e bëjmë për veten”, dhe nëse ky mentalitet po e bën mirësinë gjithnjë e më shumë të lidhur me interesin. Emisioni i “Shoqet” e trajtoi çështjen për të kuptuar më mirë se si po ndryshon mënyra e të menduarit dhe e veprimit në marrëdhëniet ndërpersonale.
Botuar fillimisht në Albeu
