Grida Duma ka sjellë një rrëfim më të hapur në emisionin “Goca dhe Gra”, ku ka ndarë me publikun një dimension emocional të jetës së saj, larg ekranit. Në bisedë, ajo ka folur për mënyrën si e përjeton forcën brenda vetes dhe si kjo forcë, në disa raste, i ka krijuar distancë të padukshme marrëdhënieve me njerëzit përreth.
Gjatë bisedës, Ema Andrea e pyeti Grida Dumën për dobësinë e saj. Aktorja dhe prezantuesja u përgjigj se ajo dobësi nuk është thjesht një element i veçantë, por një pjesë që lidhet edhe me karakterin e saj. Duma shpjegoi se ajo e sheh veten si një kombinim: ana që duket më e fortë përbën edhe njëkohësisht anën ku qëndron “dobësia” e saj. Në këtë logjikë, ajo e ka parë veten tërësisht, jo të ndarë në pjesë që shihen lehtë.
Ajo pranoi se qëndrimi i vazhdueshëm i fortë e ka distancuar nga të tjerët. Sipas rrëfimit të saj, kjo mënyrë përballimi bën që njerëzit të krijojnë një përshtypje të gabuar ose të pjesshme: se gjithçka është nën kontroll dhe se nuk ka vend për të kuptuar kur ajo vuan. Duma theksoi se, pikërisht për shkak të imazhit të vazhdueshëm të qëndresës, askush nuk e kupton kur ajo është në vështirësi emocionale.
Në këtë kuadër, Grida Duma solli në vëmendje edhe një reflektim më të thellë për çmimin që i ka shoqëruar rrugëtimin e saj. Ajo rrëfeu se “lirinë” e ka paguar me vetmi, duke nënkuptuar se, për të qëndruar në mënyrën e saj dhe për të ecur përpara pa u ndalur nga pritshmëritë, ka sakrifikuar shumë praninë e të tjerëve. Kjo vetmi nuk u shfaq menjëherë si një dramë, por si një realitet që vjen gradualisht, kur të tjerët nuk arrijnë të depërtojnë dot te ndjesitë e vërteta.
“Më mungon mirëkuptimi i të tjerëve”, rrëfen Grida Duma
Një element që e shoqëron gjithë rrëfimin e saj është mungesa e mirëkuptimit. Duma foli për momentet kur do të donte që të tjerët ta lexonin situatën më ndryshe, më thellë, pa pasur nevojë për shpjegime të gjata. Megjithatë, ajo tha se askush s’e kupton kur ajo vuan, çka e bën të ndjehet e mbyllur në përjetimin e saj. Përmes këtij rrëfimi, ajo nxori në pah se edhe kur një person duket i fortë nga jashtë, brenda mund të ketë shqetësime që nuk shfaqen.
Rrëfimi i Grida Dumës në “Goca dhe Gra” nuk u ndal vetëm tek konceptet e forcës dhe dobësisë, por preku edhe jetën përtej kamerave. Ajo i solli publikut një pamje më të plotë të vetes: atë që nuk lidhet vetëm me imazhin publik, por me atë që ndodh kur dritat fiken dhe mbetet vetëm përballja personale. Në këtë mënyrë, emisioni kthehet në një hapësirë ku ajo ndan përvoja të brendshme, duke treguar se për të, të qenit “e fortë” nuk do të thotë të mos kesh nevojë për afërsi.
Në përfundim të bisedës, mesazhi që la Grida Duma ishte i qartë: qëndrimi i fortë mund të duket si zgjidhje, por shpesh krijon keqkuptime. Ajo kërkoi që të tjerët të mos e shohin forcën si mungesë dhimbjeje, por si mënyrë për ta menaxhuar atë. Dhe, pikërisht këtu, ideja se liria ka një kosto—vetminë—lidhet me dëshirën për mirëkuptim më të madh, atë mirëkuptim që ajo thotë se ende i mungon.
Botuar fillimisht në Albeu







