Presidenti i Republikës, Bajram Begaj, po përballet me reagime të forta lidhur me trajtimin e lojtarëve që synojnë të luajnë me ekipet kombëtare shqiptare. Në pak vite, ai po vjen duke u vënë në qendër të vëmendjes për mënyrën se si po lidhen praktikat për lojtarët e ekipeve kombëtare dhe për atë që po cilësohet si kufizime të përsëritura.
Së fundmi, në fokus është rasti i futbollistit Albion Rahmani. Ngjarja lidhet me diskriminimin e praktikave të tjera, sipas mënyrës si po veprohet për më shumë se 10 lojtarë të tjerë që, po ashtu, kërkojnë shtetësinë dhe pasaportën shqiptare. Denoncimi i përmendur në këtë çështje ka ardhur nga Federata Shqiptare e Futbollit, FSHF, dhe nga vetë zyrtari i saj, Osmani, i cili ka konstatuar se ka një bllokim të asaj që quhet “de jure” dhe “de facto” nga Presidenca, në raport me ekipet kombëtare.
Rasti i Rahmanit, i finalizuar sipas përmbajtjes së trajtuar, i ka lënë edhe më shumë vend dyshimeve. Teksti thekson se kjo nuk është hera e parë që presidenti Begaj prek direkt ekipet kombëtare, ndërsa ndërhyrjet e tij vendosen në një kornizë që paraqitet si “standart i dyfishtë”. Për këtë arsye, kërkohet një shpjegim publik, jo vetëm për rastin konkret, por edhe për praktikat që prekin lojtarët e tjerë shqiptarë, të cilët luajnë jashtë vendit.
Pse presidenti Begaj po pengon pasaportizimin e lojtarëve?
Sipas çështjes së ngritur, teksa po plotësohej praktika për futbollistin Albion Rahmani, për të tjerët po bllokohen të gjitha rastet e tjera për futbollistë shqiptarë që vendosin të luajnë për Shqipërinë. Kjo paraqitet si një pengesë serioze institucionale për pasaportizimin e atyre të rinjve dhe të rejave, të cilët kanë vendosur të përfaqësojnë ekipet kombëtare. Në tekst theksohet se “arsye që i din vetëm ai” po krijon hije dyshimi, duke i vënë në diskutim mënyrat si po interpretohet ligji në raport me praktika të ngjashme.
Denoncimi, siç përshkruhet, lidhet edhe me mënyrën si po trajtohen praktikat për futbollistët e kombëtareve të moshave. FSHF kërkon t’i afrojë në ekipet zinxhir “të rinjve” dhe, në këtë kuadër, teksti pretendon se Presidenca po bën bllokim për plotësim të vakuumit ligjor lidhur me praktikat e lojtarëve. Kështu, çështja vendoset jo vetëm te rasti i një individi, por te një mekanizëm më i gjerë që, sipas përshkrimit, po e shtrin efektin e tij te futbolli i moshave dhe zinxhiri i përzgjedhjeve kombëtare.
Në përmbajtje thuhet se kjo është hera e dytë që presidenti Begaj provokon me “cënim të drejtpërdrejtë” ekipet kombëtare. Ndërkaq, ajo që shikohet si problem kryesor është mosstandardizimi i argumentit për praktika të ndryshme. Teksti e vë theksin te fakti se, kur krijohet një arsye ligjore e paraqitur “si mungesë”, nuk po zbatohet i njëjti standard për një praktikë tjetër që po cilësohet se është “krijuar” pa “motiv mungues” ligjor.
Reagimi në tekst shkon më tej duke kërkuar shpjegim institucional publik nga presidenti. Përmendet se, nëse kjo qasje konsiderohet serioze dhe jo thjesht interpretime kapriçioze, atëherë futbollit i duhet një përgjigje publike. Po ashtu, kërkohet të mos bëhet armik ekipi kombëtar, ndërsa bëhet thirrje që të hapet rruga për lojtarët e rinj dhe familjet e tyre që duan një pasaportë dhe, më pas, një fanellë për të luajtur me ekipet kombëtare.
Teksti përfundon me një kërkesë të qartë për eliminimin e pengesave burokratike të përmendura si “të afruara” pranë institucioneve përkatëse. Në këtë kuadër, kërkohet që praktikave t’u jepet zgjidhje në mënyrë që të rinjtë të mund të zgjedhin fanellën e kombit pa u lënë prapa nga burokracia. Çështja ngrihet si një thirrje për transparencë dhe standard të njëjtë, sidomos kur bëhet fjalë për pasaportizimin e futbollistëve që kanë vendosur të përfaqësojnë Shqipërinë.
Botuar fillimisht në Sport Ekspres
