Emiratet e Bashkuara Arabe kanë njoftuar se do të përfundojnë një tubacion të ri nafte që anashkalon Ngushticën e Hormuzit, me qëllim që të sigurojnë eksportet e ardhshme të naftës. Projekti po ecën me ritëm të përshpejtuar, ndërsa autoritetet synojnë që tubacioni të nisë të transportojë naftë nga Emiratet drejt portit të Fujairah deri në vitin 2027.
Lajmi vjen në një kohë kur bllokada aktuale e rrugës detare përmes së cilës lëviz rreth 20% e naftës dhe gazit është afruar me javën e 11-të. Kjo situatë, e lidhur me tensionet dhe sulmet që janë raportuar se kanë qenë të drejtuara nga SHBA dhe Izraeli ndaj Iranit, ka sjellë rritje të çmimeve të energjisë në nivele globale. Ndërsa trafiku detar është prekur, presioni për alternativat tokësore të eksportit të energjisë po rritet.
Sipas njoftimit, Princi i kurorës së Abu Dhabit, Sheiku Khaled bin Mohamed bin Zayed Al Nahyan, ka udhëzuar kompaninë shtetërore të naftës të Emirateve të Bashkuara Arabe të përshpejtojë punën në mënyrë që tubacioni i ri të fillojë funksionimin brenda afatit të synuar. Objektivi është që nafta të dërgohet në portin Fujairah, i cili shërben si një pikë dalëse për eksportet në Gjirin e Omanit.
Tubacioni i ri pritet të dyfishojë kapacitetin e eksportit të Emirateve të Bashkuara Arabe përmes tubacionit ekzistues Habshan-Fujairah. Ky rrjet ekzistues ka aftësi të transportojë deri në 1.8 milionë fuçi në ditë, duke e lidhur zonën e prodhimit me portin në Gjirin e Omanit. Për Emiratet e Bashkuara Arabe, ky korridor tubacioni ka qenë vendimtar për të ruajtur ritmin e eksporteve të naftës, sidomos që kur Irani ka bllokuar kalimin e anijeve në Ngushticën e Hormuzit.
UAE synojnë të dyfishojnë eksportet duke shmangur Hormuzin
Aktualisht, tubacionet që lejojnë eksportin e naftës jashtë rrugës së ngushtë ujore mes territorit iranian dhe atij të Omanit mbeten të kufizuara në rajon. Emiratet e Bashkuara Arabe dhe Arabia Saudite janë të vetmit prodhues të Gjirit që kanë tubacione të tilla për të dërguar naftën e papërpunuar pa u varur plotësisht nga kalimet detare përmes ngushticës. Kjo është arsyeja pse çdo projekt i ri i tillë shihet si një hap për të rritur pavarësinë logjistike dhe për të ulur rrezikun nga bllokimet detare.
Vendimi për të përshpejtuar tubacionin e dytë vjen vetëm disa javë pasi Emiratet e Bashkuara Arabe u larguan nga OPEC pas 60 vjetësh anëtarësim. Largimi nga organizata është përshkruar si një shenjë e qartë për përçarje me Arabinë Saudite, udhëheqësin de facto të grupit. Në këtë kontekst, rritja e kapaciteteve të eksportit dhe sigurimi i rrugëve alternative të transportit përforcojnë edhe synimet për të menaxhuar më mirë tregun e naftës.
Ndërkohë, kapaciteti i saktë i tubacionit të ri nuk është bërë i ditur. Megjithatë, nëse projekti arrin të dyfishojë kapacitetin e tubacionit ekzistues, ai do të sillte eksportet e Emirateve më afër atyre të Arabisë Saudite. Arabia Saudite, sipas të dhënave të përmendura, mund të transportojë afërsisht 7 milionë fuçi në ditë nga fushat e saj lindore të naftës drejt portit të Yanbusë në Detin e Kuq, ku nga ky vëllim eksportohen 5 milionë fuçi. Kështu, rritja e kapaciteteve të Emirateve përmes tubacionit të ri do të shfaqej si një lëvizje që e afron shkallën e eksporteve të tyre me atë të prodhuesit kryesor rajonal.
Botuar fillimisht në Koha.net
