Eksperti i sigurisë Ervin Karamuço ka folur në emisionin “Now” për ndikimin që kanë pasur arratisjet spektakolare me helikopter në mënyrën si po rishikohen masat në burgjet evropiane. Sipas tij, këto raste kanë sjellë një vëmendje më të madhe te rreziqet nga ajri, duke çuar në vendosje të masave konkrete në mjediset ku të burgosurit kanë mundësi të lëvizin ose të krijojnë distancë nga kontrolli i menjëhershëm.
Karamuço theksoi se një nga ndryshimet që është vënë re është përmirësimi i sigurisë në ambientet e ajrimit. Në këto hapësira, janë vendosur rrjeta mbrojtëse në pjesën e sipërme, me qëllim të qartë parandalimin e rasteve të ngjashme me ato kur arratisja është planifikuar me ndihmën e mjeteve ajrore. Sipas tij, ideja është që çdo tentativë nga lart, përmes afrim-kontaktit të shpejtë, të ketë pengesa fizike që e vështirësojnë ose e bëjnë të pamundur realizimin e planit.
Eksperti shpjegoi se në Shqipëri këto masa nuk kanë ekzistuar më herët në mënyrën që po shfaqet sot, por që në vijim janë shtuar, kryesisht si mbrojtje ndaj rreziqeve që vijnë nga dronët. Ndërhyrjet për të rritur sigurinë, sipas tij, lidhen me faktin se dronët janë kthyer në një mjet që mund të përdoret për vëzhgim, koordinim dhe, në raste të caktuara, për të lehtësuar komunikim ose lëvizje jashtë kontrollit tradicional të burgjeve.
Megjithatë, Karamuço nuk e kufizon rrezikun vetëm te dronët. Ai tha se përdorimi i helikopterëve mbetet i mundur, sidomos në burgje që kanë kushte të veçanta gjeografike ose hapësirash të përshtatshme për një afrimi më të shpejtë. Sipas tij, shembull i përmendur prej ekspertit janë burgjet si 313, si dhe institucione të tjera ku ekzistojnë hapësira të mëdha dhe sheshe të hapura, duke e bërë më të lehtë afrimin e një helikopteri privat.
Rrjetat në ajrim synojnë të pengojnë arratisjet e mundshme nga lart
Në këtë kontekst, eksperti argumentoi se ndryshimet në masat e sigurisë lidhen me evoluimin e teknikave që përdoren për të tentuar arratisje. Kjo do të thotë se planifikimi nuk varet vetëm nga muret, gardhet dhe kontrolli i brendshëm, por edhe nga ajo çfarë ndodh në hapësirat mbi perimetrin e institucionit. Vendosja e rrjetave mbrojtëse në pjesën e sipërme në ambientet e ajrimit synon të krijojë një “barrierë” të prekshme, që ul rrezikun e kontakteve të papritura nga ajri.
Karamuço vuri në dukje edhe logjikën e ndryshimeve që po ndodhin. Në disa raste, kur masa e sigurisë fokusohet te një kërcënim i veçantë, si dronët, është e mundur që të mos merret gjithmonë në konsideratë forma të tjera të tentativave nga lart. Pikërisht për këtë arsye, ai tha se helikopterët nuk janë domosdoshmërisht jashtë loje, veçanërisht kur institucioni ka zona ku një mjet ajror mund të afrohet me më pak vështirësi.
Mesazhi kryesor i diskutimit të Karamuços lidhet me faktin se arratisjet me helikopter kanë ndikuar në mënyrën si po rikonfigurohen masat e sigurisë në burgjet evropiane. Rrjetat mbrojtëse në ajrim janë një nga elementet konkrete të këtij procesi, ndërsa në Shqipëri shtesat kanë nisur të shfaqen më së shumti për të adresuar dronët. Paralelisht, eksperti theksoi nevojën të merret parasysh edhe mundësia që helikopterët të përdoren në burgje me hapësira më të mëdha, si 313, ku një helikopter privat mund të afrohet më lehtë.
Botuar fillimisht në Albeu
