Ali Ahmeti, një nga themeluesit dhe komandantët e Ushtrisë Çlirimtare Kombëtare, ka komentuar procesin gjyqësor ndaj ish-krerëve të UÇK-së që po zhvillohet në Hagë. Gjatë paraqitjes së tij në emisionin Debat Plus, Ahmeti ka shpjeguar mënyrën si e ka parë ai nisjen dhe rrjedhën e çështjes, duke u ndalur te pretendimet fillestare që lidhen me një ngjarje të njohur në opinion.
Sipas tij, procesi ka filluar me një narrativë që lidhej me të ashtuquajturën “Shtëpia e Verdhë”. Ahmeti ka thënë se në këtë fazë është tentuar që çështja të përfshijë edhe Shqipërinë, me qëllim që të krijohej një pamje më e gjerë dhe, siç e formulon ai, të komplikohej pozita e shqiptarëve në atë periudhë. Ai e ka paraqitur “Shtëpinë e Verdhë” si pikën e nisjes së një rrjedhe që më pas ka marrë drejtim tjetër.
Ahmeti ka theksuar se “Shtëpia e Verdhë” është përdorur si fillim i asaj që ai e quan një rrjedhë e pandalshme, duke nënkuptuar se pretendimet u sollën në mënyrë të organizuar, por me një synim më të madh sesa vetëm trajtimi i rrethanave të brendshme. Në këtë kontekst, ai ka argumentuar se përpjekjet për ta lidhur çështjen edhe me Shqipërinë kanë qenë pjesë e një strategjie për ta zgjeruar temën dhe për ta bërë më të komplikuar çështjen për komunitetin shqiptar.
Procesi devijoi kur u pa se s’ka të vërtetë në “Shtëpinë e Verdhë”
Në vazhdim, Ali Ahmeti ka thënë se procesi ka devijuar në momentin kur, sipas tij, u kuptua se nuk kishte asgjë të vërtetë që lidhej me pretendimet e ngritura për “Shtëpinë e Verdhë”. Ai ka shprehur se në këtë pikë u bë e qartë që nuk ekzistonte përmbajtja faktike e pretenduar, duke e lidhur këtë me idenë se në atë çështje ishin vendosur skenarë dhe personazhe në mënyrë të rregulluar.
Gjatë argumentimit të tij, Ahmeti ka përdorur një formulim që nënvizon rolin e interpretimit dhe të paraqitjes: ai ka përmendur “regjisorë e aktorë” si elementë të një mënyre veprimi, duke nënkuptuar se procesi është udhëhequr me qasje që shkon përtej fakteve të mirëfillta. Sipas tij, kjo është arsyeja pse ai e ka parë si devijim, kur pretendimet nuk u mbajtën nga realiteti, sidomos kur ato u tentuan të shtriheshin edhe në Shqipëri.
Ahmeti ka folur në debat për mënyrën se si janë krijuar kornizat e para të çështjes dhe si është bërë përpjekja për ta “ndërthurur” atë me elementë të tjerë. Ai e ka vendosur theksin te fakti se “Shtëpia e Verdhë” është përdorur si një hap fillestar, ndërsa më pas, kur u pa mungesa e të vërtetës në atë narrativë, rrjedha e procesit sipas tij nuk ka vazhduar në drejtimin e duhur.
Në fund të shpjegimit të tij, Ali Ahmeti e ka rikthyer edhe një herë në fokus idenë kryesore se procesi, siç e sheh ai, nuk u ndërtua mbi atë që mund të verifikohej. Ai ka nënvizuar se pretendimet për “Shtëpinë e Verdhë”, të lidhura me një përpjekje për të përfshirë Shqipërinë, kanë qenë pika ku nisi gjithë rrëfimi i mëvonshëm dhe ku, sipas tij, u kuptua se materiali i paraqitur nuk kishte bazë reale.
Botuar fillimisht në Gazeta Express
