Një përplasje e ashpër u zhvillua mes analistëve Blerim Latifi dhe Albatros Rexhaj në emisionin “Pressing” të T7, ku u diskutua një deklaratë e kryeministrit në detyrë Albin Kurti. Gjatë diskutimit u ngrit pretendimi se “një gjerman i ka thënë një punëtori kosovar” se nëse Rusia do të sulmonte, atëherë ata nuk do të strehonin në Kosovë.
Debati në studio ka nisur pikërisht nga mënyra si u interpretua kjo tezë politike dhe gjuhësia e përdorur në argumentim. Në këtë kontekst, Latifi u përfshi në diskutim me një formulim të tij, duke e lidhur reagimin me idenë e “budallakut” si kategori mendimi. Ai tha se “budallaku është në dy forma”, duke e bërë këtë pjesë të argumentit të tij për mënyrën se si po përdoret arsyetimi në çështjet e ngritura.
Latifi, gjatë fjalës së tij, e elaboroi më tej këtë koncept. Ai theksoi se “budallaku naiv” është njëra formë, ndërsa forma tjetër, sipas tij, lidhet me sjelljen e atyre që janë të arsimuar dhe të edukuar. Sipas Latifit, te kjo kategori e dytë, njerëzit përdorin arsyen për të thënë “gjëra absurde”. Në argumentimin e tij, Latifi iu referua shkrimtarit austriak Robert Musil, duke e përdorur emrin e tij si pikë mbështetje për idenë që solli në studio.
Menjëherë pas kësaj, Albatros Rexhaj reagoi ndaj Latifit me kundërpërgjigje. Ai e kundërshtoi tonin dhe theksin e argumentit të Latifit, duke i thënë se “Poshtërsia jote nuk të lejon me pa që Kosova është më e fortë”. Kjo fjali e Rexhajt e zhvendosi debatin nga interpretimi intelektual i konceptit të “budallakut” drejt një qëndrimi të drejtpërdrejtë për forcën e Kosovës.
Në studio, përplasja mes tyre u evidentua qartë, teksa Latifi vazhdoi me argumentin e tij mbi dy format e budallakut dhe përdorimin e arsyes për ide absurde, ndërsa Rexhaj iu përgjigj duke e karakterizuar si problem vetë mënyrën e shprehjes së Latifit. Në këtë mënyrë, diskutimi nuk mbeti vetëm tek deklarata për “strehimin” në Kosovë, por u shndërrua në një debat personal mbi interpretimin dhe qëndrimin që të dy analistët po mbanin.
“Budallaku në dy forma” ndez debat mes Latifit dhe Rexhajt
Ndërkohë që emisioni po trajtonte çështjen e pretenduar nga deklarata e kryeministrit në detyrë Albin Kurti, përplasja mes analistëve u bë qendrore për audiencën. Latifi e futi konceptin e “budallakut” në dy kategori, duke e parë ndryshimin mes atyre që sillen pa dije dhe atyre që, ndonëse të arsimuar, përdorin arsyen për “gjëra absurde”. Ai e artikuloi këtë me referencën ndaj Robert Musil, duke e paraqitur si linjë intelektuale që shpjegon mënyrën se si mund të prodhohen pretendime të paqarta ose të pakuptimta.
Nga ana tjetër, Rexhaj e interpretoi kundërpërgjigjen si çështje e perceptimit dhe vlerësimit të Kosovës. Ai tha se Latifit nuk i lejohet të shohë realitetin ashtu siç, sipas Rexhajt, është: se Kosova është më e fortë. Kjo u pasua me një mënyrë të drejtpërdrejtë komunikimi, duke e bërë përplasjen më të mprehtë dhe më të dukshme në studio.
Debati u mbyll me qëndrimet e dy analistëve të mbetura në kahje të ndryshme: Latifi e lidhi argumentin me “budallakun” naiv dhe “budallakun e sipër”, të cilin e shoqëroi me citimin e Musil për “gjërat absurde”. Rexhaj, përkundrazi, reagoi duke vënë në qendër forcën e Kosovës dhe duke kundërshtuar mënyrën si po e lexonte realitetin Latifi. Përplasja e tyre tregoi se si një diskutim fillimisht i lidhur me një deklaratë politike mund të kalojë shpejt në debate mbi gjuhën, arsyetimin dhe interpretimin e qëndrimeve.
Botuar fillimisht në Gazeta Express
