Edicioni 1985–1986 i Ligës së Parë të ish-Jugosllavisë rezultoi i veçantë për Fadil Muriqin, që u shqua si shënuesi më i mirë i Prishtinës. Gjatë sezonit, sulmuesi prishtinas nuk arriti vetëm të udhëheqë listën e golave, por la pas edhe emrat e njohur që mbanin rolet kryesore në skuadër. Në fund të kampionatit, Muriqi doli në vendin e parë në renditjen e golashënuesve.
Fadil Muriqi mblodhi më shumë rrugë drejt rrjetës sesa kapiteni i asaj kohe, Fadil Vokrri, si dhe sesa Zoran Batroviq e Mensur Nexhipi. Konkretisht, Muriqi shënoi 11 gola gjithsej: 3 në pjesën e vjeshtës dhe 8 në pranverë. Me këtë bilanc, ai zuri vendin e parë në listën e golashënuesve të sezonit 1985/86 në kampionatin ku bënte pjesë Prishtina.
Një moment tjetër i rëndësishëm në sezonin e Muriqit lidhet me faktin se ai ishte lojtari i parë i Prishtinës që bëri het-trik në një ndeshje. Ndërkaq, ky arritje nuk mbetet vetëm brenda këtij cikli të kampionatit. Në historinë e klubit, ai u bë gjithashtu lojtar i parë i Prishtinës që në Ligën e parë federative realizoi het-trik me Velezhin, në Prishtinë, më 30 mars.
Performanca e Prishtinës gjatë atij edicioni vlerësohet edhe nga numri i përgjithshëm i golave. Skuadra shënoi gjithsej 39 gola në kampionat: 17 gola në sezonin e vjeshtës dhe 22 gola në atë të pranverës. Kjo tregon një ritëm të rritjes gjatë pjesës së dytë të kampionatit, ku Muriqi shfaqi edhe më shumë efikasitet, duke rritur shifrat e tij nga 3 gola sa kishte në vjeshtë në 8 gola në pranverë.
Muriqi i pari në listën e golashënuesve, me 11 gola në 1985/86
Renditja pas tij ishte e ngushtë. Vendin e dytë e ndajnë tre lojtarë, secili me nga 5 gola: Fadil Vokrri, Zoran Batroviq dhe Mensur Nexhipi. Dy nga këta futbollistë—Batroviq dhe Nexhipi—luajtën vetëm në pjesën e vjeshtës, por megjithatë arritën shifrën prej 5 golash. Përreth këtyre shifrave, disa emra të tjerë shënuan edhe ata golat e tyre në sezon: Xhevdet Muriqi, Kujtim Shala, Rifat Mehinoviqi dhe Favzi Rama mbyllën me nga 2 gola. Ndërkaq, nga nga një gol shënuan Arbnor Morina, Fadil Berisha, Sahit Kelmendi, Miodrag Qirkoviq dhe Afrim Tovërlani.
Një pjesë tjetër e rëndësishme e atij edicioni lidhet me penalltitë që iu akorduan Prishtinës. Referët akorduan 11 penallti më të mirë të Prishtinës, prej të cilave dy nuk u konkretizuan. Njëra prej tyre ishte me Zoran Batroviqin kundër Vojvodinës, ndërsa tjetra ishte me Fadil Muriqin kundër OFK Beogradit. Të dyja këto ndeshje u luajtën në Prishtinë, çka i jep kontekst edhe peshës së atyre humbjeve nga pika e bardhë, në një sezon ku gjithsesi Muriqi u dëshmua vendimtar në renditjen e golave.
Në anën tjetër, Prishtina u përball edhe me penallti në dëm të saj. Referët akorduan 6 penallti kundër Prishtinës. Në Nikshiq, Rade Zalladi mbrojti një penallti, ndërsa pesë të tjerat u realizuan nga kundërshtarët. Në fund të sezonit, Prishtina e mbylli kampionatin në vendin e 12-të me 32 pikë të mbledhura, një rezultat që tregon se skuadra nuk pretendoi majat e tabelës, por pati individë që shkëlqyen veçanërisht në aspektin ofensiv.
Përtej shifrave brenda kampionatit, edicioni u shoqërua edhe me vëmendje nga futbolli italian. Ish-sulmuesi i Interit, Ivan Zamorano, lavdëroi skuadrën zikaltër pas fitimit të dopietës sezonale, pra Serie A dhe Kupën e Italisë. Ai i dha vlerësim ekipit pas suksesit, duke reflektuar edhe interesin që gjenin klubet dhe arritjet sportive në atë periudhë.
Botuar fillimisht në Bota Sot
