Ndëshkimi i fëmijëve me goditje mund të ketë pasoja të qarta për mbarëvajtjen e tyre në shkollë. Një studim i ri i realizuar nga University College London (UCL) ka nxjerrë në pah se praktika e ndëshkimit fizik nuk lidhet me përmirësim të rezultateve arsimore, por me rezultate më të dobëta në provimet e rëndësishme.
Hulumtimi, i raportuar nga BBC, bazohet në analiza të të dhënave të rreth 19 mijë fëmijëve të lindur në Britani, gjatë viteve 2000 deri në 2002. Studiuesit kanë parë se çfarë ndodhi më pas me këta fëmijë në rrugën e tyre arsimore, duke krahasuar ata që kishin përjetuar ndëshkim fizik në vitet e para të jetës me ata që nuk e kishin përjetuar.
Sipas gjetjeve të studimit, ndëshkimi fizik “nuk sjell asnjë përfitim”. Në mënyrë më konkrete, fëmijët që ishin goditur gjatë viteve të para të jetës rezultuan se kishin 5.7 për qind më shumë gjasa të mos arrinin të fitonin të paktën pesë nota kaluese në provimet GCSE. Këto nota përfshijnë lëndët e Anglishtes dhe Matematikës, dy fusha që zakonisht shërbejnë si indikatorë të rëndësishëm të performancës akademike.
Goditjet nuk përmirësojnë rezultatet në shkollë dhe rrisin rrezikun
Studimi nuk ndalet vetëm te rezultatet në provime. Ai shikon edhe ndikimin e ndëshkimit fizik në sjelljet gjatë adoleshencës. Të dhënat tregojnë se adoleshentët 14-vjeçarë që kishin përjetuar ndëshkim fizik në fëmijëri kishin 33 për qind më shumë gjasa të përfshiheshin në sjellje të rrezikshme. Një shembull i përmendur nga studimi lidhet me ngacmimin e të tjerëve.
Udhëheqësja e studimit, profesoresha Anja Heilmann, ka theksuar se ndëshkimi fizik nuk i ndihmon fëmijët dhe se efektet e gjetura tregojnë pasoja të dëmshme. Ajo ka shprehur shpresë që goditja e fëmijëve të ndalet në Britani, në mënyrë që fëmijët të kenë të njëjtën mbrojtje nga dhuna fizike që gëzojnë të rriturit.
Në të njëjtën kohë, studiuesit kanë sqaruar se ky studim është vëzhgues. Kjo do të thotë se ai nuk mund të dëshmojë drejtpërdrejt se goditja ishte shkaku i vetëm i këtyre rezultateve, pasi faktorë të tjerë mund të kenë ndikuar në jetën e fëmijëve gjatë viteve. Megjithatë, lidhja e vërejtur mes ndëshkimit fizik dhe atyre treguesve arsimorë e të sjelljes mbetet pjesë e gjetjeve të studimit.
Rreth praktikës së ndëshkimit fizik, situata ligjore në Mbretërinë e Bashkuar nuk është e njëjtë në të gjitha rajonet. Aktualisht, ndëshkimi fizik i fëmijëve është i ndaluar në Skoci dhe Uells, ndërsa mbetet i ligjshëm në Britani dhe në Irlandë të Veriut. Kjo ka bërë që të ketë edhe reagime nga organizata dhe individë që kërkojnë ndryshim të praktikës.
Amy Woods, themeluese e organizatës “Baby College”, mbështet ndalimin e kësaj forme ndëshkimi në Britani. Ajo ka argumentuar se fëmijët kanë nevojë për ngrohtësi, marrëdhënie të shëndetshme dhe lojë për t’u zhvilluar, jo për dhunë. Edhe një nënë e quajtur Sarah është shprehur kundër ndëshkimit fizik, duke ngritur shqetësime për pasojat që mund të sjellë një qasje e tillë ndaj fëmijës. Ndërsa debatet vazhdojnë, gjetjet e UCL-së shtojnë presion për të rishikuar mënyrat e disiplinimit dhe për të vënë në qendër mbrojtjen e fëmijëve në shkolla dhe në shtëpi.
Botuar fillimisht në Koha.net
