Profesori Kolë Krasniqi ka deklaruar se ndryshimi i Ligjit për Dhomat e Specializuara nuk sjell, në mënyrë automatike, rrëzimin e aktgjykimit të 16 shtatorit 2026. Sipas tij, edhe nëse ligji pëson ndryshime, kjo nuk do të ndikojë automatikisht në rezultatin përfundimtar të çështjes dhe as nuk do të ndërpresë procedurat gjyqësore që janë në zhvillim e sipër.
Në qendër të kësaj çështjeje qëndron logjika ligjore që Krasniqi i referohet ndryshimeve të mundshme në kuadrin rregullator të Dhomave të Specializuara. Ai thekson se amendamentet nuk veprojnë si mekanizëm i drejtpërdrejtë për të përmbysur vendimin e dhënë më herët, konkretisht atë të datës 16 shtator 2026. Kjo, sipas interpretimit të profesorit, do të thotë se aktgjykimi nuk “zhvlerësohet” vetvetiu vetëm pse ligji pëson redaktime.
Profesori Krasniqi ka ngritur po ashtu një parim tjetër: ndryshimet në ligj nuk do të sjellin ndërprerje të procedurave gjyqësore. Me fjalë të tjera, ai e lidh efektin e amendamenteve me atë që procedurat të vazhdojnë rrjedhën e tyre, duke mos u ndalur automatikisht për shkak të ndryshimit të normave ligjore. Kjo qasje i jep peshë procesit gjyqësor, i cili, sipas tij, nuk pezullohet automatikisht.
Në këtë kuadër, Krasniqi ka argumentuar se amendamentet në Ligjin për Dhomat e Specializuara nuk mund të interpretohen si bazë e menjëhershme që i jep vendimit një status të ndryshueshëm pa vendim të ri, pa procedura shtesë dhe pa veprime të përcaktuara nga procesi gjyqësor. Ai nënvizon se, pavarësisht nga ndryshimet, vendimi i 16 shtatorit 2026 ruan fuqinë e vet brenda logjikës institucionale dhe ligjore që e rregullon çështjen.
Ndryshimet në ligjin për Specialen nuk e rrëzojnë vetveti aktgjykimin
Deklarata e profesorit vjen në një moment ku flitet për amendamente në legjislacionin për Dhomat e Specializuara. Krasniqi e vendos theksin te fakti se ndryshimi i ligjit nuk krijon efekt automatik mbi aktgjykimin dhe nuk ndërpret automatikisht procedurat. Kështu, ai e trajton ndryshimin si një proces ligjor që mund të ketë implikime për kohë të ardhshme, por jo si një mjet që prish menjëherë rezultatin e arritur përmes aktgjykimit të datës 16 shtator 2026.
Një element tjetër i rëndësishëm në qëndrimin e tij është koha e vendimit që përmendet: aktgjykimi i 16 shtatorit 2026. Krasniqi e lidh në mënyrë të qartë këtë datë me pretendimin se amendamentet nuk e rrëzojnë automatikisht vendimin. Po ashtu, ai përmend se procedurat gjyqësore nuk ndërpriten vetvetiu, duke nënkuptuar se secili hap i mëtejshëm i takon mekanizmave të përcaktuara nga procesi gjyqësor.
Ndërkaq, formulimi i Krasniqit e lë të qartë se ndryshimi i ligjit nuk duhet kuptuar si “bypass” ligjor për çështjen konkrete. Në këtë logjikë, procedurat mbeten të organizuara sipas rregullave që i drejtojnë Dhomat e Specializuara, pa u ndalur vetëm nga fakti se legjislacioni ka pësuar redaktime. Për këtë arsye, ai i sheh amendamentet si ndryshim normativ që nuk e çaktivizon automatikisht aktgjykimin e 16 shtatorit 2026 dhe nuk e ndërpret procesin gjyqësor.
Këto qëndrime mbeten të fokusuar te dy çështjet kryesore: i pari është se aktgjykimi i datës 16 shtator 2026 nuk rrëzohet automatikisht si rezultat i ndryshimit të Ligjit për Dhomat e Specializuara, dhe i dyti është se procedurat gjyqësore nuk ndalen automatikisht për shkak të amendamenteve. Profesori Kolë Krasniqi e mbyll qëndrimin e tij duke i lidhur këto dy rezultate me natyrën e ndryshimeve ligjore dhe mënyrën si ato reflektohen në procesin gjyqësor.
Botuar fillimisht në Albeu
