Një hapësirë prej 130 metrash katrorë, që dikur ishte bosh dhe e lënë pas dore, është transformuar në një shtëpi të ngrohtë e të mbushur me dritë natyrale. Projekti synoi të ringjallte një pjesë të veçantë të banesës: tavanin e “gjyshit”, i cili deri më tani kishte mbetur i paprekur dhe që tani po kthehet në një shtëpi moderne, me stil industrial dhe rustik.
Shndërrimi u realizua në hapësirën nën çatinë e një shtëpie familjare. Arkitektja Agnieszka Szalbierz mori përsipër hartimin e projektit, duke e kthyer ëndrrën e pronarit në realitet. Pronarit iu rikthye lidhja personale me atë ambient: ai kishte hyrë aty që kur ishte fëmijë, gjatë qëndrimeve në shtëpinë e gjyshit, dhe tashmë synonte ta kishte si pjesë të shtëpisë së tij të re.
Ndërtimi i shtëpisë daton prej më shumë se 100 vjetësh. Edhe pse objektit i kishin kaluar kohë, ndërtesa ishte në gjendje të mirë. Ndërkohë, katet e tjera ishin rinovuar disa herë gjatë viteve, por tavani mbeti i paprekur deri tani. Pikërisht pronari i ri vendosi që ta ndryshonte fatin e kësaj pjese, duke e kthyer atë në një banesë të plotë, të përshtatshme për jetesën e përditshme.
Gjatë hartimit të planit, u desh të zgjidheshin edhe detaje të rëndësishme teknike. Nënkulmi kërkonte rinovim të plotë, pasi ishte i zbrazët dhe i lënë pas dore dhe nuk kishte elementet bazë të jetesës. Në këtë pikë hynin instalimet e ujit dhe gazit, por edhe realizimi i banjës dhe i kuzhinës. Kjo e bëri sfidë jo vetëm estetikën, por edhe organizimin praktik të hapësirës, pasi objekti nuk lejonte vendime të rastësishme.
Nënkulmi ruan hapësirën e hapur me stil industrial
Sipas arkitektes, sfida kryesore ishte krijimi i një organizimi funksional brenda një strukture që kishte kufizimet e veta. Qëllimi ishte që nënkulmi të ruante frymën industriale dhe pamjen moderne, por pa u bërë i zbrazët apo pa ritëm. Në 130 metra katrorë u krijua një shpërndarje e qartë: një hapësirë e hapur ditore që përfshin sallonin, kuzhinën dhe tryezarinë; një zyrë e vogël; një dhomë gjumi; si dhe një banjë.
Një element qëndron në qendër të gjithë kompozimit: oxhaku. Ai jo vetëm që krijon një pikë referimi, por edhe ndihmon në drejtimin e logjikës së hapësirës. Pranë oxhakut ndodhet qasja në tarracën e çatisë, ndërsa aty pranë vendoset edhe soba me dru. Soba sjell ngrohtësi dhe atmosferë në ditët e ftohta, duke u bërë një burim shtesë ngrohjeje, pasi banesa ka të instaluar edhe ngrohjen qendrore.
Ambientit i shtohen edhe detaje me vlerë personale. Babai i pronarit, i cili e ka si hobi zdrukthëtarinë, ka punuar dy tavolina nga druri i shpëtuar gjatë rinovimit. Njëra prej tyre ndodhet në tryezari, ndërsa tjetra është në sallon dhe funksionon si tavolinë kafeje. Edhe vetë pronari është i dhënë pas punës me dorë: ai ka derdhur pllakat e punës prej betoni antracit për dollapët e kuzhinës, duke i dhënë pjesës qendrore të banesës një karakter të veçantë.
Kuzhina ka një ishull të zi, i cili organizon hapësirën dhe shërben si qendër për mbledhje e qëndrime të përbashkëta. Ky ishull krijon kontrast me pjesën tjetër të ambientit ditor, ku dominojnë druri dhe stili rustik. Pamja e kësaj zone është moderne dhe e përmbajtur, por pa u ndjerë e ftohtë. Ndër vendimet më të guximshme në mobilim është dyshemeja e bardhë që shtrihet në gjithë sallonin dhe në dhomën e gjumit. E realizuar me rrëshirë të përshtatshme, ajo rezulton praktike, ndërsa në kombinim me muret dhe tavanin e bardhë ndihmon të fshehë pjerrësitë dhe lartësinë relativisht të ulët të tavanit. Kështu, përmasat organizohen më mirë dhe gjeometria e vështirë e nënkulmit zbutet vizualisht.
Dhoma e gjumit ruan një ton më të qetë. Ngjyra e gjelbër e errët thekson zonën e krevatit, e kombinuar me ndriçim të thjeshtë dhe mobilie metalike. Në dhomë ka edhe një hyrje të fshehur që të çon drejt gardërobës, e vendosur brenda një dollapi të vjetër. Ky detaj e kthen një pjesë të zakonshme të banesës në një rrëfim më të veçantë për kalimin mes hapësirave: hyrja realizon një lidhje të improvizuar mes së shkuarës dhe asaj që është ndërtuar sot, ndërsa në gardërobë hyhet përmes dollapit të vjetër të gjetur gjatë rinovimit, njësoj si një përjetim i ngjashëm me botën e përrallave.
Botuar fillimisht në Telegrafi
