Michal Gatchalian ka ndërtuar një rrugë që nisi në heshtje, por më pas u shndërrua në një përpjekje të drejtpërdrejtë për të vënë përpara drejtësisë ngacmimet seksuale të raportuara brenda një mjedisi fetar në Filipine. Historia e tij lidhet me një prift katolik në Cebu City, ku në fund të viteve 1990 ai shërbeu si shërbyes altari dhe ku thotë se u përball me sjellje abuzive që, sipas tij, u injoruan fillimisht nga autoritetet e kishës.
Gjatë asaj periudhe, Gatchalian, i cili kalonte pothuajse çdo të diel në një bazilikë shekullore katolike romake në Cebu City, u njoh me një prift që dallohej për mënyrën e tij të afërt dhe gazmore. Në rrëfimin e tij, prifti shpesh lëvizte me motorin e tij dhe krijonte hapësirë kontakti me djemtë, përfshirë ata që shërbenin në kishë si altarë. Pikërisht ky afrim, sipas asaj që ai përshkruan, do të hapte rrugën për një seri ngjarjesh që më vonë ai i cilësoi si abuzim seksual.
Ngjarjet që ai sjell në vëmendje datojnë konkretisht. Më 11 janar 1998, prifti Apolinario “Jing” Mejorada e ftoi Gatchalian-in—atëherë 17 vjeç—dhe një djalë tjetër altarësh, që të shkonin në kinema. Sipas dëshmisë së tyre, gjatë shfaqjes prifti i ngacmoi seksualisht. Kjo, në narrativën e Gatchalian-it, u bë pika e parë ku ai tha se abuzimi kaloi kufijtë e një marrëdhënieje normale dhe u shfaq si sulm ndaj një të mituri.
Rreth 20 muaj më vonë, Gatchalian tha se padre Apolinario Mejorada e abuzoi përsëri seksualisht. Ai përmendi se rasti i dytë ndodhi në shtëpinë e priftit. Sipas tregimit të tij, prifti i kërkoi seks oral dhe Gatchalian thotë se e refuzoi. Kjo pjesë e historisë vendos një fokus të qartë tek momenti i refuzimit dhe tek ajo që ai konsideron përpjekje për të detyruar një akt të papërshtatshëm.
Refuzimi për të heshtur e çoi Gatchalian-in drejt betejës për viktimat
Pas abuzimit të raportuar, përpjekjet e tij për të marrë trajtim nuk sollën, sipas tij, rezultat. Ai tha se një muaj më vonë i bëri ankesë drejtuesve të kishës. Megjithatë, në dokumentimin e publikuar, thuhet se përpjekjet e tij nuk sollën asnjë ndryshim apo veprim të mjaftueshëm. Kjo mungesë përgjigjeje, sipas rrëfimit të tij, e shtyu të merrte një vendim më të fortë: të ndërmerrte hapat ligjorë dhe ta çonte çështjen më tej.
Me kalimin e kohës, historia e tij mori një drejtim tjetër. Sot, Michal Gatchalian është avokat dhe punon për të ndihmuar viktima të tjera të abuzimeve. Zhvendosja nga roli i tij i hershëm si shërbyes altari në bazilikën e Cebu City drejt profesionit të drejtësisë paraqitet si një transformim personal, por edhe si një mënyrë për të mos lejuar që viktimat të mbeten vetëm përballë përvojave të ngjashme. Ai synon të ofrojë mbështetje për njerëz që kanë kaluar abuzime dhe që kërkojnë procedura reale, jo premtime ose heshtje institucionale.
Në qendër të kësaj historie qëndron guximi për të folur publikisht kundër abuzimit seksual, përkatësisht kundër një prifti në Filipine. Ajo që e bën rrëfimin të veçantë është se abuzimi i pretenduar nuk lidhet vetëm me një episod të vetëm: sipas Gatchalian-it, ai flet për një ngjarje më 11 janar 1998, kur ishte 17 vjeç, dhe më pas për një episod tjetër rreth 20 muaj më vonë në shtëpinë e priftit, me një kërkesë për seks oral që ai e refuzoi. Në këtë mënyrë, historia paraqet një zinxhir ngjarjesh që përfshin kohë, vendndodhje dhe veprime të specifikuara—dhe që, sipas tij, u pasua nga një ankesa te drejtuesit e kishës që nuk solli rezultat.
Botuar fillimisht në Koha.net
