Vivienne Jolie, 18 vjeçe, vajza e aktorëve Angelina Jolie dhe Brad Pitt, ka folur për herë të parë publikisht për problemet e saj me shëndetin mendor dhe për çrregullimin e të ngrënit. Ajo ka treguar se këto vështirësi e kishin çuar drejt shtrimit në spital në fillim të këtij viti.
Rrëfimi i saj u bë gjatë një ekspozite arti në Los Angeles. Në këtë event, Vivienne prezantoi piktura të krijuara nën ndikimin e përvojës së saj në spital. Veprat u ndërtuan rreth emocioneve që ajo thotë se i ka përjetuar gjatë asaj periudhe, duke i kthyer në art ndjenjat e brendshme dhe betejat që nuk ishin gjithmonë të dukshme nga jashtë.
Në materialin shoqërues që shoqëroi veprat e saj, Vivienne përshkroi ndjenjat e zemërimit, sëmundjes dhe vetmisë. Ajo i lidhi këto përjetime me realitetin e shtrimit në spital dhe me kohën që i është dashur për të përballuar atë që po ndodhte me të. Përmes kësaj mënyre rrëfimi, arti u shndërrua në një hapësirë ku ajo shpjegoi çfarë ka kaluar, pa e lënë të mbyllet brenda vetes.
Ky moment publik shënon për Vivienne-n një hap të ri në mënyrën si flet për shëndetin mendor. Ajo ka pohuar se çrregullimi i të ngrënit dhe problemet psikologjike kanë pasur ndikim të drejtpërdrejtë në jetën e saj dhe se për këtë arsye kishte marrë trajtim mjekësor. Rrëfimi e vendos qartë në fokus atë periudhë që ajo e konsideron si tejet të vështirë, duke e lidhur shtrimin në spital me gjendjen e saj emocionale.
Ekspozita në Los Angeles shërbeu si një platformë ku Vivienne solli punimet e saj artistike dhe, në të njëjtën kohë, ndau një pjesë të historisë së saj personale. Pikturat që ajo prezantoi u ndërtuan nën ndikimin e eksperiencës në spital, duke reflektuar përvojën e saj përmes ngjyrave, kompozimeve dhe atmosferës së veprave. Në këtë mënyrë, ajo e shndërroi përballjen e vështirë në diçka që publiku mund ta shohë dhe kuptojë.
Art i frymëzuar nga shëndeti mendor dhe shtrimi në spital
Përmes tekstit që shoqëroi punimet, Vivienne i vendosi fjalët përballë asaj që përjetoi. Zemërimi, sëmundja dhe vetmia shfaqen si elementë që e kanë shoqëruar gjatë kohës kur ishte në trajtim. Këto emocione, sipas rrëfimit të saj, nuk ishin thjesht ndjenja kalimtare, por pjesë e një përvoje më të madhe që kërkonte përballje, kohë dhe kujdes mjekësor.
Edhe pse në rrëfim ajo foli për shëndetin mendor dhe çrregullimin e të ngrënit, vëmendja e ekspozitës mbeti te mënyra si arti mund të reflektojë realitetin e brendshëm. Vivienne, 18 vjeçe, theksoi se i gjithë ky proces lidhet me një periudhë kur u shtrua në spital në fillim të këtij viti. Ky detaj kohor e lidh direkt narrativën e saj me një situatë konkrete, duke e bërë historinë më të qartë për publikun që ndjek ekspozitën.
Me këtë hap publik, Vivienne Jolie e ka vendosur përvojën e saj në qendër, duke i dhënë zë asaj që kaloi brenda. Rrëfimi në Los Angeles dhe pikturat e krijuara nën ndikimin e qëndrimit në spital tregojnë se ajo e përdori artin për të treguar një histori personale për shëndetin mendor, çrregullimin e të ngrënit dhe ndjenjat e zemërimit, sëmundjes e vetmisë. Në fund, veprat e saj shërbyen si një urë midis asaj që ajo përjetoi dhe mënyrës si e ndan këtë përvojë me të tjerët.
Botuar fillimisht në Albeu








