Të qenit pranë personit që doni nuk ndikon vetëm në mënyrën si ndiheni gjatë ditës. Kur një partner është afër, trupi duket se “rregullon” reagimet e tij ndaj stresit, duke u rikthyer më shpejt në ekuilibër. Efektet nuk lidhen vetëm me humorin, por edhe me tregues biologjikë që lidhen me hormonet, sheqerin në gjak dhe temperaturën e lëkurës.
Një studim i ri, i botuar në revistën Science Advances, i vuri këto ndryshime nën vëzhgim. Hulumtimi fokusohej te momenti kur trupi është më i qetë dhe kur, në prani të partnerit, reagon më ndryshe ndaj situatave që zakonisht do ta rrisnin tendosjen. Përtej ndjenjës së afërsisë, autorët analizuan se si qenia pranë një të dashuri lidhet me përgjigjet fiziologjike të organizmit.
Te përmasat praktike të këtij ndikimi, studiuesit u mbështetën edhe në rezultate të një hulumtimi tjetër, i kryer në Gjermani dhe i botuar në vitin 2022 në revistën PLOS ONE. Në këtë studim morën pjesë 76 persona në një lidhje. Të gjithë iu nënshtruan një testi stresi në të cilin mbajtën dorën në ujë me akull për tre minuta. Më pas, grupi u nda në dy pjesë: në njërën, çiftet përqafuan njëri-tjetrin para testit, ndërsa në tjetrën jo.
Në analizimin e përgjigjes së trupit, studiuesit u përqendruan te kortizoli, hormoni kryesor i stresit. Gratë që përqafuan partnerët e tyre kishin një rritje më të vogël të kortizolit gjatë testit. Ndërkohë, tek burrat, ky ndryshim nuk u vu re, që do të thotë se efekti i menjëhershëm i përqafimit në reagimin ndaj stresit nuk u shfaq në të njëjtën mënyrë për të dy gjinitë.
Afërsia me partnerin ndihmon trupin të kthehet më shpejt në ekuilibër
Përqafimi dhe prekja kanë edhe një anë tjetër biologjike. Ato lidhen me çlirimin e dopaminës, një substancë që shoqërohet me ndjenjë kënaqësie. Njëkohësisht, prekja dhe mbajtja e afërt e dorës lidhen me oksitocinën, e cila forcon ndjenjën e afërsisë mes partnerëve. Këto procese e bëjnë më të lehtë kalimin nga një situatë stresuese drejt qetësisë, duke e bërë reagimin e organizmit më “të menaxhueshëm”.
Në studimin ku u analizuan edhe parametrat metabolikë e fizikë, u vërejt se kur partneri ishte afër, trupi devijonte më pak nga vlerat e zakonshme dhe kthehej te to më shpejt. Në praktikë, u pa se sheqeri në gjak rritej më pak pas një vakti në prani të partnerit. Po ashtu, temperatura e lëkurës binte më pak kur personi ishte në një dhomë të ftohtë, çka tregon se afërsia mund të ndikojë edhe te mënyra si trupi mban “temperaturën e vet” në kushtet e mjedisit.
Përtej stresit dhe parametrave fiziologjikë, një linjë tjetër kërkimi ka lidhur rrjetin social dhe marrëdhëniet e ngushta me imunitetin. Një studim i Sheldon Cohen dhe kolegëve të tij, i botuar në vitin 1997 në revistën JAMA, tregoi se marrëdhëniet e afërta mund të ndihmojnë në mbrojtjen e sistemit imunitar. Në atë hulumtim, vullnetarëve iu dhanë pika nazale që përmbanin një virus të ftohjes. Rezultatet treguan se ata që kishin një rrjet shoqëror më të larmishëm—nga partnerët e familja te miqtë dhe kolegët—sëmureshin më rrallë. Ndërkohë, personat me më pak lidhje të tilla kishin një rrezik rreth katër herë më të lartë për t’u prekur.
Kur i bashkon këto gjetje, del një tablo e qartë: afërsia me personin e dashur ndihmon trupin të përballojë stresin më lehtë, ndikon te hormone si kortizoli dhe shoqërohet me ndryshime që lidhen me sheqerin në gjak e temperaturën e lëkurës. Po ashtu, lidhjet e ngushta duket se kanë rol edhe në rezistencën ndaj sëmundjeve, duke i bërë marrëdhëniet njerëzore pjesë të rëndësishme të mirëqenies së përgjithshme.
Botuar fillimisht në Telegrafi








