Michael Olise është bërë tashmë një prej emrave më të spikatur në repartin ofensiv në futbollin botëror. Pasi shpërtheu te Crystal Palace, ai u kthye në një yll edhe në Gjermani, te Bayerni. Tani, 24-vjeçari po shkëlqen me Francën në Kupën e Botës, që po zhvillohet në SHBA, Kanada dhe Meksikë.
Olise është lindur më 12 dhjetor 2001 në Londrën perëndimore dhe është rritur në Hayes, në afërsi të kryeqytetit britanik. Jeta e tij personale dhe familjare është e ndërtuar mbi përzierje kulturash: ai është djali i nënës franko-algjeriane dhe babait nigerian. Pikërisht kjo origjinë shumëkombëshe i ka dhënë atij mundësi të shumta për të zgjedhur se me cilin kombëtar do të luante.
Për shkak të prejardhjes, Olise ka pasur të drejtë të përfaqësojë disa vende. Në rastin e tij përmenden Anglia, Franca, Algjeria dhe Nigeria. Ai ishte i “kualifikuar” për Francën përmes linjës së nënës dhe, pasi ka luajtur për Francën në nivelet e të rinjve, më pas u ngjit drejt skenës së madhe. Një moment i rëndësishëm për të ka qenë paraqitja në Lojërat Olimpike “Parisi 2024”, ku performoi në mënyrë që të tërhiqte vëmendjen e selektorëve.
Në gusht të të njëjtit vit, Olise u thirr për herë të parë nga Didier Deschamps. Kjo ishte pikë kthese që e çoi karrierën e tij nga shfaqjet premtuese tek skuadrat e të rinjve në atë të ekipit kryesor. Kur u pyet pse zgjodhi të luante për Francën dhe jo për vendin ku ka lindur, ai ka dhënë një shpjegim të drejtpërdrejtë: “Gjithnjë kam pasur lidhje me ekipin nacional të Francës dhe për këtë luaj për Francën”.
Për lidhjet familjare dhe kombëtare, Olise zgjodhi “Les Bleus”
Në të kaluarën, 24-vjeçari ka folur me krenari për trashëgiminë e tij. Ai e ka theksuar se identiteti i tij lidhet me katër vende: Francën, Algjerinë, Nigerinë dhe Britaninë e Madhe. Sipas shpjegimit të tij, ai e ndien veten me fat që ka këto katër pjesë dhe se secila prej tyre e pasuron atë si individ. Ai ka treguar edhe se gjatë rritjes në Londër, familja ka mbajtur traditën e vizitave të rregullta në Algjeri, Nigeri dhe Francë, duke ruajtur kështu lidhje të drejtpërdrejta me secilën kulturë.
Një element tjetër që bie në sy është gjuha. Olise nuk e flet rrjedhshëm frëngjishten. Megjithatë, ai ka thënë se në përgjithësi mund të bisedojë në këtë gjuhë dhe të kuptohet. Në shtëpi, siç ka treguar ai, babai i tij i ka folur anglisht, ndërsa nëna frëngjisht. Për t’u përgjigjur, ai ka përdorur anglisht, duke u rritur kështu në një përzierje komunikimi. Me kalimin e kohës, ai thotë se ndihet komod edhe me frëngjishten, edhe pse jo në nivel perfekt.
Olise ka pasur edhe momente të sikletshme për shkak të të folurit jo gjithmonë të saktë në frëngjisht. Në një intervistë për një televizion francez, ai ka kaluar në gjuhën angleze ndërsa përpiqej të jepte përgjigjen. Ndërsa ishte në skenë gjatë një ceremonie, ai tha “merci” në frëngjisht, më pas u ndal. Më pas, duke kërkuar vazhdimësi të komunikimit, pyeti “a jemi direkt” dhe kaloi në anglisht. Përkundër kësaj, në terrenin e lojës ai duket shumë më i lirshëm. Kjo aftësi për të menaxhuar presionin dhe për t’u përqendruar te loja, ka bërë që paraqitjet e tij të kenë edhe më shumë vlerë për ekipin francez.
Botuar fillimisht në Koha.net
