Valon Syla dhe Durim Jasharaj janë përfshirë në një debat publik për mënyrën se si partitë politike flasin me qytetarët në fushatën parazgjedhore. Diskutimi i tyre lidhet drejtpërdrejt me frazat që përdoren nga partitë në këtë periudhë, duke u përqendruar në atë se sa këto formulime u japin kuptim pretendimeve politike.
Debati nisi pasi Jasharaj kritikoi partitë që, sipas tij, kanë përdorur shprehje të “varfra” gjatë fushatës. Ai tha se frazat që po përsëriten nga parti të caktuara nuk po sjellin asnjë element konkret që do të mund të shpjegonte qartë platformën dhe qëllimin e tyre.
Gjatë shpjegimit të tij, Jasharaj solli shembuj të frazave që i ka dëgjuar në skenën politike. Ai tha se LDK e ka Rugovën “e Amerikën”, ndërsa PDK e ka “UÇK’në e Amerikën”. Në të njëjtën linjë, ai shtoi edhe AAK-në, duke thënë se “AAK…, e ka UÇK e Amerikën”. Sipas tij, problemi qëndron te mungesa e sqarimit dhe te mënyra si këto slogane përdoren pa përmbajtje të mjaftueshme.
Syla iu përgjigj menjëherë me një kundërshtim. Ai theksoi se në këtë logjikë nuk ka ndodhur ashtu siç po e paraqiste Jasharaj. Syla tha: “E Albini, Albini s’e ka asnjërën. E ka Agim Bahtirin”. Ndërhyrja e tij e drejtoi debatin drejt faktit se, sipas Sylës, partive u atribuohen formulime të ndryshme dhe se duhet të ketë një dallim mes asaj që deklarohet dhe asaj që po pretendohet nga kundërshtarët.
Fraza të partive: kush e lidh çfarë me Rugovën, UÇK-në dhe Amerikën
Gjatë vazhdimit të diskutimit, u përmend se debati po zhvillohej në kuadër të zgjedhjeve të 7 qershorit. Në këtë kontekst, dy bashkëbiseduesit po e trajtojnë çështjen si një pjesë të fushatës: jo vetëm si slogan, por si mënyrë komunikimi që, sipas njërës palë, nuk po mbart peshë dhe nuk po shpjegon qartë synimet politike.
Jasharaj i kthehet edhe një herë idesë se frazat e përdorura nga partitë “nuk japin asgjë”. Me këtë, ai argumenton se konsumimi i shprehjeve të ngjashme krijon përshtypjen e një retorike që nuk ofron alternativë reale për qytetarët. Për këtë arsye, ai kërkon që komunikimi politik të jetë më i lidhur me përgjigje konkrete ndaj sfidave të përditshme, e jo vetëm me referenca të përgjithshme.
Syla, nga ana tjetër, e kundërshton narrativën duke sjellë një riformulim të pretendimit për atë se kujt i takojnë lidhjet politike të përmendura në debat. Duke thënë se “E Albini… e ka Agim Bahtirin”, ai synon të tregojë se edhe nëse po diskutohen emra dhe figura historike apo lidhje të përmendura publikisht, përgjegjësia dhe përkatësia e tyre në retorikën politike nuk duhet të vendoset në mënyrë të njëjtë për të gjitha partitë.
Debati, i vendosur në qendër të fushatës për zgjedhjet e 7 qershorit, vijon të mbetet një çështje komunikimi: si paraqiten partitë para publikut dhe çfarë mesazhesh u transmetohen qytetarëve përmes frazave të tilla. Përderisa njëra palë i quan këto formulime të varfra dhe pa shpjegim, tjetra i kundërshton duke sjellë një përmbyllje tjetër të asaj që, sipas saj, qëndron prapa sloganeve dhe përkatësive politike.
Botuar fillimisht në Gazeta Express
