Festivali i Filmit në Cannes, i konsideruar ndër më prestigjiozët në botë, nis sot (e martë) me një program të mbushur me filma të rinj nga disa prej regjisorëve më të vlerësuar të kinemasë. Në listën e emrave bie në sy Pedro Almodovar, Asghar Farhadi, Pawel Pawlikowski dhe Cristian Mungiu, të cilët vijnë me projekte për të ndërtuar rrëfimin e edicionit të këtij viti.
Megjithatë, një element e dallon këtë edicion: nuk ka asnjë film nga studiot e mëdha amerikane. Vëzhguesit në Cannes po e lexojnë këtë si një sinjal të qartë se eventi i filmit europian nuk po ecën më automatikisht në të njëjtin ritëm me premierat e mëdha nga Hollywood-i. Mungesa vihet re sidomos kur kujtohet premierë e vitit të kaluar e “Mission: Impossible – The Final Reckoning” apo lansimet e mëparshme në Cannes si “Top Gun: Maverick” dhe “Mad Max: Fury Road”, të cilat kishin sjellë një tjetër lloj spektakli në qytetin francez.
Edhe pse “studot” e mëdha amerikane nuk janë të pranishme, Hollywood-i nuk mungon plotësisht në program. Këtë e tregon seksioni i garës, ku Ira Sachs sjell fantazinë muzikore “The Man I Love”, me Rami Malek në rol kryesor. Ai filmi është bashkë në program me “Paper Tiger” të James Gray, ku në qendër janë Scarlett Johansson dhe Adam Driver. Këto emra të njohur e ruajnë lidhjen me industrinë amerikane, por në një formë më selektive, të lidhur me autorësinë dhe jo me prodhimet masive.
Në seksionet jashtë garës, programi hapet edhe me projekte personale. John Travolta bën debutimin e tij si regjisor me “Propeller One-Way Night Coach”, një projekt i fokusuar në aviacion. Ndërkohë, Andy Garcia është si regjisor edhe aktor në dramën kriminale “Diamond”, duke e vendosur theksin te një zhanër që zakonisht tërheq vëmendje në festivalet ndërkombëtare.
Cannes 2026: garë pa studiot e mëdha, por jo pa yje
Pas këtij dizajni të programit që përfshin regjisorë të mirënjohur dhe prani të kufizuar të figurave të Hollivudit, një tjetër element del në plan: mënyra se si filmat komercialë amerikanë dhe pritjet e publikut po ndikojnë në ekuilibrin e festivalit. Deutsche Welle përmend shembullin e Festivalit të Filmit në Venecia 2024, ku Warner Bros prezantoi “Joker: Folie à Deux”. Vazhdimi i muzikor i Todd Phillips ndaj hitit të tij miliardë-dollarësh “Joker” u prit me kritika të ashpra; në fund, ai arriti të gjeneronte rreth 200 milionë dollarë në mbarë botën, shumë më pak se pritjet dhe buxheti i raportuar.
Po ashtu, reagimet që u përmendën nga Cannes për “Indiana Jones and the Dial of Destiny” mund të kenë luajtur rol në mënyrën se si publiku e priti atë film dhe, në fund, në performancën e tij. Në shkrim theksohet se, duke e marrë parasysh inflacionin, ai u konsiderua si pjesa më e dobët e këtij franshize aventure. Në këtë kontekst, duket se edhe prodhimet e mëdha komerciale po përballen me një klimë më të paparashikueshme kur hyjnë në konkurencë me pritshmëritë e festivalit dhe vëmendjen e kritikës.
Edicioni i sotëm i Cannes vjen kështu me një miks të projektit “festival” dhe prani të kontrolluar të emrave amerikanë: për garë ofrohen “The Man I Love” dhe “Paper Tiger”, ndërsa jashtë garës shfaqen “Propeller One-Way Night Coach” dhe “Diamond”. Nisja e festivalit sot (e martë) shënon një moment ku tapeti i kuq dhe bujë e zakonshme e lansimeve të mëdha nuk janë në qendër, por ku ende ka vend për filma që synojnë të konkurrojnë me identitet artistik, duke ruajtur interesin ndërkombëtar të publikut.
Botuar fillimisht në Koha.net
