Futbollisti brazilian Fred ka treguar një anekdotë që lidhet me ish-shokun e tij të skuadrës te Fenerbahce, sulmuesin kolumbian Jhon Duran. Sipas rrëfimit të Fredit, në qendër të bisedës ka qenë mentaliteti i Duran dhe mënyra si ndikuan paratë e mëdha në mënyrën e të menduarit të lojtarit, duke sjellë pasoja në rrugëtimin e tij sportiv.
Anekdota nis nga një moment në ekip, ku Fred kujton se Duran fliste hapur për mënyrën si e shihte veten pas një shifre shumë të madhe financiare. Ai kishte një qëndrim që, sipas Fredit, reflektonte idenë se nuk kishte më nevojë për të vrapuar apo për të bërë përpjekje shtesë si më parë. Në tregimin e tij, Fred e lidh këtë mentalitet me faktin se karriera e Duran u shoqërua me një kontratë të jashtëzakonshme, të mbështetur nga paga shumë e lartë.
Në artikull përmendet se Duran u ble për 77 milionë euro, ndërsa i takon edhe një pagë prej 20 milionë eurosh. Kjo dyshe shifrash e bëri atë një nga rastet më të bujshme në merkato, duke e ngritur peshën e pritshmërive te çdo hap i karrierës. Por, sipas rrëfimit që vjen nga Fred, paratë nuk e forcuan disiplinën sportive, përkundrazi duket se i zbehën urinë për të punuar fort në çdo situatë.
Në rrëfim thuhet se Duran kishte shprehur idenë: “Nuk më duhet të vrapoj, jam shumë i pasur”. Ky mesazh, sipas asaj që përçoi Fred, u pa si një ndryshim në qasjen e lojtarit ndaj futbollit. Për Fredin, ajo që ndodhi më pas lidhet me mënyrën se si lojtarë të caktuar mund ta menaxhojnë (ose mos ta menaxhojnë) suksesin financiar kur ai vjen më shpejt se pjekuria e plotë sportive. Në këtë rast, duket se vendosmëria për t’u rritur çdo javë nuk pati të njëjtin impuls.
Qartësisht, rënia e karrierës së Duran nuk lidhet vetëm me një fjali, por me një kombinim faktorësh që fillojnë nga mentaliteti. Ajo që theksohet është se pas një investimi prej 77 milionë eurosh dhe një page prej 20 milionë eurosh, presioni nuk u përkthye në performancë të vazhdueshme. Përkundrazi, trajektorja e tij ka treguar shenja se ritmi i rritjes që pritej nuk po ruhej. Në këtë kontekst, anekdota e Fredit shërben si një “dritare” për të kuptuar se si një lojtar mund të ndryshojë mënyrën si e lexon veten brenda fushës.
Shifrat e mëdha, por mentaliteti që solli efekt anësor te Jhon Duran
Fjala e Fredit vendos një theks të veçantë te lidhja mes parave dhe motivimit. Kur një lojtar siguron një shumë të konsiderueshme dhe një pagë të lartë, ai mund të supozojë se rezultatet vijnë vetvetiu, pa pasur nevojë për të qenë maksimalisht i fokusuar në çdo detaj. Pikërisht këtë ide e përshkruan Fred për Duran: qëndrimin se ai nuk kishte më nevojë të “vraponte” si më parë. Në botën e futbollit, megjithatë, të qenit në formë dhe të justifikosh pritshmëritë kërkon punë të vazhdueshme, jo vetëm moment suksesi.
Rrëfimi e vendos Duran në një linjë të qartë: nga ajo që dikur shihej si potencial dhe talent, te fakti që karriera po shkon “teposhtë”, siç përmendet në artikull. Edhe pse blerja prej 77 milionë eurosh e bëri atë një nga emrat më të lakuar, rezultati sportiv nuk ka ndjekur të njëjtën kurbë, ndërsa paga prej 20 milionësh ka rritur më tej pritshmëritë. Në këtë mënyrë, mentaliteti i lojtarit del si një element kyç që ndikon te performanca, sidomos kur gjithçka lidhet me pritshmëri të larta nga klubi dhe tifozët.
Historia e Fredit, e rrëfyer për ish-shokun e tij në Fenerbahce, mbetet një kujtesë se futbolli është një sport ku motivimi dhe puna e përditshme kanë peshë vendimtare. Shifrat, edhe kur janë marramendëse, nuk e zëvendësojnë disiplinën. Te Jhon Duran, sipas rrëfimit, paratë e mëdha duket se kanë ndikuar në mënyrën se si ai e ka parë rolin e tij, duke i hapur rrugë një trajektoreje që tashmë po shihet si rënie.
Botuar fillimisht në Albeu
