Katër ditë pranë familjes, pas një kohe të gjatë larg shtëpisë, ishin një takim që u mbush me lot gëzimi, mall dhe emocione që nuk shpjegohen lehtë. Këtë afërsi të shumëpritur e solli një vizitë e bacit Jakup pranë të dashurve të tij, pasi Gjykata e Hagës i dha leje për ta realizuar atë.
Pas periudhës së gjatë të ndarjes, larg sofrës familjare dhe larg përqafimeve të njerëzve të zemrës, baci Jakup pati mundësinë të kalonte katër ditë në rrethin e tij më të ngushtë. Për familjarët, ky rikthim nuk ishte thjesht një takim i zakonshëm, por një përjetim i mbledhur me vite pritjeje, me kujtime të grumbulluara dhe me një ndjesi të fortë se shtëpia u bë edhe një herë më e plotë.
Këto katër ditë, ndonëse mund të duken pak në kalendar, për një familje që ka pritur gjatë janë shumë më tepër. Ato u përjetuan si ditë me peshën e një jete të tërë. Në çdo moment u pa se si malli i grumbulluar ndër vite gjeti pak ngushëllim, ndërsa sytë u mbushën me lot gëzimi. Përqafimet, shikimet dhe qëndrimet pranë njëri-tjetrit folën më shumë se fjalët, sepse emocioni ishte i tillë që vështirësoi edhe formulimin e asaj që secili ndiente.
Familjarët e panë sërish në mesin e tyre bacin Jakup dhe reagimi i tyre ishte i mbushur me emocion. U duk qartë se kishte shumë fjalë të pathëna, shumë kujtime që u kthy-en në biseda, dhe po aq mall i mbledhur në zemrat e tyre. Për një çast, një sofër familjare u bë më e plotë, një shtëpi mori përsëri gjallëri, ndërsa familja për katër ditë e përjetoi afërsinë e njeriut të saj të dashur në mënyrën më të drejtpërdrejtë.
Katër ditë lirie mes lotëve, mallit dhe përqafimeve
Por bashkë me gëzimin, në fund të ditëve u shfaq edhe dhimbja e pashmangshme. Kur ke pritur gjatë, katër ditë duken vetëm sa një frymëmarrje. Dhe kur vjen momenti i ndarjes, zemra rëndohet sërish, ndërsa sytë kërkojnë ta ndalin kohën. Kjo është pjesa që i jep peshë emocioneve: jo vetëm gëzimi i takimit, por edhe ndjesia që ai përfundon shpejt, duke lënë pas një boshllëk që nuk mbushet menjëherë.
Në këtë kuptim, vizita e bacit Jakup nuk ishte vetëm një takim familjar. Ajo u pa si dëshmi e dashurisë, e qëndresës dhe e lidhjes së fortë që as largësia, as koha dhe as rrethanat nuk mund ta shkëpusin. Baci Jakup, duke kaluar përmes një periudhe të vështirë, tregoi qëndresë; ndërsa familja e tij, me durim, dinjitet dhe forcë, vazhdoi ta përballonte këtë periudhë të ndërlikuar. Për secilin prej tyre, këto ditë u kthyen në një kujtim të prekshëm, që do të mbetet i gjallë në mendje.
Katër ditë kaluan, por emocionet dhe kujtimet u tha-se në zemrat e të gjithëve. Ka përqafime që nuk harrohen lehtë, ka lot që nuk thahen shpejt dhe ka takime që bëhen pjesë e historisë së një familjeje. Në fund të kësaj vizite, mbetet edhe një urim: që këto katër ditë të mos mbeten vetëm një kujtim i bukur, por të jenë një ogur për ditë më të mira, për drejtësi dhe për bashkim të plotë familjar. Shtëpia, familja dhe miqtë presin; dhe zemrat që e duan bacin Jakup shprehin dëshirën që takimi i radhës të mos jetë sërish me ditë të numëruara, por me liri të plotë, sepse për një mall që ka zgjatur kaq shumë, katër ditë janë vërtet pak.
Botuar fillimisht në Bota Sot



