Ministri Gonxhja dhe zv.ministri i linjës kanë dalë sot publikisht me një qëndrim lidhur me bllokimin dhe ndërprerjen e financave totale për sportin, në një kohë që, sipas trajtimit të kësaj çështjeje, flitet për rrëzimin pa kriter të një akti normativ për disa federata sportive në vend. Ndërkohë, gjatë një konference shtypi të improvizuar, çështja e sportit u shfaq si “një copëz kohë” brenda një axhende që, sipas organizimit të ditës së komunikimit, ka pasur më herët fokus turizmin, bulevardin dhe elemente të tjera të përmendura në daljet publike.
Në deklarimet e tyre, ministri dhe zv.ministri dhanë një premtim se “më e mira do të bëhet dhe do të vijë”. Prej aty, theksi u vendos te ideja e një rikthimi të mundshëm të financimeve, si dhe te fakti që në këtë periudhë do të punohet për një draft-ligj për sponsorizimin, i cili pret që të kalojë në parlament brenda këtij viti. Sipas shpjegimit të dhënë, vonesat lidhen si me “burokracinë europiane” dhe grup ligjesh që duhet përshtatur me legjislacionin e BE, ashtu edhe me një paketë fiskale që, sipas rrëfimit, në tetor pritet të futet në parlament. Në këtë kuadër, u la të kuptohet se premtimi do të kërkojë kohën e vet.
Gjatë konferencës, zv.ministri theksoi se janë dhënë para për FSHF-në për europianin U-21, ndërkohë që në artikulimin publik nuk u sqarua qartë se çfarë ka ndodhur me fondin e kërkuar së fundmi, i cili, sipas pyetjeve që ngrihen më pas, nuk u muar në konsideratë. Në të njëjtin rrafsh u përmend edhe projekti “Ekipet sportive në Shkolla”. Edhe aty, sipas argumentimit të ngritur, është referuar aktit normativ të vjetër, ndërsa nuk ka pasur transparencë për versionin e ri të çështjeve financiare që pretendohet se nuk është marrë në konsideratë.
Transparenca mbi fondet publike për sportin mbetet pyetja kyçe
Meqë në këto dalje publike, sipas shtrimit të problematikës, sporti nuk u trajtua me përgjigje direkte përmes pyetjeve të bëra, janë ngritur një seri çështjesh që kërkojnë sqarim. Fokus i tyre është pikërisht menaxhimi i fondeve publike dhe mënyra se si janë trajtuar kërkesat për alokime shtesë, si para ashtu edhe pas rrëzimit të aktit normativ. Në këtë kuadër, artikulimi ngre pretendime dhe kërkon përgjigje të shteruara, duke i vendosur ministrit dhe zv.ministrit disa pyetje radhazi, që synojnë të sqarojnë vendimmarrjen e qeverisë dhe arsyet e refuzimeve të mundshme.
Pyetja e parë lidhet me faktin nëse është e vërtetë që qeveria në të cilën bën pjesë ministri nuk e mori aspak në konsideratë aktin normativ të dërguar prej tij për alokim fondi shtesë për disa prej federatave sportive. Më tej kërkohet të sqarohen edhe afatet: kur e dinte qeveria se akti do rrëzohej, pse u dërgua deri lart në qeveri. Një tjetër pjesë e pyetjeve lidhet me interpretimin e rrëzimit: a quhet arritje historike e sportit, dhe a përfshihet në bilancin e përpjekjeve të administratës për sportin.
Në listën e ngritur hyjnë edhe shifra të përmendura në lidhje me kërkesa konkrete. Për FSHF-në, ngrihet pyetja nëse në aktin e rrëzuar është mohuar fondi i kërkuar prej 3 milionë eurosh për kampionatin europian U-21 që do të luhet në Shqipëri e Serbi, me qëllim rritjen e standarteve të infrastrukturës, si dhe pse ndodhi kjo. Po ashtu pyetet nëse qeveria ka refuzuar kërkesën prej 400.000 milionësh për organizimin e Samitit Botëror të Futbollit në Tiranë. Një tjetër element lidhet me financimin për sezonin e ri të ekipeve sportive në shkolla, një projekt i përmendur si i kryeministrit Rama për vite me radhë për volejbollin dhe basketbollin në shkolla, duke u kërkuar pse nuk u përfshi në aktin normativ të rrëzuar. Po kështu kërkohet sqarim për mungesën e planifikimit të fondit të kërkuar nga KOKSH për lojërat mesdhetare të Tarantos në gusht, për 150 sportistë pjesëmarrës, për dy javë grumbullim dhe shpenzime udhëtimi.
Pyetje të tjera përfshijnë federata të caktuara: nëse në aktin normativ të rrëzuar qeveria i ka mohuar të drejtën federatës së mundjes, peshëngritjes, të volejbollit dhe të skive për fondet e kërkuara për evente ndërkombëtare të realizuara dhe në proces realizimi. Ngritet edhe çështja e europianit SOCA 2026, ku flitet për një “mal me të huaj” dhe për një shifër prej më shumë se 2.2 milionësh, si dhe për premtimin e përmendur për një financim prej vetëm 30 milionësh të reja për këtë event. Në të njëjtën linjë, ngrihet një pyetje për totalin e buxhetit: buxheti i federatave sportive në total për 26 të tilla (pa futbollin) thuhet se shkon rreth 1.55 mln euro, ndërsa sipas kundërshtimit, paska pasur financim të “padelit” me 2.2 mln në një dorë.
Në fund, kërkohet transparencë e plotë për mënyrën se si u menaxhuan 2.2 mln eurot para publike për padelin: ku shkuan, kur dolën nga thesari i shtetit, në çfarë llogarie, kush i përdori dhe kush prokuroi, si u shpenzuan dhe a është bërë një transparencë bazike për taksapaguesit shqiptarë. Gjithashtu ngrihet pyetja nëse janë paguar sportistët medalierë, pasi në aktin normativ të rrëzuar ishte parashikuar edhe 40 milionë lekësh të reja për ata sportistë që kanë marrë rezultate. Në mbyllje, pyetja përfundimtare e ngritur kërkon të sqarohet nëse ky akt normativ i rrëzuar “është se nuk keni më para”, duke kërkuar përgjigje për një vendimmarrje që, sipas shtrimit të këtyre pyetjeve, ka lënë pas dyshime mbi arsyet dhe prioritetet e financimit në sport.
Botuar fillimisht në Sport Ekspres
