Kombëtarja e Japonisë po fiton vëmendje jo vetëm për rezultatet në fushë, por edhe për mënyrën se si e drejton lojën nga pankina. Së fundmi kanë qarkulluar pamje virale ku trajneri Hajime Moriyasu shihet duke u dhënë udhëzime lojtarëve përmes një tabele të bardhë, e mbushur me numra dhe kode. Ky detaj, që në shikim të parë duket i thjeshtë, ka ndezur debat të madh mes tifozëve dhe analistëve të futbollit.
Metodologjia që shfaqet në këto pamje i ngjan më shumë lëvizjeve të një loje shahu sesa komunikimit tradicional gjatë një ndeshjeje futbolli. Në vend të udhëzimeve verbale të qarta, që mund të kuptohen lehtë nga kundërshtarët, Japonia duket se po përdor një sistem “të koduar”. Tabela me numra dhe kode sekrete krijon një tjetër mënyrë për të kaluar informacione, duke i bërë ndryshimet taktike më të vështira për t’u interpretuar në kohë reale nga stafet rivale.
Efekti i kësaj qasjeje është komentuar si shkatërrues për kundërshtarët, pikërisht sepse e zhvendos vëmendjen nga çfarë po ndodh në fushë te mënyra sesi udhëzimet transmetohen. Në përballjet e fundit, Japonia ka treguar disiplinë të fortë, duke ruajtur strukturën dhe duke reaguar shpejt ndaj situatave që shfaqen gjatë lojës. Në këtë kontekst përmenden edhe emra të njohur të futbollit evropian, si Cody Gakpo dhe Virgil van Dijk, ku “Samurai Blue” është paraqitur me një plan më të ngurtë dhe të organizuar.
Karakteristika kryesore që e bën këtë histori të veçantë është përdorimi i tabelave me kode nga stoli. Sipas mënyrës se si shfaqet në pamje, “Samurai Blue” ndryshon strukturën taktike në kohë reale, duke neutralizuar pikat e forta të kundërshtarit pa i lënë të qarta gjurmët e nevojshme për t’u deshifruar. Kjo e ndryshon mënyrën se si kundërshtarët përgatiten gjatë ndeshjes, sepse nuk mjafton të studiohen lëvizjet e lojtarëve; duhet të kuptohet edhe komunikimi që vjen nga pankina.
Japonia e kthen stolin në “shah” me kode, për të vështirësuar leximin e rivales
Përballë praktikave të zakonshme të shumicës së kombëtareve, të cilat shpesh mbështeten në udhëzime tradicionale verbale, kjo qasje duket si një hap përpara. Pamjet e publikuara tregojnë se Moriyasu ka një sistem ku komunikimi është i padepërtueshëm për ata që nuk kanë çelësin e duhur. Në këtë mënyrë, kundërshtarët nuk marrin sinjale të qarta që mund të përkthehen menjëherë në vendime taktike, por përballen me ndryshime që vijnë të koduara dhe që kërkojnë kohë për t’u lexuar.
Kërkon një nivel të lartë inteligjence dhe përqendrimi nga lojtarët në fushë që një sistem i tillë të funksionojë. Nëse informacioni mbërrin në formë kodike, skuadra duhet të jetë e aftë ta interpretojë shpejt dhe ta zbatojë pa humbur ritëm. Kështu, Japonia krijon një element surprize që nuk lidhet vetëm me skemën fillestare, por edhe me mënyrën sesi ajo përshtatet gjatë lojës. Kjo “taktikë e koduar” e shton pasigurinë te kundërshtari dhe e bën planin e tij më të vështirë për t’u menaxhuar.
Në fokus të gjithë kësaj qëndron roli i Hajime Moriyasu-t, i cili ka ndërtuar një sistem komunikimi që e mban Japoninë si një skuadër të vështirë për t’u përballur në skenën ndërkombëtare. Tashmë, rivalët nuk duhet të studiojnë vetëm lëvizjet e lojtarëve, por të gjejnë edhe mënyrën për të deshifruar “shahun 4D” të japonezëve, siç është përshkruar ky fenomen në diskutimet mes analistëve. Kjo qasje e re në stolin e ekipit e kthen çdo ndeshje në një sfidë taktike më komplekse, ku detajet e vogla mund të kenë ndikim të madh.
Botuar fillimisht në Sport Ekspres
