Deputeti i Partisë Socialiste, Erion Braçe, ka folur në emisionin “Goca dhe Gra” për një kandidaturë të përfolur në Tiranë, atë të Arbër Hajdarit për kryetarin e bashkisë. Gjatë bisedës, Braçe u shpreh se nuk e sheh si një çështje personale mënyrën se si është trajtuar apo diskutuar emri i Hajdarit, por e lidh qëndrimin e tij me kushtin kryesor: nëse brenda PS do të ketë garë për kandidatët.
Gjatë emisionit, Ori Nebiaj e ngriti drejtpërdrejt pyetjen për kandidaturn e Arbër Hajdarit. Ai e lidhi këtë me faktin se Hajdari cilësohet si “socialist i vjetër” dhe për publikun, mendohet se emri i tij lidhet me një profil “FRESSH”-i. Në këtë mënyrë, Nebiaj kërkoi mendimin e Braçes jo vetëm si politikan, por edhe si figurë që e ndjek nga afër zhvillimin e forcave brenda partisë.
Erion Braçe u përgjigj duke e qartësuar qëndrimin e tij: “Nuk është puna ime. Në rast se do të ketë garë dhe do të jemi përballë, e mirëpres. Garë për të qenë kandidat.” Ai tha se e sheh garën brenda partisë si rrugën e duhur për përzgjedhjen e kandidaturës dhe theksoi se dëshiron t’i flas socialistëve, më pas gjithë qytetarëve të Tiranës, duke u fokusuar te procesi.
Braçe solli edhe një shembull që, sipas tij, tregon se një kandidat mund të dalë nga një garë brenda forcës politike përkatëse. Ai përmendi rastin e “Habibi në Amerikë”, duke thënë se “mundi fillimisht një kandidat brenda partisë së tij”. Në këtë kontekst, ai tha se pyetjen për Arbrin e lë menjanë dhe e zhvendos vëmendjen te mekanizmi i brendshëm për përzgjedhje.
Garë brenda PS-së, Braçe: “Hajdari në kandidim? Vetëm nëse ka garë”
Deputeti vijoi më tej me një ide që lidhet me mënyrën se si, sipas tij, duhet të funksionojë debati politik brenda PS. Ai tha se në PS do të rikthente Dritëro Agollin, duke u shprehur se do të rikthehej për qëndrimet e tij “jo të partisë”. Braçe e përshkroi Agollin si një figurë që do të ishte e mirëpritur si në PS ashtu edhe në parlament, duke theksuar se ai ka mbajtur mendimin e tij edhe kur kishte një sallë kundër dhe ka arritur të “fitoi të drejtën”.
Në pjesën tjetër të bisedës, Braçe u ndal edhe te çështja e përjashtimeve dhe qëndrimit ndaj vendimeve brenda partisë. Ai tha se është “kundër” përjashtimeve. Sipas tij, kushdo është i lirë “të qëndrojë dhe të largohet”. Braçe përmendi edhe një shembull personal me njerëz pranë tij: “Shoku im i ngushtë është Ervin Hoxha, shoqja ime është Aulona Bylykbashi.” Më pas, ai ngriti një parim për etikën politike brenda strukturave, duke thënë se “kut tjetri hyn dhe të shan, ka problem personal” dhe se ai, sipas përshkrimit të tij, “bllokoj nga 200-300 njerëz ditë” vetëm pasi të kthehet sharja.
Ai e lidhi këtë qasje edhe me mënyrën se si, sipas tij, funksionojnë disa rrjete në politikë, duke thënë se ka “probleme” që shkojnë deri te makinat dhe rrjete që “funksionojnë vetëm për të sharë”. Për Braçen, një çështje e rëndësishme është dinjiteti: “Dinjitetin, njeriu e ka të shenjtë.” Ndërkohë, ai foli edhe për atë që e shikon si problem praktik në proceset institucionale, kur theksoi se ka lidhje me komisionet, tenderat dhe gjetjen e arsyeve për të mos firmosur.
Braçe preku edhe tema më të lidhura me realitetin ekonomik dhe shoqëror, kur foli për shpenzimet personale. Ai tha se “Pazarin e bëj vetë” dhe përmendi një shifër konkrete: “kilogrami i domates sot ishte 180 lekë”. Po ashtu, gjatë diskutimit në grupin parlamentar, ai tha se kur ka folur për ligjin e ciklit menstrual, e kanë parë me çudi. Ai e lidh këtë nismë me çështje të shëndetit seksual dhe me riprodhimin, duke thënë se ka marrë përgjigje dhe se “më është thënë se na ikin nga komisionet e tenderave”. Në vijim, ai e lidhi këtë me faktin se gjejnë arsye për të mos firmosur.
Në thelb, diskutimi rreth Arbër Hajdarit për Bashkinë e Tiranës u mbajt në një linjë të qartë nga Erion Braçe: hapje ndaj kandidaturës vetëm në rast se PS do të zhvillojë garë brenda partisë, ndërsa debati politik dhe përzgjedhja e kandidatit, sipas tij, duhet të kalojë përmes këtij procesi. E gjithë biseda në “Goca dhe Gra” e zhvendosi fokusin nga emri i vetëm i përfolur te rregullat dhe mënyra e konkurrimit, si dhe te ide të tjera për funksionimin e brendshëm të PS.
Botuar fillimisht në Bota Sot
