Ish-trajneri i Manchester Unitedit, Sir Alex Ferguson, ka folur hapur për shqetësimet që i ka lidhur me mundësinë e zhvillimit të demencës në moshë më të vonshme. Në një intervistë të sinqertë, ai u ndal tek rreziqet shëndetësore që, sipas tij, lidhen me vitet e kaluara në futboll dhe tek ajo që familja ka bërë për të, gjatë periudhave të vështira.
Ferguson i ka ndarë publikisht reflektimet e tij për shëndetin mendor dhe mënyrën se si ndryshimet neurologjike mund të prekin njerëzit me kalimin e viteve. Ai theksoi se ka “shqetësime të mëdha” në lidhje me demencën dhe u shpreh se merret me mendime për zhvillime të tilla që mund të shfaqen më vonë, jo vetëm në teori, por si një rrezik real që kërkon vëmendje.
Në intervistë, ai u rikthye edhe pas në kohë, duke përshkruar kujtime nga jeta e tij në futboll përpara se të bëhej trajner. Para karrierës si trajner, Ferguson luajti profesionalisht në Skoci për 17 vjet. Gjatë kësaj periudhe, ai tregoi se ishte i ekspozuar shpesh ndaj goditjeve me kokë gjatë lojës, duke qenë një futbollist që i përballonte topat e rëndë me kokë në situata të ndryshme të ndeshjeve.
Në të njëjtën bisedë, Ferguson foli edhe për mbështetjen e familjes në momente shumë të vështira. Ai tha se gjatë rikuperimit nga një hemorragji cerebrale që i rrezikoi jetën, mori mbështetje të jashtëzakonshme nga familjarët. Kjo periudhë shfaqet si një provë e fortë jo vetëm për të, por edhe për marrëdhënien e tij me bashkëshorten e ndjerë, Cathy, për të cilën ai ndau kujtime prekëse dhe një vlerësim të veçantë.
Shqetësimi i Fergusonit për rrezikun e demencës
Pjesa ku Ferguson shfaq më qartë shqetësimin e tij lidhet me faktin se ai e sheh demencën si një problem shëndetësor që mund të ketë ndikim afatgjatë. Ai argumentoi se përvoja personale, së bashku me atë çfarë dihet për rreziqet neurologjike, i ka forcuar mendimet për të ardhmen. Në këtë mënyrë, ai u përpoq të lidhë përvojën e tij në sport me shqetësimet që shfaqen më vonë, teksa njeriu plaket dhe trupi e truri pësojnë ndryshime.
Ndërkohë, historiku i tij në futboll mbetet një element kyç në mënyrën si ai e sheh këtë çështje. Përpara se të drejtonte ekipet nga stoli, Ferguson e kaloi një pjesë të gjatë të jetës duke luajtur në fushë, në një periudhë 17-vjeçare në Skoci. Pikërisht këto vite, të shoqëruara me goditje të shpeshta me kokë, përbëjnë bazën mbi të cilën ai e ndërton reflektimin e tij për rreziqet e mundshme shëndetësore në të ardhmen.
Intervista u zhvillua për “The Observer” dhe Ferguson, siç del nga rrëfimi, u shfaq i drejtpërdrejtë në atë që ndan me publikun. Shqetësimet e tij nuk vijnë si një deklaratë e shkëputur, por si një seri reflektimesh të lidhura me përvojën e tij personale, me rikuperimin pas një hemorragjie cerebrale dhe me mbështetjen e familjes gjatë asaj periudhe. Në fund të fundit, ai e paraqet demencën si një temë për të cilën duhet të flitet seriozisht, veçanërisht për ata që kanë pasur një karrierë të gjatë në sport, ku trupi ekspozohet për vite me radhë ndaj ndikimeve të ndryshme.
Botuar fillimisht në Gazeta Express
