Diskutimet për pensionet e emigrantëve që kanë punuar për dekada në Greqi kanë rikthyer në vëmendje një çështje që prek edhe komunitetin shqiptar. Në qendër të debatit është kriteri i vendosur nga i ashtuquajturi ligj Katrugkalos, i cili përcakton kushte të rrepta për ata që synojnë të përfitojnë pensionin e plotë kombëtar.
Debati u ndez sërish pasi gazetari i majtë Christos Avramidis reagoi publikisht dhe kërkoi sqarime përmes pyetjeve që thotë se i ka drejtuar vazhdimisht zëdhënësit të qeverisë, Pavlos Marinakis. Në postimet e tij në rrjetet sociale, Avramidis ka theksuar se kjo temë nuk është diskutuar mjaftueshëm me qartësi, sidomos për personat që janë vendosur në Greqi në periudha të ndryshme historike dhe që kanë kontribuar për një kohë të gjatë në tregun e punës grek.
Sipas mënyrës së shtruar të çështjes, pengesa kryesore lidhet me të drejtën për pensionin e plotë kombëtar. Për ta marrë këtë pension, kërkohet plotësimi i një periudhe prej 40 viteve qëndrimi të ligjshëm dhe të përhershëm në Greqi. Ky kusht, siç argumenton Avramidis, e bën shumë të vështirë marrjen e pensionit për një pjesë të konsiderueshme të emigrantëve, sidomos për ata që janë vendosur në vend gjatë viteve ’90.
Pikërisht për këtë arsye, çështja ka marrë një dimension më të gjerë politik e publik: a do të ndryshojë qeveria rregullat ekzistuese dhe a ka një mekanizëm që t’u përshtaten realitetet e punës dhe jetesës së emigrantëve. Në prapavijë qëndron pretendimi se shqiptarët dhe të tjerë emigrantë, të cilët kanë jetuar dhe punuar për shumë kohë në Greqi, po përballen me kritere që nuk reflektojnë periudhat reale të qëndrimit të tyre.
Rregullat e pensionit: kriteri 40-vjeçar po i vështirëson shumë emigrantët
Christos Avramidis ka kërkuar përgjigje përmes pyetjeve që i ka bërë, sipas rrëfimit të tij publik, zëdhënësit të qeverisë Pavlos Marinakis. Ai ka sjellë në vëmendje faktin se për shumë njerëz që kanë jetuar në Greqi, plotësimi i kërkesës për 40 vite qëndrimi të ligjshëm dhe të përhershëm është një kusht i vështirë, ndonjëherë i pamundur, për shkak të kohës së ardhjes dhe situatave me të cilat janë përballur gjatë viteve kur u vendosën në vend.
Në këtë kuadër, argumenti kryesor lidhet me periudhën kur emigrantët kanë hyrë në Greqi dhe mënyrën si i kanë plotësuar dokumentet e qëndrimit. Nëse kushti për pensionin e plotë kombëtar kërkon 40 vite qëndrimi të ligjshëm e të përhershëm, atëherë ata që u vendosën në Greqi pas nisjes së viteve ’90 mund të mos e arrijnë dot pragun e kërkuar brenda afateve të nevojshme. Për pasojë, edhe vite të gjata pune e kontributi mund të mos mjaftojnë nëse nuk plotësohet kriteri specifik i qëndrimit.
Çështja e pensioneve të emigrantëve, e ngritur publikisht dhe e rikthyer në debat nga Avramidis, pritet të vazhdojë të jetë pjesë e diskutimeve politike. Ajo lidhet drejtpërdrejt me mënyrën e zbatimit të rregullave ekzistuese dhe me mundësinë e rishikimit të tyre, në mënyrë që të mos penalizohen persona që kanë jetuar për një kohë të gjatë në Greqi. Ndërsa pyetjet drejtuar Pavlos Marinakis kanë qenë të përsëritura, vëmendja mbetet te përgjigjet që do të jepen dhe te çdo ndryshim që mund të konsiderohet për të lehtësuar kushtet e pensionit për kategori të caktuara emigrantësh.
Botuar fillimisht në Albeu
