Historiania dhe pedagogia e njohur, Elena Kocaqi, ka qenë e ftuar sot në emisionin “S’e Luan Topi” me moderatoren Erjona Rusi. Gjatë bisedës, ajo ka folur për rrugëtimin e saj profesional, por edhe për jetën familjare dhe dy fëmijët e saj. Pjesa më prekëse e bisedës lidhej me një letër që, sipas asaj që tregoi, e ka përjetuar si moment të fortë emocional si për veten, ashtu edhe për fëmijët.
Në intervistë, Elena Kocaqi ka ndarë detaje rreth mënyrës si ka ndërtuar karrierën e saj ndër vite, duke theksuar se përkushtimi ndaj punës dhe edukimit ka qenë një pjesë thelbësore e jetës së saj. Por po aq qendrore, në rrëfimin e saj, është kthyer edhe tema e familjes: lidhja e saj me fëmijët dhe mënyra se si përjeton përgjegjësitë prindërore. Ajo ka treguar se marrëdhënia me fëmijët nuk ka qenë vetëm një rol i përditshëm, por një udhëtim që sjell emocione, reflektime dhe ndonjëherë edhe keqardhje.
Një nga momentet që ka tërhequr vëmendje ka qenë letra që ajo ka përshkruar në emision. Elena Kocaqi ka folur për letrën e djalit dhe të vajzës, një situatë që e ka përlotur. Në rrëfim, ajo ka ngritur në qendër ndjesinë e afërsisë dhe ndikimin që kanë fjalët e fëmijëve kur vijnë nga përjetimet e tyre. Përmes kësaj bisede, ajo ka përcjellë se edhe kur prindërit mendojnë se po bëjnë më të mirën, fëmijët mund të shfaqin emocione që e prekin fort.
Elena Kocaqi ka theksuar edhe anën më të vështirë të asaj që ndjen si prind: ndjenjën se ndonjëherë mund të jesh “shumë e lidhur” me fëmijët, por të vish më pas në një fazë pendese. Rrëfimi i saj ka shpalosur se afërsia dhe përkushtimi nuk janë vetëm fjalë, por sjellje që kanë ndikim të drejtpërdrejtë tek fëmijët. Në atë rrugë, ajo ka folur për mënyrën si i ka përjetuar momentet e së kaluarës dhe si i ka kuptuar më vonë, duke i kthyer në reflektime të qeta.
Elena Kocaqi rrëfen letrën e fëmijëve dhe pendesën që e shoqëron
Gjatë emisionit “S’e Luan Topi”, Elena Kocaqi ka folur edhe për marrëdhënien e saj me dy fëmijët, duke treguar se letra e tyre ka pasur peshë të veçantë. Ajo ka përshkruar se si mesazhet e djalit dhe vajzës i kanë prekur ndjenjat, duke e çuar drejt një momenti emocional të papritur. Ky rrëfim ka ardhur si pjesë e historisë së saj personale, ku përballen kujtimet e jetës familjare me mënyrën si ajo e shikon sot atë periudhë.
Përveç pjesës emocionale, pedagogia dhe historiania ka sjellë edhe një këndvështrim mbi rolin e edukimit, jo vetëm në kuptimin akademik, por edhe në familje. Ajo ka treguar se si përvojat personale i kanë mësuar gjëra të reja dhe si komunikimi me fëmijët, fjalët që ata zgjedhin dhe mënyra se si shprehen, mund të bëhen udhërrëfyes. Në këtë mënyrë, letra e fëmijëve nuk është paraqitur thjesht si një episod i veçantë, por si një moment që i ka bërë të reflektojë mbi lidhjen, kufijtë dhe mënyrën si prindi ndikon me praninë e tij.
Në fund të bisedës, Elena Kocaqi ka përforcuar edhe njëherë temën kryesore të emisionit: lidhjen e thellë me fëmijët dhe peshën që kanë emocionet kur prindërit i dëgjojnë ata vërtet. Ajo ka rrëfyer se ishte pikërisht letra e djalit dhe e vajzës ajo që e përloti, duke e kthyer në një kujtesë të fortë për të gjithë procesin e prindërimit. Në tërësi, intervista ka bashkuar karrierën e saj me historinë familjare, duke e paraqitur Elena Kocaqin si një figurë që e sheh edukimin si përgjegjësi të përditshme dhe që i përjeton fëmijët si pjesë qendrore të jetës së saj.
Botuar fillimisht në Albeu
